• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ossów: Polacy przepędzili bolszewików - rekonstrukcja bitwy

    15.08.2010. 20:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Niemal 300 członków grup rekonstrukcyjnych w mundurach z "epoki" starło się na łąkach pod Ossowem koło Wołomina. W 90. rocznicę Bitwy Warszawskiej odtworzyli jedną z jej ważniejszych batalii z 14 sierpnia 1920 r. Na oczach kilku tysięcy widzów, zgromadzonych na podossowskim polu, rozegrała się bitwa, w której Polacy odparli atak Armii Czerwonej i przejęli inicjatywę w wojnie z bolszewikami. Kilka minut po godz. 13 pierwsze wybuchy oznajmiły początek walk. Na łąkę wpadli czerwonoarmiści, siejąc popłoch w szeregach biało-czerwonych. Ważyły się losy bitwy. Sanitariusze - członkowie Stowarzyszenia Rekonstrukcji Historycznych "Wrzesień 39" - zbierali z pola rannych.

    Gdy losy batalii ważyły się wśród rekonstruktorów w polskich mundurach pojawił się ks. Ignacy Skorupka, którego rolę odtwarzał Artur Wojtek, aktor amator. W sutannie i z rogatywką na głowie zachęcał Polaków do walki. "Warszawskie dzieci, pokażcie moskalom powrotną drogę" - krzyczał. Na jego słowa zareagowali młodzi żołnierze Legii Akademickiej. Rekonstruktorzy z "Września 39", z biało-czerwonymi kokardami na piersiach ruszyli do ataku. W kilka minut później ks. Skorupka padł trafiony rosyjską kulą. Ale Zwycięstwo Polaków było już pewne. Rosjanie, w których rolę wcielili się m.in. miłośnicy kawalerii z Garbarki Letniej k. Kozienic, uciekali przed naporem polskiego wojska. Bitwa pod Ossowem, podobnie jak przed niemal wiekiem, zakończyła się zwycięstwem.

    "Inscenizacja jest hołdem złożonym bohaterskim obrońcom Warszawy z 1920 r., a także żywą lekcją historii i patriotyzmu dla wielu tysięcy osób, które przyjeżdżają ją obejrzeć" - powiedział PAP Andrzej Michalik, prezes Stowarzyszenia im. 1. Pułku Ułanów Krechowieckich, które wraz ze Starostwem Powiatu Wołomińskiego jest organizatorem rekonstrukcji. "Trzeba przypominać wielkie czyny polskiego oręża, cieszyć się historią zwycięstwa, które uratowało Polskę i Zachód przed bolszewicką nawałą" - dodał.

    Michalik podkreślił, że inscenizacja została przygotowana i zrealizowana przez amatorów. Wydarzenie sponsorowali miejscowi przedsiębiorcy oraz starostwo powiatowe. Poinformował, że inscenizacja kosztowała ok. 300 tys. zł.

    Do Ossowa przyjechali rekonstruktorzy z całego kraju. "Udział w takiej inscenizacji to dla nas nie tylko zabawa" - zapewnił PAP Paweł Ciołek z Krakowa. "W ten sposób uczymy się historii. Możemy się przekonać na własnej skórze, co czuli żołnierze na placu boju, gdy z nieba leje się żar, ciąży ekwipunek, a z naprzeciwka pędzi kawaleria. To naprawdę mocne przeżycie" - zapewniał.

    Siły bolszewickie w rekonstrukcji zasilali członkowie polskich grup historycznych. "Przypadła nam taka rola, to odtwarzamy rosyjską jazdę. Nie ma w tym nic złego. Nie utożsamiamy się z czerwonoarmistami" - przekonywał Paweł Kibil z Garbarki Letniej k. Kozienic. Wysoki, ubrany w kozacką koszulę, w futrzanej czapie na głowie robił wrażenie rubasznego Rosjanina. Gdy jednak dosiadł konia i z podniesioną szablą ruszył w stronę polskich wojsk wyglądał groźnie.

