• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Postęp w nanofiltracji rozpuszczalników organicznych, Cetraro, Włochy

    20.03.2012. 15:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 23 - 25 kwietnia 2012 r. w Cetraro, Włochy, odbędą się warsztaty pt. "Postęp w nanofiltracji rozpuszczalników organicznych".

    Wydarzenie poświęcone będzie wszystkim istotnym aspektom nanofiltracji rozpuszczalników organicznych, w szczególności postępom w membranowym oczyszczaniu bioaktywnych związków chemicznych w systemach niewodnych i ich ostateczna forma użytkowa.

    Warsztaty są organizowane w ramach finansowanego ze środków unijnych projektu NEMOPUR (Nowe technologie oczyszczania molekularnego w produkcji farmaceutyków). Projekt NEMOPUR zgromadził dziewięć partnerskich instytucji europejskich i koncentruje się na tworzeniu nowej generacji technologii oczyszczania molekularnego na potrzeby produkcji aktywnych składników farmaceutycznych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rozpuszczalniki aromatyczne – rodzaj rozpuszczalników organicznych, w których wykorzystuje się ciekłe związki aromatyczne. Druk solwentowy, wydruki solwentowe – sposób druku w ploterze atramentowym, w którym typowe tusze na bazie wodnej zastąpiono pigmentowymi tuszami solwentowymi (na bazie rozpuszczalników organicznych). Druk solwentowy można stosować wobec wszystkich podłoży z zawartością PCV, a w szczególności stosuje się go wobec podłoży nieprzyczepnych dla tuszy wodnych. Bromobenzen (bromek fenylu) – organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna benzenu. Ciecz o dużej gęstości, prawie nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w etanolu, eterze i większości rozpuszczalników organicznych. Bromobenzen stosowany jest jako rozpuszczalnik oraz w syntezach organicznych. Otrzymywany przez bromowanie benzenu w obecności żelaza. Posiada przyjemny charakterystyczny zapach.

    Sole diazoniowe – grupa organicznych związków chemicznych o wzorze ogólnym ArN2X, powstających w reakcji pierwszorzędowych amin aromatycznych z kwasem azotawym. Związki diazoniowe są niezwykle przydatne w reakcjach syntezy wielu związków organicznych. GreenEvo – Acelerator Zielonych Technologii (AZT) - projekt Ministerstwa Środowiska mający na celu międzynarodowy transfer technologii, sprzyjających ochronie środowiska. W ramach projektu wytypowane zostały najlepsze polskie rozwiązania, w tym technologie oczyszczania ścieków, przetwarzania odpadów niebezpiecznych oraz rozwiązania wspierające wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, obejmujące maszyny rolnicze służące do wytwarzania brykietu i kolektory słoneczne.

    Octan izoamylu – organiczny związek chemiczny, ester kwasu octowego i alkoholu izoamylowego. Jest bezbarwną cieczą, słabo rozpuszczalną w wodzie i rozpuszczalną w większości rozpuszczalników organicznych. Stosowany jest m.in. jako substancja nadająca potrawom smak bananów. 2-Etyloheksanol – organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi o rozgałęzionym, chiralnym ośmiowęglowym łańcuchu węglowodorowym. Jest bezbarwną cieczą, prawie całkowicie nierozpuszczalną w wodzie, jednak mieszającą się z większością rozpuszczalników organicznych. Produkowany na masową skalę jako prekursor plastyfikatorów, z których część podejrzewana jest o wpływ na układ hormonalny człowieka.

    Forbol – naturalny organiczny związek chemiczny pozyskiwany z roślin. Należy do rodziny diterpenów. Po raz pierwszy został wyizolowany w 1934 jako produkt hydrolizy oleju krotonowego pozyskanego z nasion rośliny Croton tiglium. Struktura forbolu została odkryta w 1967. Forbol jest rozpuszczalny we większości polarnych rozpuszczalników organicznych, a także w wodzie. Izotiocyjanian allilu - organiczny związek chemiczny, ester kwasu izotiocyjanowego i propenolu, odpowiedzialny m.in. za ostry smak musztard, wasabi, czy chrzanu. Bezbarwna lub jasnożółta ciecz, słabo rozpuszczalna w wodzie, doskonale rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych.

    Cykloheksen – organiczny związek chemiczny z grupy cykloalkenów. Łatwopalna ciecz nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych. Wytwarzany jest przemysłowo przez częściowe uwodornienie benzenu. Powstaje także w wyniku katalizowanej przez kwasy dehydratacji cykloheksanolu:

    Olejek haszyszowy – ekstrakt z marihuany lub bardzo rzadko haszyszu otrzymany za pomocą rozpuszczalników organicznych, najczęściej stosowane w tym celu są: alkohol etylowy, aceton, eter naftowy lub płynny gaz do zapalniczek. Zawartość THC w olejku jest większa niż w haszyszu.

    Kwasy humusowe (kwasy próchnicowe) – mieszanina wielkocząsteczkowych związków organicznych o zmiennym składzie (w zależności od składu materii organicznej, z której powstają) i charakterze kwasowym, wchodzących w skład próchnicy glebowej i roztworów wód naturalnych. Tworzą się one w biochemicznych procesach rozkładu związków organicznych budujących żywe organizmy. Budowa tych wyjątkowo skomplikowanych związków nie jest jeszcze do końca poznana, dlatego najczęściej rozpatruje się je na zasadzie różnic pomiędzy różnymi rodzajami tych substancji. Wyróżnia się dwie podstawowe grupy tych związków, kwasy fulwowe oraz huminowe: Preparatyka chemiczna – dział chemii, obejmujący szczegółowe opisy metod laboratoryjnego otrzymywania związków chemicznych lub preparatów chemicznych (mieszanin związków), w tym opisy wykorzystywanych reakcji chemicznych, np. (syntez organicznych, stosowanej aparatury laboratoryjnej, metod wyodrębniania pożądanych produktów z mieszanin z nieprzereagowanymi substratami oraz ich oczyszczania (np. adsorpcja, chromatografia preparatywna, ekstrakcja, destylacja, destylacja z parą wodną, krystalizacja i rekrystalizacja, resublimacja).

    Cykloalkany – grupa organicznych związków chemicznych zbudowanych z nasyconego łańcucha węglowodorowego tworzącego pierścień. Mogą zawierać łańcuchy boczne. Należą do grupy węglowodorów alicyklicznych. Biofiltracja – biologiczna metoda oczyszczania gazów z zanieczyszczeń organicznych. Polega na przepuszczaniu gazów wraz z zanieczyszczeniami przez złoże stałe, organiczne, nawilżone, będące siedliskiem mikroorganizmów.

    Stowarzyszenie Warsztaty Krakowskie – ugrupowanie założone w 1913 r. w Krakowie, w skład którego wchodzili: artyści, architekci, rzemieślnicy, działacze społeczni, oraz niektóre organizacje m.in. Towarzystwo Polska Sztuka Stosowana, stawiające sobie za cel podniesienie artystycznej jakości produkcji rzemieślniczej. Stowarzyszenie sięgało do metod pracy bliskich wytwórczości ludowej, po oryginalne materiały, metody produkcji oraz narzędzia i proste urządzenia techniczne, jak krosna czy wiejskie warsztaty tkackie. W rękach wykształconych w akademiach sztuk pięknych artystów miały one stworzyć nowe wartości.

    Dodano: 20.03.2012. 15:26  


    Najnowsze