• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy termin konferencji Prawo a medycyna - Katowice 17.05.2010

    02.05.2010. 15:16
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    17 maja w Bibliotece Śląskiej w Katowicach odbędzie się konferencja "Prawo a medycyna' organizowana przez Inter Polska dotycząca najważniejszych, w ostatnim czasie zagadnień z zakresu prawa medycznego. Konferencja ta nie odbyła się w poprzednim terminie z powodu żałoby narodowej. Spotkanie, skierowane do kadry zarządzającej placówkami medycznymi i lekarzy wszystkich specjalności odbędzie się pod patronatem Śląskiej Izby Lekarskiej.

    Lekarze  ponoszą w związku z  wykonywaniem swojego zawodu   cztery rodzaje odpowiedzialności :  karną  , zawodową , dyscyplinarną  i cywilną. Nowa  ustawa o izbach lekarskich obowiązująca  od stycznia  2010 r. wprowadziła dodatkowo  obowiązek ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej  lekarzy  za szkody  wyrządzone przy wykonywaniu czynności zawodowych. Coraz  większa  grupa  lekarzy  prowadzi  własne   praktyki lekarskie , a przepisy prawne nie zawsze są przejrzyste (nawet dla specjalistów)
    a  możliwości interpretacyjne szerokie. To wszystko sprawia , że  konieczne  jest edukacja lekarzy w zakresie prawa  medycznego , by  nie ponosili konsekwencji. Śląska  Izba Lekarska będzie  wspierać wszelkie formy  pomocy  lekarzom w  dokształcaniu w  wyżej wymienionym zakresie " mówi dr Jacek Kozakiewicz otolaryngolog i prezes Śląskiej Izby Lekarskiej.

    Program konferencji podzielono na trzy bloki: prawne aspekty zawodu lekarza, prawa pacjenta i prawa lekarza oraz praktyczne zasady prowadzenia marketingu i działań PR dla placówek służby zdrowia i gabinetów lekarskich.

    PROGRAM KONFERENCJI:
    15.30 " 16.00 Odpowiedzialność zawodowa lekarza w świetle ustawy o Izbach Lekarskich
    dr Wojciech Drozd, dr n. med. Mieczysław Dziedzic
    16.00 " 18.00 Prawne aspekty zawodu lekarza: odpowiedzialność cywilna a orzecznictwo sądów polskich
    dr Małgorzata Serwach
    18.00 -18.30 Przerwa na kawę i poczęstunek
    18.30-19.15 Marketing/PR gabinetu lekarskiego
    Ewelina Nazarko " Ludwiczak
    19.15-20.00 Prawa pacjenta a prawa lekarza
    dr Krzysztof Kordel,

    MIEJSCE KONFERRENCJI - także uległo zmianie:
    Biblioteka Śląska w Katowicach
    Plac Rady Europy 1

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej – niezależny posiadający osobowość prawną organ Naczelnej Izby Lekarskiej (Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej), Okręgowej Izby Lekarskiej (Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej) prowadzący postępowanie wyjaśniające w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy za czyny sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej. Zgodnie z art. 31 Ustawy z dn. 2 grudnia 2009 o izbach lekarskich (Dz. U. z 2009 r. Nr 219, poz. 1708): Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej lekarzy wykonuje czynności sprawdzające i prowadzi postępowanie wyjaśniające w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej - ze skargi, zawiadomienia innych organów i instytucji lub z urzędu - w stosunku do lekarzy będących członkami izby, której jest rzecznikiem. Sprawuje również funkcję oskarżyciela przed właściwym sądem lekarskim. Naczelna Izba Lekarska, NIL — samorząd lekarski zrzeszający i reprezentujący lekarzy w tym lekarzy dentystów (daw. lekarzy stomatologów). Zajmuje się nadzorem nad należytym wykonaniem zawodów lekarza. Działa ona w Polsce od roku 1921. Obecnie obowiązująca ustawa regulująca jej działanie to ustawa z 2 grudnia 2009 roku o izbach lekarskich (zastąpiła ona ustawę z 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich). Staż podyplomowy lekarza i lekarza dentysty – rodzaj stażu zawodowego w Polsce, odbywanego przez lekarzy i lekarzy dentystów po uzyskaniu dyplomu ukończenia studiów na kierunku lekarskim / lekarsko-dentystycznym. Odbycie stażu podyplomowego oraz pozytywne zdanie Lekarskiego Egzaminu Końcowego są warunkami koniecznymi w celu uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.

    Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Lekarzy Weterynarii – organ Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej bądź okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej prowadzący postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej weterynarii zgodnie z Ustawą z dn. 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. Kodeks Etyki Lekarskiej (w skrócie: KEL) – uchwała Nadzwyczajnego II Krajowego Zjazdu Lekarzy z 14 grudnia 1991 z późniejszymi zmianami. Dokument, który ustanawia etyczne zasady postępowania lekarzy i lekarzy dentystów w Polsce, określający priorytety, jakim winni się oni kierować w pracy zawodowej, wskazujący zasady, jakie winni brać pod uwagę w stosunkach z pacjentami, z innymi lekarzami oraz resztą społeczeństwa. Był on dwukrotnie zmieniany przez kolejne Krajowe Zjazdy Lekarzy, a po każdej zmianie ujednolicany obwieszczeniami Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej, które również wprowadzały zmiany do jego tekstu. Na podstawie art. 8 pkt 1 w zw. z art. 38 pkt 1 i art. 53 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2009 r. Nr 219, poz. 1708), lekarze i lekarze dentyści podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarskimi za postępowanie sprzeczne z postanowieniami KEL.

