• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sympozjum nt. ukierunkowanej terapii nowotworowej, Heidelberg, Niemcy

    22.04.2010. 20:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 10-11 maja 2010 r. w Heidelbergu, Niemcy, odbędzie się sympozjum nt. ukierunkowanej terapii nowotworowej.

    Wydarzenie odbędzie się w ramach nowego partnerstwa zawiązanego między Niemieckim Instytutem Badań Onkologicznych a sektorem prywatnym. Zgromadzi ono naukowców prowadzących badania podstawowe i kliniczne, którzy zaprezentują najnowsze odkrycia w zakresie identyfikacji nowych celów i rozwoju nowatorskich strategii terapeutycznych. Sesje i wykłady obejmą takie tematy jak:
    - Sygnalizacja celów terapii nowotworowej za pośrednictwem receptorów;
    - Oddziaływanie na ścieżkę kinazy w raku;
    - Modulacja chromatyny;
    - Antyangiogeneza;
    - Transdukcja sygnału.

    Nowe partnerstwo zostało zawiązane ze względu na fakt, że obecnie dostępna ukierunkowana terapia nowotworowa jest ograniczona, a opracowywanie nowych opcji leczenia przebiega powolnie.

    Dyskusje skoncentrują się również na przyszłości ukierunkowanych terapii nowotworowych. Przegląd aspektów naukowych i klinicznych zostanie przeprowadzony w kontekście antyangiogenezy, transdukcji sygnału i modulacji chromatyny.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Anestezjolog jest to lekarz posiadający specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii. Do obowiązków lekarza anestezjologa należą: znieczulanie pacjentów wymagających operacji, leczenie pacjentów oddziału intensywnej terapii, leczenie bólu ostrego i przewlekłego oraz resuscytacja. Terapia naltreksonem w niskiej dawce (ang. Low Dose Naltrexone, LDN) – rodzaj eksperymentalnej terapii, gdzie naltrekson (silny odwrotny agonista receptorów opioidowych) jest używany w niewielkich dawkach, około 10–krotnie niższych od zalecanych w terapii odwykowej. Terapia manualna – forma terapii zaburzeń narządu ruchu. Jest często błędnie utożsamiana z kręgarstwem, które w przeciwieństwie do terapii manualnej nie posiada żadnych podstaw w źródłach wiedzy medycznej. Należy do dziedziny fizjoterapii i jest poparta badaniami naukowymi.

    Terapia zajęciowa – rodzaj ergoterapii, która ma za zadanie uaktywnić pacjenta poprzez wykonywanie określonych czynności mających również charakter usprawniania psychicznego, fizycznego, a mogą służyć również preorientacji zawodowej (przezawodowienie lub przekwalifikowanie). Metoda jest wykorzystywana powszechnie w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Centrum Diagnostyki i Terapii Laserowej PŁ (CDTL PŁ) jest pozawydziałową, samofinansującą się jednostką Politechniki Łódzkiej powołaną do życia w 1994 roku w celu badania oddziaływania światła laserów na organizm ludzki oraz wdrażania nowych metod leczenia z zastosowaniem technik laserowych.

    Psychoterapia ericksonowska to niekonwencjonalna, ateoretyczna, metoda terapii strategicznej, której twórcą był Milton Erickson. Terapia nastawiona jest na skuteczność oddziaływania. Koncentruje się na teraźniejszości i zorientowana jest na przyszłość. Terapia tańcem, terapia tańcem i ruchem, choreoterapia (z ang. dance movement therapy – DMT), jest techniką należącą do szerokiego nurtu arteterapii (terapii poprzez sztukę). Zgodnie z definicją Amerykańskiego Stowarzyszenia Terapii Tańcem (ADTA), terapia tańcem opiera się na wykorzystaniu ruchu jako procesu, który zwiększa fizyczną, psychiczną i duchową integrację człowieka. Podstawowe elementy tańca - ruch i rytm stają się drogą do uzyskania harmonii ciała i umysłu, ułatwiają poznanie siebie i swoich emocji, a także porozumiewanie się z innymi ludźmi. Terapia tańcem i ruchem zwana również psychoterapią tańcem i ruchem (z ang. dance movement psychotherapy – DMP) definiowana jest jako psychoterapeutyczne wykorzystanie ekspresyjnego ruchu oraz tańca, poprzez który człowiek może zaangażować się w proces prowadzący do osobistej integracji: fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i społecznej.

    Terapia racjonalno-emotywna lub Terapię racjonalno-emotywną behawioralną (REBT - z ang. Rational Emotive Behaviour Therapy) została stworzona przez Alberta Ellisa w 1955 roku. Zaliczana jest do grona terapii poznawczo-behawioralnych. Ten styl terapii skupia się na odkrywaniu nieracjonalnych przekonań, które mogą prowadzić do negatywnych emocji. W toku pracy z pacjentem dysfunkcjonalne przekonania zastępowane są przez te bardziej produktywne i racjonalne. Terapeuta to osoba która specjalizuje się w określonym rodzaju terapii, najczęściej w psychoterapii. Można się też spotkać z definicją która określa terapeutę jako "specjalistę w dziedzinie terapii, znawca metod terapii". Terapeuta stosując odpowiednie metody, testy oraz angażując pacjenta/klienta w rozwiązywanie określonych zadań i wykonywanie odpowiednich czynności wpływają na zmianę postępowania lub zmianę zachowania swojego pacjenta/klienta. Najczęściej terapeutami są psycholodzy, lekarze, fizjoterapeuci, psychopedagodzy oraz pracownicy socjalni. W Polsce dość liczną grupę stanowią terapeuci zajęciowi, którzy poprzez organizację odpowiednich zajęć manualnych swoich podopiecznych wpływają na poprawę ich samopoczucia lub zachowania.

    Terapia manualna Maitland Concept lub terapia manualna według koncepcji Maitlanda – odmiana terapii manualnej stworzona przez Geoffreya D. Maitlanda.

    Pankuronium (ATC: M 03 AC 01) – organiczny związek chemiczny, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, znany pod nazwą handlową Pavulon. Jako lek podawany jest w formie roztworu soli pankuronium – bromku pancuronium (C35H60Br2N2O4). Należy do grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających. Stosowany jest wyłącznie w lecznictwie zamkniętym przez lekarzy anestezjologów w czasie operacji oraz do prowadzenia leczenia oddechem kontrolowanym z respiratora w szpitalnych oddziałach intensywnej opieki medycznej oraz oddziałach intensywnej terapii. Pankuronium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych przez venflon lub przez wkłucie centralne bezpośrednio do przedsionka serca.

    Naltrekson (łac. Naltrexonum) – organiczny związek chemiczny, analog kodeiny. Antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Używany w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg). W przypadku tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone) stosuje się ok. 3–5 mg substancji na dobę, jednakże skuteczność takich działań nie jest potwierdzona naukowo. Sam wpływ naltreksonu na skuteczność terapii uzależnień bywa kwestionowany.

    Dodano: 22.04.2010. 20:12  


    Najnowsze