    Wielkiemu widowisku pod Ossowem towarzyszy wiele imprez. Wokół pola znajdują się stragany z elementami umundurowania z epoki, replikami broni, książkami historycznymi.

    Do niedzieli odbywają się Mistrzostwa Polski Formacji Kawaleryjskich o puchar Ministra Obrony Narodowej. Jeźdźcy konkurują między sobą m.in. w zbieraniu pierścieni lancą i szablą, w ścinaniu łóz, strzelaniu z wiatrówki.

    Rekonstrukcje pod Ossowem odbywają się od sześciu lat. Miłośnicy kawalerii po raz pierwszy oddali hołd polskim żołnierzom, którzy walczyli z bolszewikami w 1986 r. "Było to jeszcze za komuny, ale jakoś nam to uszło" - wspomina Michalik.

    Materiały filmowe z rekonstrukcji Bitwy pod Ossowem znajdą się wkrótce na stronie portalu historycznego PAP www.dzieje.pl.

    Bój z bolszewikami pod Ossowem koło Wołomina rozegrał się 14 sierpnia 1920 r. Był on częścią Bitwy Warszawskiej, w wyniku której Armia Czerwona została zmuszona do odwrotu. Bitwa, która przeszła do historii pod nazwą "Cudu nad Wisłą", uratowała Polskę i kraje Europy Zachodniej przed komunizmem. Lenin dążył bowiem do zajęcia Polski, a następnie wsparcia komunistów niemieckich. Została uznana za osiemnastą, pod względem znaczenia, bitwę w historii świata.

    Bitwa pod Ossowem należała do najkrwawszych i najbardziej dramatycznych spośród walk toczonych w obronie stolicy. Wielkim męstwem wykazali się żołnierze Legii Akademickiej. W jej szeregach walczyli nie tylko studenci, ale także młodzież gimnazjalna, harcerze.

    Żołnierze 21., 33. i 36. Pułków Piechoty stawiały pod Ossowem zacięty opór atakującym Rosjanom. Mimo wyczerpania i poważnych strat Polacy poderwali się do kontrataku. Doszło do walk wręcz. Przeważające siły wroga musiały ustąpić. Zwycięstwo zostało jednak drogo okupione. W walkach poległo, zaginęło i zostało rannych ok. 600 żołnierzy. Wyjątkowo poważne straty poniósł I. Batalion Ochotniczego Pułku Piechoty złożony z warszawskiej młodzieży. Spośród prawie 800 ochotników, którzy dzień wcześniej wyruszyli z Pragi aby bronić stolicy, pozostało ok. 500. Na polu walki zginął kapelan batalionu ks. Ignacy Skorupka. WKA

    PAP - Nauka w Polsce

    nno/ bno/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cmentarz Poległych w Bitwie Warszawskiej w Ossowie – cmentarz wojenny w Ossowie, w miejscu bitwy pod Ossowem, rozegranej podczas Bitwy Warszawskiej, w czasie wojny polsko-bolszewickiej (1920). Bitwa pod Ossowem – bitwa stoczona od godzin południowych 13 sierpnia do 14 sierpnia 1920 roku pomiędzy Wojskiem Polskim a Armią Czerwoną w ramach kontrataku oddziałów Wojska Polskiego podczas bitwy warszawskiej. Ignacy Jan Skorupka (ur. 31 lipca 1893 w Warszawie, zm. 14 sierpnia 1920 pod Ossowem) – ksiądz katolicki, kapelan Wojska Polskiego. Jego śmierć stała się jednym z symboli bitwy warszawskiej.

