• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Piąte międzynarodowe warsztaty nt. personalizacji e-Zdrowia, Casablanca, Maroko

    11.10.2012. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dnia 13 grudnia 2010 r. w Casablance, Maroko, odbędą się piąte, międzynarodowe warsztaty nt. personalizacji e-Zdrowia.

    Zjawisko e-Zdrowia jest stosunkowo świeże i polega na wspomaganiu usług opieki zdrowotnej procesami technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK). Dziedzina ta jest częścią strategii UE 2020 i Europejskiej Agendy Cyfrowej, a jej celem jest zapewnienie przyjaznych dla użytkownika i interoperacyjnych systemów informacyjnych dla pacjentów i personelu medycznego.

    Jednym z obiecujących aspektów e-Zdrowia są możliwości zapewnienia lepiej dopasowanych i ukierunkowanych usług. Inteligentne, spersonalizowane systemy e-Zdrowia pozwolą na przykład:
    - pacjentom - sprawować większą kontrolę nad własnym dobrym samopoczuciem poprzez dostęp do spersonalizowanych i kompetentnych informacji zdrowotnych, zarówno medycznych, jak i pedagogicznych oraz dostęp do odpowiedniej opieki medycznej z domu;
    - personelowi medycznemu - efektywniej zarządzać swoją pracą, dzięki otrzymywaniu w odpowiednim czasie użytecznych, zaktualizowanych informacji;
    - zespołom medycznym - efektywniej współpracować, koordynować swoją pracę i wymianę wiedzy na temat pacjentów, którymi się wspólnie opiekują i zapewniać im jak najlepiej skoordynowaną opiekę.

    Wydarzenie stworzy zainteresowanym stronom możliwość wymiany problemów i praktyk w zakresie rozmaitych, powiązanych z branżą zagadnień.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    e-zdrowie- narzędzia lub rozwiązania obejmujące produkty, systemy i usługi wychodzące poza zakres prostych aplikacji internetowych. Wiążą się one z narzędziami dla organów i pracowników służby zdrowia oraz dostosowane do indywidualnych potrzeb systemy opieki zdrowotnej dla pacjentów i obywateli. Są to na przykład sieci informacji o zdrowiu, elektroniczne książeczki zdrowia, usługi świadczone w ramach opieki telemedycznej, osobiste przenośne systemy komunikacji, portale poświęcone zdrowiu oraz wiele innych narzędzi na bazie technologii informacyjno-komunikacyjnych, pomagających zapobiegać, diagnozować i leczyć choroby, monitorować stan zdrowia, prowadzić odpowiedni tryb życia. Ekonomika zdrowia dziedzina ekonomii zajmująca się gospodarowaniem zasobami w systemie opieki zdrowotnej. W szerszym znaczeniu jest to dziedzina obejmująca zarządzanie niedostatkiem środków finansowych w stosunku do nieograniczonego zapotrzebowania na rynku usług zdrowotnych. W Polsce rozwój ekonomiki zdrowia nastąpił w latach 70 - tych XX wieku - kiedy w krajach rozwiniętych wzrosły koszty związane z opieką zdrowotną. Do podejmowania działań w obszarze ochrony zdrowia niezbędne są narzędzia - ekonomiczne analizy i oceny. HL7 (ang. Health Level Seven) – standard elektronicznej wymiany informacji w środowiskach medycznych. Opracowany przez organizację o tej samej nazwie, powstałą w 1987 roku. Celem organizacji jest rozwój standardów elektronicznej wymiany informacji klinicznych, finansowych i administracyjnych między systemami informatycznymi w ochronie zdrowia.

    Obserwacja w pielęgniarstwie: "Obserwacja jest to uważne oglądanie, spostrzeganie elementów wyglądu i zachowania człowieka lub przedmiotów i zjawisk, w tym m. in. niewerbalnych aspektów komunikowania się." Celem obserwacji pielęgniarskiej jest uzyskanie informacji (danych) o pacjencie, jego rodzinie i środowisku. Istotą obserwacji jest obiektywne spostrzeganie objawów, różnego rodzaju zmian w zachowaniu podmiotu opieki, których nie można uzyskać za pomocą wywiadu, analizy dokumentacji czy pomiaru. Jeśli mamy do czynienia z dzieckiem jako podmiotem opieki, którego wiek i stan zdrowia uniemożliwiają bezpośredni werbalny kontakt, obserwacja jest często podstawową metodą w ocenie stanu zdrowia i w dużej mierze zależy od niej postępowanie pielęgniarskie, lekarskie, umożliwiające ratowanie zdrowia i życia pacjenta. Lotnicze Pogotowie Ratunkowe – służba ratownictwa medycznego, wykonująca w polskim systemie opieki zdrowotnej zadania z zakresu lotniczego transportu ratowniczego i sanitarnego. Pogotowie powstało w 2000 roku jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej podległy Ministrowi Zdrowia. Dyrektorem LPR jest dr n. med. Robert Gałązkowski.

