• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierwsza europejska konferencja mineralogiczna, Frankfurt, Niemcy

    16.02.2012. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 2 - 6 września 2012 r. we Frankfurcie, Niemcy, odbędzie się pierwsza, europejska konferencja mineralogiczna.

    Mineralogia zajmuje się badaniem składu chemicznego, struktury kryształów i własności fizycznych minerałów. Szczegółowe badania w ramach mineralogii obejmują procesy zawiązywania się i powstawania minerałów, klasyfikację minerałów, ich rozmieszczenie geograficzne i zastosowanie. Minerały są nieodzowne w funkcjonowaniu społeczeństwa, począwszy od rud do podstawowych komponentów produktów metalurgicznych, wykorzystywanych w rozmaitych towarach i maszynach, przez materiały budowlane, takie jak wapień, marmur, granit czy szkło, po wspomaganie wzrostu zbóż uprawnych.

    Pomysł zorganizowania wspólnej konferencji europejskich towarzystw mineralogicznych został podjęty w celu pobudzenia wymiany nowych wyników badawczych między krajami europejskimi. W programie konferencji znajdą się sesje poświęcone wybranym tematom, wykłady zaproszonych prelegentów i sesje otwarte.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Mineralogia genetyczna zajmuje się wyjaśnianiem warunków powstawania minerałów, ich paragenez i sukcesji oraz skał i złóż. Przedmiotem badań mineralogicznych są idywidua mineralne czyli kryształy i nieforemne ziarna, w tym ich skupienia minerałów oraz agregaty polimineralne. Problemy te są traktowane z różnych punktów widzenia, m.in. chemizmu, środowiska krystalizacji i jego ewolucji, własności fizyko-chemicznych, ciśnienia i temperatury. Mineralogia genetyczna wyjaśnia też przyczyny procesów mechanicznych prowadzących np. do kataklazy ziarn, tworzenie się zbliźniaczeń, powstania skupień stalaktytowych itp. Z geologicznego punktu widzenia zadanie mineralogi genetycznej polega na wyjaśnianiu charakteru oraz przebiegu procesów minerałotwórczych, a więc warunków krystalizacji minerałów, a co za tym idzie powstawanie skał i złóż kopalin użytecznych. Mineralogia genetyczna zespala w tym zakresie przedmioty badań mineralogii, petrologii, geologii i geologii złóż. Dla tych rozważań genetycznych ma znaczenie nie tylko identyfikacja minerałów czy ich zespołów, ale także w równym stopniu wyniki badań odchyleń własności kryształów od modeli wyidealizowanych. Ma to o tyle istotne znaczenie, gdyż określa to specyfikę i swoistość warunków panujących w określonych środowiskach. Ontogeneza jako termin oznacza historię wzrostu pewnych indywiduów począwszy od ich zarodkowania, poprzez wzrost, a kończąc na późniejszych zmianach, w przypadku minerałów na przemianach wywołanych zmiennymi warunkami geologicznymi. Ontogeneza minerałów (ontogenia) stanowi podstawową część zagadnień poruszanych przez mineralogię genetyczną. Badania ontogenetyczne obejmują również rozważania nad genezą poszczególnych indywidualnych skupień mineralnych, które dostarczają informacji o przebiegu procesów minerałotwórczych. Jako przykład może posłużyć przebieg krystalizacji krzemionki lub kształtowanie się druz i geod jako produktów narastania lub rekrystalizacji kryształów. Dla geochemii ważne znaczenie ma kształtowanie się pseudomorfoz. Skala twardości Mohsa − dziesięciostopniowa skala twardości minerałów charakteryzująca odporność na zarysowania materiałów twardszych przez materiały bardziej miękkie. Została stworzona w 1812 roku przez niemieckiego mineraloga Friedricha Mohsa. Twardość poszczególnych minerałów nie jest ułożona proporcjonalnie i liniowo, lecz ma charakter porównawczy. Minerały są ustawione od najbardziej miękkiego do najtwardszego. Każdy minerał może zarysować minerał poprzedzający go na skali (bardziej miękki) i może zostać zarysowany przez następujący w skali po nim (twardszy). Jest to jedynie skala orientacyjna, a klasyfikacja polega na tym, że jeżeli badany minerał będzie w stanie zarysować powierzchnię minerału wzorcowego, będzie zaklasyfikowany z jego twardością. Przykładowo jeżeli minerał badany zarysuje powierzchnię kwarcu, będąc jednocześnie rysowany przez niego, będzie miał taką samą twardość. Jeżeli minerał badany będzie w stanie zarysować np. kwarc, a ten nie będzie w stanie zarysować materiału badanego, to twardość próbki jest uznawana za co najmniej 7,5 (porównanie z topazem mówi, czy nie jest większa).

    Manganit – minerał z grupy tlenowodorotlenków. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Nazwa pochodzi od składu chemicznego tego minerału. Przełam − w mineralogii, zdolność minerału do dzielenia się wzdłuż powierzchni nierównych, przypadkowych nie związanych z wewnętrzną strukturą kryształu.

    Bizmutynit – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem średniotemperaturowych hydrotermalnych żył kruszcowych. Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału. Glauberyt – minerał z gromady siarczanów. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych rejonach Ziemi.

    Skutterudyt – minerał z gromady arsenków. należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od Skutterud w Norwegii, gdzie minerał ten został stwierdzony. Stroncjanit (strontianit) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwa pochodzi od miejscowości Strontian w Szkocji, gdzie minerał ten został odkryty.

    Minerały wtórne są minerałami tworzącymi się w skałach w wyniku wtórnych procesów, kosztem innych minerałów. Najczęściej są one rezultatem procesów pomagmowych oraz wietrzeniowych.

    Glaukonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony. Minerał o zmiennym składzie chemicznym.

    Smaltyn (lub smaltyt) – minerał z gromady arsenków; należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od niebieskiego barwnika smalta otrzymywanego z tego minerału. Bizmutyt – minerał z gromady węglanów. Nazwa pochodzi od składu chemicznego tego minerału. Jest minerałem wtórnym stref utleniania złóż Bi, ale stwierdzono go także w pegmatytach granitowych. Teoretycznie zawiera 91,68% wag. Bi2O3, 8,29% wag. CO2, może zawierać także śladowe ilości wody. Minerały najczęściej współwystępujące z bizmutytem to bizmut rodzimy, bizmutynit i tetradymit.

    Dodano: 16.02.2012. 17:26  


    Najnowsze