• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • O misji Laplace na seminarium w warszawskim CBK

    04.05.2011. 10:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    O szczegółach misji Laplace, jej założeniach i celach oraz ewentualnym współudziale w niej polskich uczonych opowie 5 maja prof. Hanna Rothkaehl, kierownik Zespołu Fizyki Plazmy w Centrum Badań Kosmicznych w Warszawie, podczas organizowanego przez CBK seminarium, poświęconego najnowszym badaniom kosmicznym.

    W roku 1610 Galileusz, częściowo przy pomocy skonstruowanej przez siebie lunety odkrył cztery największe księżyce Jowisza. Przez prawie następne trzy wieki uważano, że planeta olbrzym nie ma ich więcej, ale pod koniec XIX stulecia amerykański astronom Barnard odkrył piąty księżyc Jowisza. Potem inni zaczęli znajdować ich jeszcze więcej, a obecnie znamy ich ponad 60.

     

    Jowiszowe księżyce, zwłaszcza te największe, ciągle kryją wiele tajemnic. Do rozwikłania przynajmniej części z nich może się przyczynić planowana na rok 2020 międzynarodowa misja kosmiczna, składająca się z jednej, dwóch lub trzech sond, których celem byłyby właśnie Io, Europa, Ganimedes i Kallisto. Dotarcie do systemu Jowisza zajęłoby sondom pięć lat, a wejście na ich niektóre orbity kolejne trzy.

    Misja o nazwie Laplace, byłaby wspólnym przedsięwzięciem amerykańskiej agencji NASA, europejskiej ESA oraz być może ich japońskich i rosyjskich odpowiedników.

    Spotkanie z prof. Rothkaehl rozpocznie się o godz. 14.00. Seminaria takie odbywają się w każdy czwartek (poza okresami świątecznymi i wakacyjnymi) i mają charakter otwarty.

    PAP - Nauka w Polsce, Waldemar Pławski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Europa Jupiter System Mission – Laplace (EJSM/Laplace) – proponowana międzynarodowa misja kosmiczna klasy Flagship, składająca się z dwóch lub trzech wysłanych niezależnie sond oraz ewentualnie lądownika, których celem miały być cztery największe księżyce Jowisza (Io, Europa, Ganimedes i Kallisto) oraz magnetosfera największej planety Układu Słonecznego. Start planowany był w okolicach 2020 roku, dotarcie do systemu Jowisza około 2025 roku, a wejście na orbity Europy i Ganimedesa – około 2028 roku.

    Galileuszowe księżyce Jowisza – cztery największe księżyce Jowisza, z których trzy zostały odkryte przez Galileusza 7 stycznia 1610, a czwarty, Ganimedes, 11 stycznia przy pomocy skonstruowanej przez niego lunety. Uważa się, że księżyce te zaobserwował niezależnie, w tym samym czasie, niemiecki astronom Simon Marius.

    Galileuszowe księżyce Jowisza – cztery największe księżyce Jowisza, z których trzy zostały odkryte przez Galileusza 7 stycznia 1610, a czwarty, Ganimedes, 11 stycznia przy pomocy skonstruowanej przez niego lunety. Uważa się, że księżyce te zaobserwował niezależnie, w tym samym czasie, niemiecki astronom Simon Marius.

    Jupiter Icy Moons Orbiter (JIMO) – anulowana misja kosmiczna, której celem miało być badanie lodowych księżyców Jowisza - Ganimedesa, Kallisto oraz Europy. Zgodnie z obecnymi teoriami naukowymi, wszystkie te księżyce pod lodową pokrywą mogą posiadać oceany słonej wody, w których mogły rozwinąć się prymitywne formy życia.

    Jupiter Icy Moons Orbiter (JIMO) – anulowana misja kosmiczna, której celem miało być badanie lodowych księżyców Jowisza - Ganimedesa, Kallisto oraz Europy. Zgodnie z obecnymi teoriami naukowymi, wszystkie te księżyce pod lodową pokrywą mogą posiadać oceany słonej wody, w których mogły rozwinąć się prymitywne formy życia.

    Kallisto (Jowisz IV) – księżyc Jowisza nazwany na cześć postaci pochodzącej z mitologii greckiej. Został odkryty w 1610 roku przez Galileo Galilei (Galileusza). Jest trzecim co do wielkości księżycem Układu Słonecznego i drugim, zaraz po Ganimedesie, obiektem orbitującym wokół Jowisza. Jego średnica jest równa 99% średnicy Merkurego, lecz jego masa wynosi jedynie około jednej trzeciej masy pierwszej planety Układu Słonecznego. Jest to czwarty księżyc należący do galileuszowych księżyców Jowisza o promieniu orbity wynoszącym około 1 882 700 km. W przeciwieństwie do trzech pozostałych księżyców odkrytych przez Galileusza, Kallisto nie jest częścią rezonansu orbitalnego i tym samym nie jest w tak znacznym stopniu poddany sile pływowej. Kallisto obraca się synchronicznie i zawsze jest zwrócony do Jowisza tą samą stroną. W przeciwieństwie do wewnętrznych satelitów Jowisza, Kallisto jest mniej narażony na działanie magnetosfery gazowego giganta, gdyż obiega planetę po bardziej wysuniętej orbicie.

    Kallisto (Jowisz IV) – księżyc Jowisza nazwany na cześć postaci pochodzącej z mitologii greckiej. Został odkryty w 1610 roku przez Galileo Galilei (Galileusza). Jest trzecim co do wielkości księżycem Układu Słonecznego i drugim, zaraz po Ganimedesie, obiektem orbitującym wokół Jowisza. Jego średnica jest równa 99% średnicy Merkurego, lecz jego masa wynosi jedynie około jednej trzeciej masy pierwszej planety Układu Słonecznego. Jest to czwarty księżyc należący do galileuszowych księżyców Jowisza o promieniu orbity wynoszącym około 1 882 700 km. W przeciwieństwie do trzech pozostałych księżyców odkrytych przez Galileusza, Kallisto nie jest częścią rezonansu orbitalnego i tym samym nie jest w tak znacznym stopniu poddany sile pływowej. Kallisto obraca się synchronicznie i zawsze jest zwrócony do Jowisza tą samą stroną. W przeciwieństwie do wewnętrznych satelitów Jowisza, Kallisto jest mniej narażony na działanie magnetosfery gazowego giganta, gdyż obiega planetę po bardziej wysuniętej orbicie.

    Dodano: 04.05.2011. 10:04  


    Najnowsze