    Bitwa w dolinie Ia Đrăng (zwana też Bitwą o Ia Đrăng) – pierwsza bitwa lądowa w czasie wojny wietnamskiej, w której udział wzięły regularne wojska Armii Wietnamu Północnego i Armii Stanów Zjednoczonych (wcześniej walki z partyzantką Wietkongu prowadzili żołnierze południowowietnamscy wspierani lotnictwem amerykańskim). Bitwa była sprawdzianem bojowym nowo powstałej, amerykańskiej 1. Dywizji Kawalerii (Powietrzno-Manewrowej). Po stronie Wietnamu Północnego po raz pierwszy na terenie Wietnamu Południowego od czasu bitwy pod Điện Biên Phủ działała jednostka szczebla dywizyjnego. Do bitwy doszło w rezultacie coraz cięższych strat oddziałów Wietnamu Południowego w walkach z Wietkongiem. 28 lipca 1965 roku prezydent USA Lyndon Johnson, po wielokrotnych prośbach gen. Williama Westmorelanda, zadecydował o wysłaniu do Wietnamu 1. Dywizji Kawalerii (Powietrzno-Manewrowej), która 26 października została przemianowana z regulująco-wspomagającej na zdecydowanie ofensywną. Po ciężkich walkach między 14 a 18 listopada o LZ X-Ray i LZ Albany żołnierze Dywizji Kawalerii Powietrznej zmusili wojska Wietnamu Północnego do wycofania się na pewien czas poza granice kraju, do sąsiedniej Kambodży. Bitwa o Nasielsk - bitwa stoczona przez 22 Pułk Piechoty i 68 Pułk Piechoty Wojska Polskiego z 11 Dywizją Strzelców Armii Czerwonej w dniach 14-16 sierpnia 1920 roku, w ramach kontrnatarcia polskiego podczas bitwy warszawskiej.

    Herb powiatu wołomińskiego przedstawia, na tarczy dwudzielnej poziomo, w polu górnym o barwie czerwonej - pół orła białego (srebrnego), w polu dolnym o barwie błękitnej postać świętego Michała Archanioła w złotej zbroi trzymającego w prawej dłoni płomienisty miecz, a w lewej czerwoną wagę. Herb odwołuje się do historii i tradycji ziem powiatu. Półorzeł biały (srebrny) w polu górnym nawiązuje bezpośrednio do historycznego herbu Mazowsza - orła białego bez korony i przepaski na skrzydłach w polu czerwonym. Orzeł ten wywodzi się z godła dynastycznego Piastów i znany był już w XII wieku. Stylizację orła przyjęto według pieczęci herbowej księcia mazowieckiego Siemowita III z 1371 roku. Postać świętego Michała Archanioła, w średniowieczu jednego z głównych patronów rycerstwa, symbolizuje zwycięstwo wojsk polskich nad bolszewikami w 1920 roku pod Ossowem i Radzyminem. Rekonstrukcja – szereg działań związanych z odtwarzaniem wydarzeń historycznych. W Polsce jeszcze nie ma jednej, przypisanej mu nazwy. Określana jest nazwami: rekonstrukcja militarna, inscenizacja bitwy, festyn historyczny, widowisko historyczne itp.

    Cmentarz wojenny Wiączyń – położona w północno-wschodnich obrzeżach miasta Łodzi, stara, nieco zapomniana nekropolia. Jest miejscem ostatniego spoczynku żołnierzy armii niemieckiej i rosyjskiej z czasów I wojny światowej. Większość ze spoczywających tutaj, to polegli w trakcie walk tzw. Operacji Łódzkiej, która rozegrała się pomiędzy armiami niemiecką i rosyjską w okresie od listopada do grudnia 1914 roku. Większość to ofiary walk w najbliższej okolicy Wiączynia, a także Olechowa, Janowa, Nowosolnej, Dąbrowy, Bedonia czy Feliksina. Pochowani tu zostali także żołnierze, polegli w okolicy, w innych okresach Wielkiej Wojny. Wedle szacunków na cmentarzu spoczywa około 9 tysięcy żołnierzy. Znajdują się wśród nich Polacy siłą wcieleni do armii rosyjskiej, bądź niemieckiej. Bitwa pod Brwinowem – bitwa stoczona 12 września 1939 w czasie wojny obronnej Polski pomiędzy oddziałami 36 Pułku Legii Akademickiej wchodzącej w skład 28 Dywizji Piechoty z Armii Łódź a 4 Dywizją Pancerną ze składu 10 Armii niemieckiej. Po ciężkich walkach trwających cały dzień, oddziały 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej zostały wycofane do Puszczy Kampinoskiej. W rezultacie bitwy marsz oddziałów niemieckich na Warszawę został spowolniony.

