• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierwsze warsztaty nt. interoperacyjności bazującej na modelu, Oslo, Norwegia

    03.09.2010. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dnia 5 października 2010 r. w Oslo, Norwegia, odbędą się pierwsze warsztaty nt. interoperacyjności bazującej na modelu.

    Interoperacyjność to zdolność odrębnych obiektów, systemów lub artefaktów do współpracy. Choć potrzeba osiągnięcia interoperacyjności heterogenicznych systemów i sposobów zapisu istnieje od zawsze, trudności związane ze zniwelowaniem różnic, brak konsensusu co do powszechnych standardów, jakie mają być stosowane oraz brak odpowiednich mechanizmów i narzędzi poważnie utrudniały wykonanie tego zadania.

    Inżynieria modelowa (MDE) specjalizuje się w wykorzystywaniu modeli i oprogramowania w procesach projektowania oprogramowania. Oprócz swojej użyteczności w generowaniu kodu w oparciu o wymogi użytkownika i ograniczenia architektoniczne modele dowodzą swojej skuteczności w wielu innych zadaniach inżynierskich. Nowe podejścia programistyczne oparte na modelach, jak modernizacja modelowa, modele wykonawcze czy testowanie modelowe, zyskują na popularności.

    Celem warsztatów jest omówienie potencjalnej roli modeli jako podstawowego sposobu na osiągnięcie interoperacyjności oraz wyzwań, jakie się przed tym jawią. Wydarzenie ma być okazją dla naukowców i praktyków zajmujących się różnymi aspektami modeli i interoperacyjności systemów do spotkania się, przedyskutowania problemów, wymiany pomysłów, zidentyfikowania kluczowych kwestii związanych z interoperacyjnością bazującą na modelu oraz zbadania ewentualnych rozwiązań.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Interoperacyjność kolei – zdolność transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości i transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnej do bezpiecznego i niezakłóconego ruchu pociągów na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej, polegająca na spełnieniu zasadniczych wymagań dotyczących interoperacyjności kolei, czyli wymagań określonych w dyrektywach w sprawie interoperacyjności kolei, dotyczących składników interoperacyjności, wyróżnionych pod względem strukturalnym lub funkcjonalnym podsystemów i ich powiązań, które powinny być spełnione dla zapewnienia interoperacyjności kolei. Interoperacyjność sieci – termin prawniczy, którego definicja jest zawarta w ustawie Prawo telekomunikacyjne. Termin ten oznacza zdolność sieci telekomunikacyjnych do efektywnej współpracy w celu zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych w tych sieciach. Interoperacyjność usług – termin, którego definicja jest zawarta w punkcie 13 art.2 ustawy Prawo telekomunikacyjne. Termin ten oznacza w myśl zapisów ustawy "zdolność sieci telekomunikacyjnych do efektywnej współpracy w celu zapewnienia wzajemnego dostępu użytkowników do usług świadczonych w tych sieciach".

    Techniczne specyfikacje interoperacyjności (ang. Technical Specifications for Interoperability, TSI) – szczegółowe wymagania techniczne i funkcjonalne, procedury i metody oceny zgodności z zasadniczymi wymaganiami dotyczącymi interoperacyjności kolei, warunki eksploatacji i utrzymania dotyczące składników interoperacyjności i podsystemów transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości i transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnej, określane i ogłaszane przez Komisję Europejską. Europejska Agencja Kolejowa (ERA, ang. European Railway Agency, fr. Agence ferroviaire européenne) agencja Unii Europejskiej powołana na podstawie rozporządzenia nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004, by pełnić rolę europejskiego regulatora rynku kolejowego w zakresie technicznym oraz zapewnić państwom członkowskim Unii Europejskiej wsparcie techniczne interoperacyjności i bezpieczeństwa kolei. Jej zadaniem ma być z jednej strony ustalanie norm w dziedzinie bezpieczeństwa transportu kolejowego oraz interoperacyjności, a z drugiej kontrola ich przestrzegania przez poszczególne państwa.

    Wymaganie w inżynierii, jest pojedynczą, udokumentowaną potrzebą określonego produktu czy usługi, albo sposobu ich działania. Formalnie jest to wykorzystywane powszechniej w inżynierii systemów lub w inżynierii oprogramowania. Jest to stwierdzenie identyfikujące potrzebne cechy, możliwości, charakterystyki lub jakość systemu, aby był on wartościowy i pożyteczny dla użytkownika. W klasycznej inżynierii, zbiór wymagań jest wykorzystywany w fazie projektowania nowego produktu. Wymagania pokazują, jakie elementy i funkcje są niezbędne w konkretnym projekcie. Inżynieria oprogramowania – dziedzina inżynierii systemów zajmująca się wszelkimi aspektami produkcji oprogramowania: od analizy i określenia wymagań, przez projektowanie i wdrożenie, aż do ewolucji gotowego oprogramowania. Podczas gdy informatyka zajmuje się teoretycznymi aspektami produkcji oprogramowania, inżynieria oprogramowania koncentruje się na stronie praktycznej.

