• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rozpoczyna się cykl prelekcji archeologicznych w Pruszkowie

    30.01.2010. 11:56
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Cykl prelekcji, poświęconych najważniejszym odkryciom archeologicznym w Polsce w ostatnich dziesięcioleciach, rozpocznie się 2 lutego w Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego w Pruszkowie. Zainauguruje go odczyt na temat rezydencji pierwszych Piastów na Ostrowie Tumskim w Poznaniu, prof. Hanny Kóčka-Krenz z Instytutu Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

    Jak informują organizatorzy, w ramach cyklu "Archeologiczna Mapa Polski - Najważniejsze odkrycia archeologiczne w Polsce w ostatnich dziesięcioleciach", w ciągu dwóch lat zostaną przedstawione najważniejsze i najciekawsze odkrycia archeologiczne. Na cykl składają się wykłady o badaniach powszechnie znanych oraz o takich, których rezultaty znane są na razie tylko wąskiemu gronu badaczy, o badaniach wieloletnich, angażujących duże grono badaczy oraz takich, które trwały zaledwie kilka sezonów.

    "Łączy je jednak jedno - wszystkie znacząco zmieniły wiedzę o naszej najdawniejszej przeszłości. Mamy nadzieję, że dokonany przez nas wybór stanie się reprezentatywnym przewodnikiem po archeologicznych wykopaliskach w Polsce" - deklarują organizatorzy.

    Cykl składa się z 32 spotkań podzielonych tematycznie według województw, po dwa referaty na każde z nich.

    Wykłady są skierowane do wszystkich sympatyków archeologii, fascynatów krajoznawstwa i turystyki. Organizatorzy zapewniają, że szeroki kontekst prelekcji i sposób ich prowadzenia powinien trafić nie tylko do specjalistów, ale przede wszystkim do amatorów, dla których wykłady mogą stanowić odpowiednią podstawę do dalszych, samodzielnych poszukiwań tropów minionych wydarzeń. Dla najmłodszych przewidziano oddzielnie opracowane programy edukacyjne.

    Wstęp na wszystkie wykłady jest bezpłatny. Pierwsza prelekcja rozpocznie się 2 lutego o godz. 18 przy placu Jana Pawła II 2 w Pruszkowie. Kolejną, pt. "Wczesnośredniowieczne mosty na Ostrowie Lednickim w świetle archeologicznych badań podwodnych", wygłosi 23 lutego prof. Andrzej Kola.

    Szczegółowe informacje na temat planowanych wykładów są dostępne na stronie: www.mshm.pl

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Stefan Woyda (ur. 1938, zm. 13 lipca 2006) – archeolog, odkrywca Mazowieckiego Centrum Metalurgicznego, w latach 1964-1975 Konserwator Zabytków Archeologicznych na woj. warszawskie, inicjator i współtwórca programu Archeologiczne Zdjęcie Polski, założyciel oraz wieloletni dyrektor Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego w Pruszkowie. Dan Millman (ur. 22 lutego 1946 w Stanach Zjednoczonych) - mistrz świata w gimnastyce, trener uniwersytetu, instruktor sztuk walki, wykładowca i profesor koledżu. Najbardziej znany jest z prelekcji na temat automotywacji oraz inspirujących książek o drodze do samorealizacji. Konserwator zabytków archeologicznych – zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych.

    Prelekcje paryskie – cykl wykładów Adama Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej w Collège de France w Paryżu w latach 1840-1844 (cztery roczne kursy). Wykłady zostały spisane przez słuchaczy i wydane jeszcze za życia Mickiewicza. Przetłumaczono je na wiele języków. Mickiewicz redagował pierwsze wydania i opatrywał je przedmowami. Wykład – metoda nauczania polegająca na ustnym przekazaniu wiedzy do słuchaczy, którzy przekazywaną im wiedzę otrzymują w milczeniu (w założeniu), zadając ewentualne pytania po zakończeniu wykładu (niekiedy dopuszcza się możliwość zadawania pytań w trakcie trwania wykładu). Jest to prawdopodobnie najczęstsza metoda nauczania stosowana względem osób dorosłych, w której osoba przekazująca wiedzę nie dyktuje tego, co słuchacz ma zapisać w zeszycie, a raczej prowadzi jak gdyby monolog, rozbudowaną wypowiedź na dany temat. Jeżeli istnieje ku temu potrzeba, słuchacze wykładu samodzielnie sporządzają notatki w trakcie wykładu, choćby notując kwestie niejasne aby zadać po wykładzie pytanie.