    Centrum Egzaminów Medycznych (CEM) — państwowa jednostka budżetowa podległa Ministrowi Zdrowia. Została utworzona zarządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 31 lipca 2001 r. Mieści się w Łodzi w kompleksie budynków Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki. Komisja Zdrowia – stała komisja senacka wydzielona po wyborach parlamentarnych w 2005 roku z wcześniejszej Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia. Zajmuje się sprawami promocji zdrowia, profilaktyką, systemem organizacji ochrony zdrowia, bezpieczeństwem zdrowotnym i współpracą z zagranicą w zakresie zdrowia.

    e-zdrowie – wykorzystanie technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych do wspomagania działań związanych z ochroną zdrowia. Standardy zapachowej jakości powietrza – wartości określające poziom uciążliwości niepożądanych zapachów powietrza atmosferycznego, który nie powinien być przekraczany w danym miejscu. Ochrona zapachowej jakości powietrza jest elementem opieki zdrowotnej, zgodnie z definicją zdrowia, sformułowaną przez WHO w roku 1948 – odrzucającą postrzeganie zdrowia i choroby wyłącznie w kategoriach biologiczno-medycznych, a przywiązującą wagę do wymiaru psychicznego i społecznego (w kolejnych latach wprowadzono bardziej rozbudowane pojęcie „dobrostanu”).

    Zdrowie-UE – oficjalny portal Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów Unii Europejskiej umożliwiający dostęp do informacji dotyczących zdrowia obywateli Unii Europejskiej.

    Narodowy Rachunek Zdrowia – system prezentacji danych na temat ekonomicznej strony systemu ochrony zdrowia. Jest to stosunkowo nowe narzędzie porównywania wydatków na ochronę zdrowia, które ujmuje je w sposób wszechstronny, zapewniający porównywalność w skali międzynarodowej. Prace nad wdrożeniem metodologii rachunków zdrowia w Polsce zostały podjęte przez zespół ekspertów pod kierownictwem Ministerstwa Zdrowia w 2001 roku, a od 2004 są prowadzone w Głównym Urzędzie Statystycznym w ścisłej współpracy z instytucjami, które gromadzą dane o wydatkach na ochronę zdrowia: tj. Ministerstwem Zdrowia, Narodowym Funduszem Zdrowia, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministerstwem Obrony Narodowej, Ministerstwem Sprawiedliwości, Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwem Finansów.

    Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) – państwowa jednostka organizacyjna działająca na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Fundusz wypełnia w polskim systemie opieki zdrowotnej funkcję płatnika: ze środków pochodzących z obowiązkowych składek ubezpieczenia zdrowotnego, NFZ finansuje świadczenia zdrowotne udzielane ubezpieczonym i refunduje leki. Jednorodne Grupy Pacjentów [JGP] (tłumaczenie angielskiego terminu DRG - diagnosis related groups) – sposób rozliczania usług zdrowotnych przez płatnika (w Polsce Narodowy Fundusz Zdrowia).

    Europejski System Informacji o Substancjach Chemicznych (ang. European chemical Substances Information System – ESIS) – system informacji o substancjach chemicznych prowadzony przez Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. Zapewnia dostęp do wykazów i list: e-pacjent – osoba korzystająca ze świadczeń opieki zdrowotnej z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych (ang. Information Communication Technology) niezależnie od tego czy jest zdrowa czy chora. Tradycyjna, występująca na wszystkich poziomach (mikro, mezo, makro), relacja pacjent-lekarz została rozszerzona o technologię przybierając na poziomie mikro postać lekarz-technika biomedyczna-pacjent. Technologie informacyjno-komunikacyjne (ICT) usprawniają dziś biznesowo-administracyjny aspekt funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej, ale także wspomagają pracę personelu medycznego, wpływając przez to na jakość opieki zdrowotnej, a tym samym i satysfakcję pacjentów. Są zdolne do przetwarzania ogromnych ilości danych, umożliwiają konsultacje medyczne bez konieczności przemieszczania się pacjenta i lekarza. Znaczenie ICT potwierdza raport The Case for e-Health. Według niego:

    Promocja zdrowia – proces umożliwiający jednostkom i grupom społecznym zwiększenie kontroli nad uwarunkowaniami zdrowia w celu poprawy ich stanu zdrowia, oraz sprzyjający rozwijaniu zdrowego stylu życia, a także kształtowaniu innych środowiskowych i osobniczych czynników prowadzących do zdrowia.

    Dodano: 11.10.2012. 17:37  


    Najnowsze