    OLE for process control, OPC jest otwartym standardem komunikacyjnym stosowanym w automatyce przemysłowej i informatycznych systemach wyższych warstw, a mianowicie biznesowej i zarządzania, przedsiębiorstw przemysłowych. Interoperacyjność aplikacji jest zapewniona dzięki utworzeniu i utrzymywaniu specyfikacji otwartych standardów. Utrzymaniem i rozwojem standardu zajmuje się OPC Foundation. Maszyna uniwersalna (ang. Universal machine) - pojęcie odnosi się do uogólnionego modelu maszyny wirującej. Pomysł tego podejścia polega na tym, że wiele różnych typów elektrycznych maszyn wirujących ma wspólne cechy, które są reprezentowane za pomocą modeli matematycznych o zbliżonej lub identycznej strukturze. Wykorzystanie tej właściwości pozwala znacznie zredukować objętość bloków programowych przeznaczonych do rozwiązywania odpowiednich równań modeli poszczególnych typów maszyn.

    Acid1 - strona testująca przeznaczona dla przeglądarek internetowych. Stworzona w październiku 1998 była ważnym elementem w ustanowieniu interoperacyjności pomiędzy wczesnymi przeglądarkami, szczególnie w przypadku specyfikacji CSS1. Test w odróżnieniu od innych tego typu projektów używał jednej strony, na której sprawdzał wiele elementów.

    Szkolny system interoperacyjności (ang. Schools Interoperability Framework lub Systems Interoperability Framework; oficjalny skrót to SIF) - systemem umożliwiającym dzielenie się danymi między instytucjami szkolnymi od przedszkola poprzez dwunastoklasowy system szkolny. Do niedawna był używany tylko w USA, ostatnio jest jednak stosowany także w Australii, Anglii, Indiach oraz w innych krajach.

    Europejski System Zarządzania Ruchem Kolejowym (ERTMS) (ang.) European Rail Traffic Management System – wspierany przez Unię Europejską projekt ujednoliconego systemu sterowania ruchem kolejowym, który ma zapewnić interoperacyjność transportu kolejowego, czyli możliwość swobodnego poruszanie się pociągów w sieciach kolejowych poszczególnych państw (właścicieli infrastruktury) bez konieczności zatrzymywania się na granicach oraz wymiany lokomotyw lub maszynistów. Celem wprowadzenia systemu jest podniesienie atrakcyjności przewozów kolejowych i zwiększenie ich udziału w transporcie wewnątrzeuropejskim. Domain-Driven Design (skrót DDD) jest to podejście do tworzenia oprogramowania kładące nacisk na takie definiowanie obiektów i komponentów systemu oraz ich zachowań, aby wiernie odzwierciedlały rzeczywistość. Dopiero po utworzeniu takiego modelu należy rozważyć zagadnienia związane z techniczną realizacją.

    Windows Workflow Foundation – struktura, która pozwala użytkownikom utworzyć systemowe, bądź ludzkie przepływy pracy (workflows) w swoich aplikacjach dla systemów Windows Vista, Windows XP oraz Windows 2003. Składa się z przestrzeni nazw, wewnątrzprocesowego silnika przepływu pracy oraz kreatorów dla Visual Studio 2005. WF może być użyty do prostych scenariuszy, jak np. przedstawianie kontrolek UI, bazując na danych wprowadzonych przez użytkownika, czy kompleksowych korporacyjnych rozwiązań, jak np. obsługa zamówień produktów, czy zarządzenie magazynem. Windows Workflow Foundation wprowadza specyficzny model programowania, re-hostowalny i dostosowywalny silnik przepływu pracy oraz narzędzia do szybkiego budowania aplikacji modelu przepływu pracy na platformach Windows. Metodyki projektowania systemów wieloagentowych – systemy wieloagentowe poprzez złożoną budowę oraz różnorodność architektury agentów wymagają zastosowania określonych metodyk projektowych. Nurtem stanowiącym bazę dla różnych podejść metodycznych jest zorientowanie obiektowe (ang. Object Orientation) wynikające z pierwotnego nurtu postrzegania agentów w kategoriach oprogramowania obiektowego. Mimo rozwoju koncepcji systemów wieloagentowych w ostatnich latach nadal nie określono głównego standardu projektowania takich rozwiązań w przeciwieństwie do podejścia obiektowego w procesie projektowania systemów informatycznych i zastosowania w nim języka UML.

    Dodano: 03.09.2010. 17:17  


    Najnowsze