• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • O języku trzeciego tysiąclecia na konferencji w Krakowie

    13.03.2012. 14:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Do dyskusji na temat szeroko pojętej relacji słowa i tekstu, relacji obejmującej m.in. zależność słowa i stylu oraz słowa i gatunku, zapraszają organizatorzy siódmej konferencji "Język trzeciego tysiąclecia", która odbędzie się w dniach 14-16 marca w Krakowie w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

    Proponowany temat wiodący konferencji Słowo w (kon)tekście obejmuje bardzo szerokie spektrum problemów związanych z użyciem słów. Organizatorzy przytaczają postulat Wittgensteina (1953) "Nie szukajcie znaczenia, szukajcie użycia" i zapraszają do dyskusji nad: konotacjami znaczeniowymi, znaczeniami metaforycznymi, metonimicznymi i afektywnymi oraz zagadnieniami modyfikacji sensu wyrazu w kontekście poprzez rozszerzanie i zawężanie jego znaczenia.

    Zdaniem językoznawców w dziedzinie komunikacji międzykulturowej tematy szczególnie warte uwagi to: skrypty kulturowe w ich różnych definicjach, stereotypy kulturowe, modele i postulaty kulturowe, słowa sztandarowe, słowa międzynarodowe i "bezkulturowe" oraz zapożyczenia semantyczne i ich funkcjonowanie w kontekście kultury rodzimej i docelowej.

    W zakresie przekładoznawstwa językoznawcy pragną skupić się na słowie w epoce internetu i technologii informacyjnych, a w szczególności na jego usytuowaniu i roli w pamięciach tłumaczeniowych, bazach danych i korpusach, w tekstach multimodalnych (na scenie, w filmie), w dyskursie przekładoznawczym (słowo w krytyce i teorii przekładu, tłumaczone słowo narzędziem kolonializmu) oraz w socjologii przekładu (strategiczna wartość słów).

    Więcej informacji na stronie organizatora - Krakowskiego Towarzystwa "Tertium": http://www.tertium.edu.pl/konferencje-tertium/jezyk-trzeciego-tysiaclecia-vii.html

    PAP - Nauka w Polsce

    kol/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wczesne przekłady Nowego Testamentu – przekłady Nowego Testamentu powstałe w I tysiącleciu. W tej grupie najwyżej są cenione przekłady starożytne. Odgrywają niemałą rolę we współczesnej krytyce tekstu Nowego Testamentu. Przekłady te dotarły do rąk badaczy również w odpisach i także ulegały zmianom, jednak dalsza historia ich tekstu była niezależna od tekstu greckiego i dlatego są pomocne w odtworzeniu tekstu greckiego. Trzy z nich – syryjski, łaciński, koptyjski – pochodzą z końca II wieku i są starsze niż zachowane pełne rękopisy greckiego tekstu Nowego Testamentu. Powstały przed pierwszymi recenzjami greckiego Nowego Testamentu i dlatego są najwyżej oceniane. Są one obowiązkowo cytowane we wszelkich krytycznych wydaniach tekstu greckiego. Przekłady powstałe po roku 300 (ormiański, gruziński, etiopski) są już uzależnione od recenzji, niemniej są też ważne i z reguły są cytowane w aparacie krytycznym. Przekład gocki i słowiański cytowane są rzadko w wydaniach krytycznych. Pomijane są te spośród przekładów I tysiąclecia, które nie zostały przełożone bezpośrednio z greckiego oryginału, lecz w oparciu o inny przekład (w oparciu o Wulgatę, Peszittę i inne). Przekłady biblijne Józefa Kruszyńskiego powstawały w latach 30. XX. wieku i obejmowały tłumaczenie ksiąg Starego Testamentu z języka hebrajskiego i greckiego. Prace Kruszyńskiego należały do pierwszych katolickich przekładów z języków oryginalnych na język polski. Były to też najszersze dwudziestowieczne przekłady Starego Testamentu na polski aż do Komentarzy KUL i Biblii Tysiąclecia, które ukazały się w latach 60. Przekładnia ślimakowa – przekładnia zębata o osiach prostopadłych leżących w dwóch różnych płaszczyznach. W przekładniach ślimakowych współpracują dwa elementy o odmiennej konstrukcji:

    Przekładnik Farrantiego – rodzaj przekładnika prądowego. Jego działanie polega na sumowaniu magnetycznym przepływów spowodowanych poszczególnymi prądami fazowymi. Przekładnia obiegowa – przekładnia zębata, w której jedno lub więcej kół nie ma ustalonej osi obrotu. Przekładnie obiegowe dzielimy na przekładnie obiegowe planetarne (o ruchliwości W=1) i na obiegowe różnicowe (o ruchliwości W>1).