    Okop bagnetów – wzniesiony w 1920 pomnik żołnierzy poległych w bitwie pod Verdun z 3. i 4. kompanii 137 pułku piechoty francuskiej. Według powstałej bezpośrednio po wojnie popularnej wersji upamiętnia żołnierzy zasypanych żywcem w zawalonym pod wpływem niemieckiego ostrzału okopie. W rzeczywistości pochowani w tym miejscu żołnierze zginęli wcześniej i zostali pochowani w zbiorowym grobie powstałym w miejscu, w którym wcześniej się bronili.

    Bitwa o zamek Itter – potyczka pomiędzy siłami amerykańskimi i wspomagającymi ich żołnierzami francuskimi, niemieckimi i austriackimi partyzantami, a żołnierzami dywizji SS która odbyła się 6 maja 1945 z zamku Itter w Tyrolu. Wyzwolony dzień wcześniej przez żołnierzy amerykańskich zamek pełnił funkcję więzienia dla francuskich VIP-ów. Dzień później, 6 maja, został zaatakowany przez elementy 17 Dywizji Grenadierów Pancernych SS Götz von Berlichingen. W obronie zamku oprócz żołnierzy amerykańskich wzięli także udział wyzwoleni Francuzi i anty-nazistowscy żołnierze niemieccy którzy stanęli po stronie wyzwolicieli. W trakcie zaciętych walk oddziały SS zyskały przewagę i prawie udało im się zdobyć zamek, ale jego obrońcy zostali uratowani przez nadciągające z odsieczą oddziały amerykańskie i austriackich partyzantów. W trakcie oblężenia, broniąc zamku zginął niemiecki major Josef Gangl.

    Bitwa o Sejny - bitwa stoczona przez Północna Grupę Uderzeniowa 2 Armii WP z jednostkami litewskimi w dniach 1 - 10 i 22 września 1920 roku, w ramach obrony państwa przed nawałą bolszewicką w czasie bitwy nad Niemnem w wojnie polsko-bolszewickiej. Bitwa pod Ostrołęką - bitwa stoczona przez 1 batalion Pułku Morskiego i pododdziały 108 Pułku Ułanów Wojska Polskiego z 18 Dywizją Strzelców Armii Czerwonej w dniach 2 - 6 sierpnia 1920 roku, w ramach obrony państwa przed nawałą bolszewicką w wojnie polsko-bolszewickiej.

    Bitwa pod Frydlandem – bitwa, która została stoczona 14 czerwca 1807 roku niedaleko Frydlandu (niem. Friedland, obecnie Prawdinsk), około 43 km na południowy wschód od Królewca. Była to jedna z najważniejszych bitew wojen napoleońskich, która bezpośrednio doprowadziła do zakończenia wojny z IV Koalicją. Została stoczona pomiędzy siłami Imperium Francji a Imperium Rosji. Po prawie 23 godzinach walki francuskie oddziały dowodzone przez Napoleona zdołały odnieść decydujące zwycięstwo nad armią rosyjską generała Bennigsena. Pod koniec bitwy wojska francuskie miały całkowitą kontrolę nad polem bitwy, a rosyjska armia uciekała chaotycznie przez rzekę Łynę, w której wielu jej żołnierzy utonęło. W wyniku tej klęski cesarz Aleksander I został zmuszony do podpisania pokoju. Kopiec Kosynierów (Grochowskiego): Kopiec został usypany w miejscu będącym zbiorową mogiłą ok. tysiąca żołnierzy polskich, poległych w bitwie pod Szczekocinami 6 czerwca 1794r. Na tablicy znajduje się napis: "Wojciechowi Bartoszowi Głowackiemu śmiertelnie rannemu na polach wsi Wywła oraz poległym bohaterom Insurekcji Kościuszkowskiej w 190. rocznicę bitwy". W tym miejscu ranny został Bartosz Głowacki. Według niektórych źródeł w żołnierskiej mogile spoczywa poległy w boju gen. Jan Grochowski. Jest jednym z trzech kopców usypanych w różnych rejonie bitwy; pozostałe kopce to kopiec Kościuszki w Chebdziu i kopiec Prusaków.

