• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Regulacja transportu i segregacji białek oraz ich funkcji za pomocą palmitoilacji, Oksford, Wlk. Brytania

    08.08.2012. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 23 - 25 sierpnia 2012 r. w Oksfordzie, Wlk. Brytania, odbędzie się wydarzenie pt. "Regulacja transportu i segregacji białek oraz ich funkcji za pomocą palmitoilacji" (Regulation of protein trafficking and function by palmitoylation).

    Palmitoilacja oznacza dynamiczną modyfikację potranslacyjną białek, która wykorzystuje kowalencyjne wiązanie długołańcuchowych kwasów tłuszczowych do bocznych łańcuchów reszty cysteiny, treoniny lub seryny. W ostatnich latach palmitoilacja została zidentyfikowana jako szeroko rozpowszechniona modyfikacja białek zarówno wirusowych, jak i komórkowych. Ze względu na swój dynamiczny charakter, palmitoilacja białek, podobnie jak fosforylacja, wydaje się pełnić kluczową rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego.

    Konferencja ma na celu zgromadzenie naukowców w celu omówienia najnowszych osiągnięć w badaniach nad palmitoilacją i wymiany informacji na ten temat.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Prenylacja (ang. prenylation, isoprenylation, lipidation) – potranslacyjna modyfikacja białek, polegająca na przyłączeniu do łańcucha polipeptydowego hydrofobowej reszty farnezylowej lub geranylogeranylowej. Uważa się, że grupy prenylowe umożliwiają zakotwiczenie białka do błon komórkowych, tak jak w przypadku kotwic GPI. Grupy prenylowe odgrywają także rolę w interakcjach białko-białko, za pośrednictwem specjalnych domen wiążących grupy prenylowe. Modyfikacja potranslacyjna (PTM - ang. Posttranslational modification) jest to modyfikacja białka po jego translacji. Może ona wpływać na właściwości chemiczne i fizyczne białka, jego stabilność i aktywność, a zatem na jego funkcję. Palmitylacja - modyfikacja lipidowa białek, polegająca na dołączeniu do cząsteczki białka reszty kwasu palmitynowego, poprzez resztę aminokwasową cysteiny.

    Drogi na Białorusi – sieć dróg krajowych, republikańskich oraz lokalnych na terenie Białorusi przeznaczonych dla ruchu samochodowego. Zarządcą większości dróg jest Bieławtodor (biał. Белавтодор) podlegający pod Ministerstwo Transportu i Komunikacji Republiki Białoruś (biał. Міністэрство транспарта і камунікацый Рэспублікі Беларусь). Białka fuzyjne (białka chimeryczne) – białka powstające z połączenia 2 lub większej liczby genów, które pierwotnie były odpowiedzialne za produkcję niezależnych białek. Produktem genu fuzyjnego jest białko (polipeptyd), którego funkcja jest w pewnym stopniu pochodną funkcji białek kodowanych przez geny wchodzące w skład takiego połączenia.

    Niedobór dehydrogenazy 3-hydroksyacylo-koenzymu A długołańcuchowych kwasów tłuszczowych (niedobór LCHAD, ang. long-chain 3-hydroxyacyl-coenzyme A dehydrogenase deficiency, LCHAD deficiency) – rzadka uwarunkowana genetycznie choroba metaboliczna o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym. Przyczyną choroby jest mutacja w obu allelach genu HADHA w locus 2p23, kodującego enzym dehydrogenazę 3-hydroksyacylo-koenzymu A długołańcuchowych kwasów tłuszczowych (LCHAD). Białko enzymu zlokalizowane jest w mitochondriach i wchodzi w skład tzw. trójfunkcyjnego kompleksu białkowego (ang. mitochondrial trifunctional protein). FKBP (białka wiążące FK506, ang. FK506 binding proteins) – rodzina białek o aktywności izomerazy prolilowej, o funkcji zbliżonej do cyklofiliny, ale różnej strukturze. Białka FKBP są obecne w komórkach różnych eukariontów, od drożdży do ludzi, gdzie funkcjonują jako chaperony wiążące białka zawierające reszty prolinowe. Razem z cyklofilinami, białka FKBP należą do rodziny immunofilin.

    Nukleoproteiny (lub nukleoproteidy) – białka złożone zbudowane z komponentów białkowych (zazwyczaj są nimi zasadowe protaminy i histony) oraz komponentów nukleinowych stanowiących grupy prostetyczne. Składniki nukleoprotein związane są za pomocą wiązań kowalencyjnych lub oddziaływań elektrostatycznych (jonowych). Obecne w jądrach komórkowych, stanowią materiał genetyczny komórki. ACP (z ang. acyl carrier protein, proteina przenosząca acyl, białkowy nośnik grup acylowych) – białko przenoszące grupy acylowe (acyle). Białko składa się z 77 aminokwasów oraz grupy fosfopantoteinowej, takiej samej jaka wchodzi w skład CoA, przyłączonej do seryny białkowego komponentu.

    3,5-Bisfosforan fosfatydyloinozytolu (PtdIns(3,5)P2, PI(3,5)P2) – pomniejszy, fosfolipidowy składnik błon biologicznych, fosforylowana pochodna fosfatydyloinozytolu. Cząsteczka sygnalna, której produkcja przez kinazę PIKfyve, uwalnia kaskadę zdarzeń rekrutującą białka zaangażowane w regulację transportu wewnątrzkomórkowego.

    Białko C-reaktywne, CRP (ang. C Reactive Protein) – białko należące do tzw. białek ostrej fazy. Wytwarzane głównie w wątrobie i komórkach tłuszczowych, a następnie wydzielane do krwi.

    Dodano: 08.08.2012. 17:26  


    Najnowsze