• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Siódme, europejskie warsztaty nt. usług, aplikacji i infrastruktur klucza publicznego, Ateny, Grecja

    27.07.2010. 17:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 23-24 września w Atenach, Grecja, odbędą się siódme, europejskie warsztaty nt. usług, aplikacji i infrastruktur klucza publicznego.

    W ostatnich czasach technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK) zmieniły sposób, w jaki organizacje sektora prywatnego i publicznego wchodzą w interakcje z otaczającym je światem. Przedsiębiorstwa, instytucje i organizacje, niezależnie od swojej wielkości, wykorzystują Internet do komunikowania się, zapewniania kontaktów między pracownikami i oddziałami, łączności ze źródłowymi systemami danych oraz realizowania transakcji. W takim środowisku pojawiają się nowe zależności i zagrożenia.

    Infrastruktura klucza publicznego jest nowym zabezpieczeniem, które można wykorzystać do ochrony przez rosnącym ryzykiem i zagrożeniami. Co więcej usługi i aplikacje kryptograficzne klucza publicznego stale czynią postępy w zaspokajaniu potrzeb rozmaitych rozwiązań do zabezpieczania informacji, zapewniając korzyści w wybranych obszarach zastosowań.

    Warsztaty stworzą międzynarodowe forum dla naukowców i praktyków w celu wymiany informacji dotyczących postępów w najnowszych, praktycznych aspektach usług, aplikacji i infrastruktur klucza publicznego.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Infrastruktura klucza publicznego (ang. Public Key Infrastructure (PKI)) – w ogólności jest to zespół urządzeń, oprogramowania, ludzi, polityk oraz procedur umożliwiający tworzenie, przechowywanie, zarządzanie i rozprowadzanie cyfrowych certyfikatów klucza publicznego. W szczególności jest to szeroko pojęty kryptosystem, w skład którego wchodzą urzędy certyfikacyjne (CA), urzędy rejestracyjne (RA), subskrybenci certyfikatów klucza publicznego (użytkownicy), oprogramowanie oraz sprzęt. Infrastruktura klucza publicznego tworzy hierarchiczną strukturę zaufania, której podstawowym dokumentem jest certyfikat klucza publicznego. Najpopularniejszym standardem certyfikatów PKI jest X.509 w wersji trzeciej. Prosta Infrastruktura Klucza Publicznego (SPKI) (ang. Simple Public Key Infrastructure) – architektura certyfikatów klucza publicznego skupiająca się na potwierdzeniu uprawnień podmiotu certyfikatu. Urząd znakujący czasem – usługa działająca w ramach infrastruktury klucza publicznego, potwierdza czas przedstawienia urzędowi dokumentów elektronicznych.

    Certyfikat klucza publicznego X.509 (ang. X.509 public key certificate) – certyfikat klucza publicznego stosowany w architekturze X.509. PKCS – w kryptografii, zbiór standardów kryptografii klucza publicznego opracowanych i opublikowanych przez firmę RSA Security począwszy od wczesnych lat 90. XX wieku.

    Urząd certyfikacji, centrum certyfikacji (ang. certificate authority lub certification authority, w skrócie CA) – w kryptografii jest to podmiot, który wystawia certyfikaty cyfrowe. Certyfikat potwierdza własność klucza publicznego poprzez wskazanie podmiotu certyfikatu. Pozwala to innym powołującym się stronom polegać na podpisach lub zapewnieniach złożonych przez klucz prywatny odpowiadającemu kluczowi publicznemu, który jest certyfikowany. W tym modelu relacji zaufania CA jest zaufaną stroną trzecią, której zawierzają zarówno podmiot (właściciel) certyfikatu oraz strona polegająca. Urzędy certyfikacji są charakterystyczne dla wielu systemów infrastruktury klucza publicznego (PKI). Certyfikat niezaprzeczalności (ang. non-repudiation certificate) - specjalny rodzaj certyfikatu bezpieczeństwa, reprezentujący dane inicjującego, dotyczące działania lub zdarzenia, które w celu dostarczenia niezbitego dowodu dotyczącego tego działania lub zdarzenia uczyniono niemożliwymi do podrobienia i który może być dostarczony przez zaufaną trzecią stronę wykorzystującą swój klucz tajny do tworzenia bezpiecznych kopert lub przez inicjatora niezaprzeczalności wykorzystującego swój klucz prywatny do tworzenia podpisów cyfrowych z dołączonymi certyfikatami klucza publicznego, odpowiadającego kluczowi prywatnemu zastosowanemu do podpisu.

    TLS (ang. Transport Layer Security) – przyjęte jako standard w Internecie rozwinięcie protokołu SSL (ang. Secure Socket Layer), zaprojektowanego pierwotnie przez Netscape Communications. TLS zapewnia poufność i integralność transmisji danych, a także uwierzytelnienie serwera, a niekiedy również klienta. Opiera się na szyfrowaniu asymetrycznym oraz certyfikatach X.509. MOTOTRBO – stworzony przez firmę Motorola Solutions system cyfrowej ruchomej łączności radiowej przeznaczony do zastosowań profesjonalnych, głównie przez organizacje/przedsiębiorstwa spoza sektora bezpieczeństwa publicznego. Jest to jedna z implementacji standardu łączności cyfrowej DMR, a konkretniej poziomu 2 DMR. Praktycznie wszystkie wdrożone w Polsce systemy łączności radiowej oparte na DMR są systemami MOTOTRBO.

    Sieć zaufania (ang. web of trust) to zdecentralizowana metoda uwierzytelniania osób, w której nie ma hierarchicznej struktury organizacji uwierzytelniających, a zaufanie do poszczególnych certyfikatów jest sumą podpisów złożonych przez innych uczestników sieci.

    Kryptografia klucza publicznego (nazywana również kryptografią asymetryczną) to rodzaj kryptografii, w którym używa się zestawów dwu lub więcej powiązanych ze sobą kluczy, umożliwiających wykonywanie różnych czynności kryptograficznych. Jeden z kluczy może być udostępniony publicznie bez utraty bezpieczeństwa danych zabezpieczanych tym kryptosystemem.

    Dodano: 27.07.2010. 17:12  


    Najnowsze