    Sprawozdania Archeologiczne - polskie naukowe czasopismo archeologiczne (rocznik) wydawane od 1955 roku przez Zakład Archeologii Polski Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN w Krakowie, obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Centrum Archeologii Gór i Wyżyn w Krakowie. Od 1955 do 1966 roku redaktorem tego czasopisma był prof. dr Stefan Nosek, w latach 1967-2003 - prof. dr. hab. Jan Machnik a od 2004 roku jest nim prof. dr hab. Sławomir Kadrow. W Sprawozdaniach Archeologicznych (od tomu 56) publikowane są artykuły, pisane w języku angielskim i niemieckim, związane z archeologią Polski oraz Europy środkowej i południowo-wschodniej. Do 2011 roku ukazały się 63 tomy Sprawozdań Archeologicznych. W latach 1958-1960 ukazywały się po trzy tomy w jednym roku, a w 1961 roku ukazały się dwa tomy czasopisma. W pozostałych latach w jednym roku ukazywał się 1 tom Sprawozdań Archeologicznych. Pismo znajduje się na liście European Reference Index for the Humanities (ERIH). Henryk Machajewski (ur. 12 września 1952 w Środzie Wielkopolskiej) – polski archeolog, doktor (doktorat w 1988 roku) Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie adiunkt w Zakładzie Archeologii Uniwersytetu Gdańskiego oraz starszy wykładowca w Instytucie Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przedmiotem badawczym Henryka Machajewskiego jest głównie okres przedrzymski, rzymski, oraz okres wędrówek ludów na Nizinie Europejskiej. Od 1977 roku prowadzi liczne badania archeologiczne na Pomorzu Środkowym, oraz w północnej Wielkopolsce, a w ostatnich latach na Wolinie. Jest autorem wielu publikacji, między innymi 4 książek i ponad 100 artykułów.

    Mazowieckie Centrum Metalurgiczne - wysoce wyspecjalizowane centrum metalurgiczne z okresu późnolateńskiego i wpływów rzymskich (II w. p.n.e. - III w. n.e.), ulokowane na Równinie Łowicko-Błońskiej. Odkryte w 1968 roku przez Stefana Woydę zaliczane jest do największych odkryć powojennej archeologii polskiej. Badaniem, gromadzeniem i ekspozycją zabytków omawianego terenu zajmuje się Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego w Pruszkowie. Instruktor-wykładowca ratownictwa WOPR – najwyższy stopień w Wodnym Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym. Instruktor-wykładowca uprawniony jest do pracy w ratownictwie wodnym oraz prowadzenia kursów szkoleniowych wszystkich stopni.

    Politologia religii – jedna z najmłodszych dyscyplin nauk politycznych. Powstała w ostatnich dziesięcioleciach XX wieku.

    Władysław Dykcik (ur. 13 kwietnia 1942 w Pogorzałkach, zm. 13 sierpnia 2013) – polski pedagog specjalny, prof. zw. dr. hab., wykładowca akademicki, prof. Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM). Autor ponad 150 publikacji poświęconych pedagogice specjalnej, pedagogice społecznej i socjologii wychowania. Popularyzator idei integracji dzieci niepełnosprawnych z pełnosprawnymi.

    Growing Up in the Universe – seria wykładów Richarda Dawkinsa będąca częścią wykładów bożonarodzeniowych Royal Institution, w których omawia ewolucję życia we wszechświecie. Wykopaliska stratygraficzne - jest to jedna z dwóch metod eksploracji stanowiska archeologicznego. Polega na usuwaniu warstw archeologicznych zgodnie z ich układem i konturami. Warstwy są usuwane w kolejności odwrotnej do tej w jakiej powstawały. Historia stanowiska jest odsłaniana od czasów najnowszych do czasów najdawniejszych. Archeolodzy posługują się tą metodą prowadzenia wykopalisk kiedy tylko możliwe jest rozróżnienie warstw. Warstwy archeologiczne mają różne kształty, niejednakową miąższość oraz różny przebieg. Warstwy często są zaburzone, przemieszane przez działalność człowieka. Prowadzenie badań tą metodą jest pracochłonne i żmudne, przynosi jednak najlepsze efekty.

    Wykładnia prounijna (dawniej, tj. przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, zwana prowspólnotową, inne dalej aktualne nazwy to: wykładnia zgodna, wykładnia na korzyść prawa unijnego, wykładnia przychylna prawu unijnemu oraz wykładnia w zgodzie z prawem unijnym lub wykładnia prawa krajowego w świetle (w "duchu") prawa Unii Europejskiej) - interpretowanie przepisów i innych "składników" prawa krajowego w taki sposób by maksymalnie jak to możliwe dały się one pogodzić z zawartością prawa Unii Europejskiej. Dotyczy to w szczególności wykładni postanowień ustaw uchwalonych celem implementacji poszczególnych dyrektyw unijnych. Wówczas wykładnia ta może być również zwana wykładnią prawa krajowego w zgodzie z dyrektywami. Wykładnia prawnie wiążąca – dzieli się ją według liczby osób i organów państwa nią związanych. Według tego kryterium można wyróżnić wykładnię:

    Dodano: 30.01.2010. 11:56  


    Najnowsze