    Przekładnia kierownicza służy do zapewnienia odpowiedniego przełożenia kinematycznego i dynamicznego oraz odpowiedniej charakterystyki sprawności mechanizmu kierowniczego. Przekładnia ta musi odznaczać się niezawodnością, a jej konstrukcja musi umożliwić regulację luzów powstających wskutek zużywania się współpracujących powierzchni. Innymi słowy przekładnia kierownicza służy do przełożenia siły rąk poprzez kierownicę na siłę osiową skręcającą kołami. Istnieje wiele odmian przekładni kierowniczych, które różnią się między sobą w sposób zasadniczy. Przekładnia główna – stałe, zazębiona przekładnia zębata o przełożeniu zwalniającym, służąca do zwiększania momentu obrotowego doprowadzanego do kół oraz zmieniająca kierunek przekazywania napędu z podłużnego na poprzeczny. Przekładnia ta występuje w mostach napędowych. Najczęściej stosowana w pojazdach mechanicznych mn. koparko-ładowarki.

    Przekładnia mechaniczna - przekładnia, w której zastosowano połączenia mechaniczne w celu uzyskania transmisji mocy i zmiany parametrów ruchu. Przekładnie boczna - mechanizm wchodzący w skład UPM (układu przeniesienia mocy) czołgu lub innego pojazdu gąsienicowego. Znajduje się pomiędzy mechanizmem skrętu (PMS), a kołem napędowym czołgu. Zadaniem przekładni bocznej jest zwiększanie momentu obrotowego na kołach napędowych. Przekładnia boczna to jedno- lub dwustopniowy reduktor zbudowany z przekładni zębatych, przekładni planetarnych oraz mieszanych.

    Tłumaczenie lub inaczej przekład to wyrażenie w języku docelowym treści tekstu (w tym również wypowiedzi ustnej) wyprodukowanego w języku źródłowym. Słowo "tłumaczenie" można rozumieć zarówno jako proces przekładu jak i wynik tego procesu, czyli przetłumaczony na inny język tekst. W drugim znaczeniu, tłumaczenie jest rozumiane jako wtórne wobec tekstu oryginalnego.

    Przekładnia hipoidalna – rodzaj przekładni zębatej o osiach wichrowatych i łukowej linii zęba. Przekładnia hipoidalna różni się od stożkowej poprzecznym przesunięciem osi zębnika w stosunku do osi koła talerzowego.

    Przekładnia walcowa – przekładnia zębata o kołach walcowych, o równoległych osiach, leżących w tej samej płaszczyźnie. Hatti (Ha-at-ti) – nazwa krainy historycznej z epoki brązu zamieszkanej przez lud Hatti (czasem zwany Protohetytami lub Hatytami) w okresie od trzeciego tysiąclecia p.n.e. do drugiego tysiąclecia p.n.e., później wyparci przez Hetytów. Stolicą w obu okresach było miasto Hattusa (Hattusas), którego ruiny znajdują się obecnie w północno-centralnej Turcji. Pierwszym władcą Hatti był Hatusili. W Hatti głównymi bogami byli Taru – Bóg Burzy oraz jego małżonka Tahattanuiti. Hatti jest zwana "krajem tysiąca bogów"; ten przydomek zyskała przez swoje podboje, bowiem Hetyci łączyli ze sobą podobne bóstwa oraz kultury. Po pewnym czasie bogów można było liczyć w tysiącach.

    Przekładnia falowa – przekładnia mechaniczna, w której przekazywanie napędu odbywa się przez przesuwanie się fali odkształcenia podatnego wieńca.

    Dodano: 13.03.2012. 14:25  


    Najnowsze