    Bitwa pod Costaclan – starcie zbrojne, które miało miejsce podczas podboju Meksyku przez Hiszpanów w 1523. Bitwa ta nastąpiła nieoczekiwanie, podczas wybuchu powstania przeciwko Hiszpanom, mającego na celu odzyskanie niepodległości i odbudowę państwa. Tym razem Hiszpanie, którzy rządzili ziemiami azteckimi nie byli dobrze przygotowani do bitwy. Walka była niezwykle wyrównana i zacięta. Przeważający liczebnie i lepiej przygotowani, lecz gorzej uzbrojeni Aztekowie wygrywali przez dłuższy czas bitwy z mniej licznymi, ale lepiej uzbrojonymi Hiszpanami. Hernan Cortes, widząc ze traci kolejnych żołnierzy, postawił wszystko na jedą kartę. Zdecydował się na ryzykowną równoległą szarżę kawalerii. Aztecy mogli co prawda zabić kawalerzystów, jednak ruch Cortesa się powiódł. Wielu Azteków odniosło rany lub zostało zabitych. Hiszpanie potwierdzili dominację nad narodem azteckim, lecz wybuch kolejnej bitwy był bardzo prawdopodobny. Bitwa o Ortonę (20–28 grudnia 1943) była niewielkim, chociaż nadzwyczaj zaciekłym bojem toczonym przez batalion niemieckich Fallschirmjäger (spadochroniarzy) z 1 Dywizji Spadochronowej pod dowództwem gen. Richarda Heidricha, z kanadyjskimi siłami uderzeniowymi 1 Dywizji Piechoty gen. Chrisa Vokesa. Był to szczytowy moment walk toczonych na Adriatyckim froncie we Włoszech w tzw. "krwawym grudniu". Do bitwy, nazywanej przez żołnierzy "Małym Stalingradem" z powodu bezpardonowych, krwawych walk na niewielką odległość, doszło w małej nadadriatyckiej miejscowości Ortona, zamieszkiwanej przed wojną przez około 10 000 osób.

    II bitwa pod Wawrem to zwycięska bitwa wojsk polskich dowodzonych przez gen. Jana Skrzyneckiego nad rosyjską grupą osłonową Geismara. Odbyła się 31 marca 1831 i zapoczątkowała ofensywę polską podczas powstania listopadowego. Była częścią operacji zaplanowanej przez Ignacego Prądzyńskiego. W wyniku tego starcia doszło do bitwy pod Dębem Wielkim. Bitwa pod Yacapichtla – starcie zbrojne, które miało miejsce podczas podboju Meksyku przez Hiszpanów w 1521 po zdobyciu stolicy Azteków. Na początku bitwy Indianie zabili kilka koni, niszcząc tym samym kawalerię hiszpańską. Bitwa ta mogła zakończyć się zwycięstwem Azteków, gdyby nie niezdecydowane polecenia dowódcy azteckiego. Hiszpanie, mimo niskiego morale bojowego, zdołali jednak zabić z broni palnej kilkuset Azteków. Indianie skapitulowali i to przypieczętowało zagładę Azteków.

    Dodano: 15.08.2010. 20:18  


    Najnowsze