• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Siódme sympozjum nt. rehabilitacji weterynaryjnej i terapii fizykalnej, Wiedeń, Austria

    17.07.2012. 15:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 15 - 18 sierpnia 2012 r. w Wiedniu, Austria, odbędzie się siódme sympozjum nt. rehabilitacji weterynaryjnej i terapii fizykalnej (7th Symposium on Veterinary Rehabilitation and Physical Therapy).

    Przez tysiące lat zwierzęta odgrywały znaczącą rolę w życiu człowieka. W ciągu ostatniej dekady psy i inne zwierzęta chowane w domu zaczęły odgrywać coraz większą rolę w społeczeństwie, a w niektórych przypadkach integracja psów i kotów osiągnęła taki stopień, że aktywnie kształtują one sposób, w jaki rodzina prowadzi dom.

    Wyniki badań pokazują, że terapia może przyczynić się do zdecydowanego przyspieszenia procesu leczenia i pomóc zwierzęciu powrócić do poprzedniego poziomu funkcjonowania szybciej i bezpieczniej niż przy braku interwencji. Techniki i metody leczenia są podobne do tych stosowanych w terapii ludzi, aczkolwiek zostały specjalnie zaadaptowane na potrzeby zwierząt.

    Korzyści, jakie niesie terapia fizykalna zwierząt zyskują szerokie uznanie społeczności weterynaryjnej już od wielu lat. Niemniej praktyka kliniczna terapii fizykalnej zwierząt jest stosunkowo nową dziedziną. Celem konferencji będzie zwrócenie uwagi na nowatorskie badania i wiedzę w dziedzinie rehabilitacji weterynaryjnej i terapii fizykalnej.

    Wydarzenie ma posłużyć za forum dla naukowców i profesjonalistów specjalizujących się w terapii fizykalnej, medycynie sportowej, rehabilitacji, chirurgii, ortopedii, neurologii, biomechanice i analizie ruchu.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ośrodek rehabilitacji zwierząt – placówka przeznaczona do leczenia i rehabilitacji zwierząt dziko występujących, które wymagają okresowej opieki człowieka w celu przywrócenia ich do środowiska przyrodniczego. Z zasady w ośrodkach tych nie przetrzymuje się zwierząt, które w opinii lekarza weterynarii nie będą nigdy zdolne do życia na wolności. Osobniki takie poddaje się eutanazji, co może stanowić konflikt między gatunkową ochroną zwierząt i humanitarną ochroną zwierząt. Warsztaty terapii zajęciowej, WTZ – placówki wyodrębnione organizacyjnie i finansowo, które mają na celu stwarzanie osobom z niepełnosprawnością możliwości uczestniczenia w rehabilitacji społecznej i zawodowej. Terapia realizowana jest poprzez terapię zajęciową . Farmacja weterynaryjna to dział farmacji zajmujący się lekami przeznaczonymi do stosowania u zwierząt domowych (psy, koty, ptaki, gryzonie, konie itp.) i gospodarskich (krowy, świnie, owce itp.), a także egzotycznych i dziko żyjących w celu leczenia, profilaktyki i diagnozowania chorób. Przedmiot farmacji weterynaryjnej jest objęty w programie nauczania jednolitych studiów magisterskich dziennych na wydziałach medycyny weterynaryjnej akademii rolniczych, kierunku studiów weterynarii.

    Patofizjologia zwierząt - nauka przedkliniczna w dziedzinie medycyny weterynaryjnej traktująca o wszelkich informacjach z zakresu etiologii chorób zwierzęcych (ich podłoża), czy też patogenezy procesów chorobowych. Terapia tańcem, terapia tańcem i ruchem, choreoterapia (z ang. dance movement therapy – DMT), jest techniką należącą do szerokiego nurtu arteterapii (terapii poprzez sztukę). Zgodnie z definicją Amerykańskiego Stowarzyszenia Terapii Tańcem (ADTA), terapia tańcem opiera się na wykorzystaniu ruchu jako procesu, który zwiększa fizyczną, psychiczną i duchową integrację człowieka. Podstawowe elementy tańca - ruch i rytm stają się drogą do uzyskania harmonii ciała i umysłu, ułatwiają poznanie siebie i swoich emocji, a także porozumiewanie się z innymi ludźmi. Terapia tańcem i ruchem zwana również psychoterapią tańcem i ruchem (z ang. dance movement psychotherapy – DMP) definiowana jest jako psychoterapeutyczne wykorzystanie ekspresyjnego ruchu oraz tańca, poprzez który człowiek może zaangażować się w proces prowadzący do osobistej integracji: fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i społecznej.

    Lekarz weterynarii (pot. weterynarz) – przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) – osoba, która ukończyła 5,5-letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. Ciąża rzekoma (c. pozorna, pseudociąża) – pojawienie się u samic niektórych ssaków przemian macicy charakterystycznych dla ciąży, przy jednoczesnym braku płodu. Dodatkowym objawem może być wzrost masy ciała, powiększenie sutków, a nawet laktacja. Pseudociąża jest wywoływana przez brak lub zaburzenia owulacji albo przez kopulację z bezpłodnym samcem. Zjawisko to jest często obserwowane u zwierząt domowych, występuje również u zwierząt dziko żyjących, a także u ludzi. U psowatych ciąża rzekoma jest zjawiskiem fizjologicznym. U zwierząt domowych może być wynikiem przerwania terapii hormonalnej.

    Terapia manualna – forma terapii zaburzeń narządu ruchu. Jest często błędnie utożsamiana z kręgarstwem, które w przeciwieństwie do terapii manualnej nie posiada żadnych podstaw w źródłach wiedzy medycznej. Należy do dziedziny fizjoterapii i jest poparta badaniami naukowymi. Graniczny Lekarz Weterynarii - kieruje Granicznym Inspektoratem Weterynarii, jest organem Inspekcji Weterynaryjnej odpowiedzialnym za przeprowadzanie weterynaryjnej kontroli granicznej zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego oraz pasz wprowadzanych na terytorium UE z państw trzecich. Jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo epizootyczne oraz zdrowie konsumentów na terenie UE. Dokonuje weryfikacji zgodności towarów wprowadzanych z państw nie będących członkami Unii Europejskiej i Wspólnego Obszaru Gospodarczego z obowiązującym prawem żywnościowym, paszowym oraz prawem w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt. Wykonuje polecenia, które wydaje Główny Lekarz Weterynarii stojący na czele Inspekcji Weterynaryjnej.

    Anatomia patologiczna zwierząt – dziedzina medycyny weterynaryjnej, traktująca o wszelkich, wywołanych chorobą, zmianach anatomicznych w tkankach, narządach a także układach narządowych zwierząt.

    Czasem w artykułach pojawia się zwrot "człowieka i zwierząt" albo "zwierząt i człowieka" albo "ludzi i zwierząt" albo "zwierząt i ludzi" (możliwe że jeszcze jakiś w tym stylu). Proponuje w ramach ujednolicania stosować zawsze jeden zwrot taki jak na przykład: zwierząt w tym człowieka (ewentualnie do rozpatrzenia "człowieka i innych zwierząt" albo jakiś inny - byle zawsze ten sam). Zmianę taką proponuje wprowadzać tylko przy okazji. Opinie? Marek Mazurkiewicz (dyskusja) 10:54, 12 mar 2012 (CET)

    Dodano: 17.07.2012. 15:37  


    Najnowsze