    Odpowiedzialność cywilna – ujemne konsekwencje ponoszone przez podmioty prawa w związku z zaistnieniem zdarzeń negatywnie ocenianych przez prawo. Jest to możliwość zastosowania przymusu państwowego w postaci egzekucji majątkowej, wobec określonej osoby fizycznej lub prawnej, celem realizacji ciążącego na niej obowiązku. Prawo medyczne – zespół norm prawnych z zakresu prawa cywilnego, administracyjnego, karnego oraz procedur regulujących prawa i obowiązki pacjenta, lekarza (w tym lekarza dentysty), pielęgniarki, diagnosty laboratoryjnego i innych pracowników ochrony zdrowia oraz sposób funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej i innych podmiotów świadczących usługi medyczne.

    Klauzula sumienia – szczególna i wyjątkowa regulacja prawna, zgodnie z którą lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem. W polskim prawie wynika z art. 39 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996. Klauzula nie upoważnia lekarza do powstrzymania się od leczenia pacjenta w ogóle (tj. powstrzymania się od wszystkich możliwych do udzielenia mu świadczeń zdrowotnych), lecz wyłącznie do powstrzymania się od wykonania tych świadczeń zdrowotnych, które są niezgodne z jego sumieniem. Jest to więc ograniczone prawo do odmowy leczenia . Uregulowania dotyczące klauzuli sumienia znajdują się także w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). Zgodnie z treścią art. 7, w szczególnie uzasadnionych wypadkach lekarz może nie podjąć się lub odstąpić od leczenia chorego, jednakże z wyjątkiem przypadków nie cierpiących zwłoki. Nie podejmując albo odstępując od leczenia lekarz powinien jednak wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej. Przepis ten jest powiązany z art. 4, w myśl którego dla wypełnienia swoich zadań lekarz powinien zachować swobodę działań zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i współczesną wiedzą medyczną. Klauzula sumienia dotyczy nie tylko lekarzy, ale również pielęgniarek i położnych. Zgodnie z art. 23 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, pielęgniarka i położna może powstrzymać się, po uprzednim powiadomieniu na piśmie przełożonego, od wykonania świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jej sumieniem, jednakże z wyjątkiem przypadków niebezpieczeństwa utraty życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu pacjenta. Powoływanie się na klauzulę sumienia jest niedopuszczalne w celu dyskryminacji jakiejś grupy pacjentów ze względu na rasę, narodowość, poglądy polityczne, przekonania religijne czy orientację seksualną. Rozwiązanie to wydaje się uzasadnione nie tylko obowiązkiem przestrzegania praw człowieka. W myśl przepisów obowiązującego prawa konflikt z sumieniem może dotyczyć jedynie danego świadczenia zdrowotnego, a nie osoby pacjenta . Odpowiedzialność kontraktowa (łac. ex contractu) – odpowiedzialność cywilnoprawna wynikająca z niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku, który powstał na podstawie czynności prawnej i obejmująca obowiązek naprawienia wynikłej z tego szkody.

    Odpowiedzialność na zasadzie ryzyka – rodzaj odpowiedzialności cywilnej według polskiego prawa cywilnego. Opiera się na założeniu, że ten kto eksploatuje pewne niebezpieczne dla otoczenia urządzenia wykorzystujące siły przyrody lub posługuje się dla realizacji swoich interesów podległymi mu osobami, powinien ponosić odpowiedzialność za szkody stąd wynikłe dla innych osób, chociażby on sam winy nie ponosił (por. art. 430, 433–436, 474 Kodeksu cywilnego).

    Lekarski Egzamin Końcowy (LEK) - egzamin państwowy przeprowadzany w trakcie stażu podyplomowego lekarza, konieczny do uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu lekarza. Analogicznie, lekarze dentyści zdają Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy (LDEK).

    Porządek prawny – wyznaczony przez obowiązujące normy prawne (system prawa) układ organów i instytucji oraz procedur dotyczących rozstrzygania określonych spraw wpływający na zachowania podmiotów prawa względem siebie. Cechuje go wysoki stopień sformalizowania, wynikający z dużej złożoności i szczegółowości regulacji dotyczących budowy struktur organizacyjnych państwa oraz praw i obowiązków podmiotów prawa. Odpowiedzialność prawna – określone prawem ujemne konsekwencje (zastosowanie sankcji) wobec określonego podmiotu, związane z zaistnieniem negatywnie ocenianego stanu rzeczy. Pojęcie ogólnej odpowiedzialności prawnej jest przedmiotem sporów teoretycznoprawnych i jest dość rzadko stosowane w literaturze prawniczej. Znacznie częściej mówi się o poszczególnych postaciach odpowiedzialności prawnej, stosowanych w różnych gałęziach prawa (np. o odpowiedzialności cywilnoprawnej czy odpowiedzialności karnej).

    Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach (skrót nazwy aktualnej: SUM, d. Śląska Akademia Medyczna im. Ludwika Waryńskiego w Katowicach) – publiczna szkoła wyższa o profilu medycznym, kształcąca lekarzy różnych specjalności oraz szeroko pojętego personelu medycznego (farmaceutów, pielęgniarki, położne, fizjoterapeutów, menedżerów ochrony zdrowia i in.), prowadząca działalność dydaktyczną, naukową i kliniczną.

    Dodano: 02.05.2010. 15:16  


    Najnowsze