• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szczątki mamuta i skamieniałości na wystawie w Opolu

    12.03.2012. 10:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Do 17 marca w Studenckim Centrum Kultury w campusie Uniwersytetu Opolskiego w Opolu można oglądać kości znalezionego na Opolszczyźnie mamuta. Opolscy naukowcy oceniają, że zwierzę mogło żyć 4,5 do 10 tys. lat temu.

    Na wystawie można oglądać ząb trzonowy mamuta, kości żeber i fragment żuchwy. Kości znaleziono przypadkiem wiosną ubiegłego roku w Kopalni Piasku w Kotlarni (opolskie) podczas wydobywania piasku spod wody.

    Naukowcy twierdzą, że zwierzę miało nie więcej niż 2 metry wysokości i było małym okazem. ,,To prawdopodobnie taki mamuci nastolatek" - powiedziała PAP prof. Elena Jagt-Yazykova z Katedry Biosystematyki Uniwersytetu Opolskiego, która badała skamieniałości.

    Trudno określić dokładnie wiek znalezionych skamieniałości i płeć opolskiego mamuta. Kości są w dość dobrym stanie, ale nie były poddawane badaniom izotopowym. Czy będą - jeszcze nie wiadomo. Naukowcy muszą bowiem wystąpić o zgodę na takie działanie do władz Kopalni Piasku w Kotlarni.

    Nie jest to pierwszy znaleziony w Polsce mamut. W latach 50. znaleziono skamieniałości tego gatunku w pobliżu Pyskowic (śląskie), a w latach 60. - na wzgórzu św. Bronisławy w Krakowie.

    Jak informuje prof. Elena Jagt-Yazykova, wraz z wydobytymi w Kotlarni kośćmi mamuta były też szczątki nosorożca włochatego, dzikiego konia i prawdopodobnie koziorożca. Wszystkie zwierzęta pochodzą z plejstocenu, popularnie zwanego epoką lodowcową, zdaniem prof. Jagt-Yazykovej z końca tej epoki. ,,Oceniamy ich wiek na od 4,5 do 10 tys. lat" - powiedziała badaczka.

    Opolscy naukowcy nie kryją, że liczą na kolejne znaleziska w Kotlarni. ,,Takie nagromadzenie kości kilku gatunków zwierząt sprzed wieków w jednym miejscu może wskazywać na to, że może ich tam być więcej" - stwierdziła Jagt-Yazykova.

    Na wystawie w Studenckim Centrum Kultury w campusie Uniwersytetu Opolskiego można też oglądać inne cenne skamieniałości ze zbiorów zakładu Paleobiologii Katedry Biosystematyki Uniwersytetu Opolskiego, m.in. kości kręgowców z Krasiejowa. W Krasiejowie od 1993 r. prowadzone są prace paleontologiczne. Wykryto tam wtedy jedne z największych w Polsce pokładów czaszek i innych kości szkieletów gadów i płazów sprzed nawet 210 mln lat, w tym nie występującego nigdzie indziej pra-dinozaura, którego nazwano Silesaurus opoliensis.

    Jagt-Yazykova poinformowała, że na podstawie krasiejowskich znalezisk powstaje obecnie w całej Polsce kilkadziesiąt prac magisterskich i doktorskich. ,,To miejsce nie przestaje nas zadziwiać. Okazuje się na przykład, że znajdowane tu liczne szczątki ryb sprzed wieków to zupełnie nowe, nieznane dotąd gatunki" - powiedziała.

    PAP - Nauka w Polsce

    kat/ hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Silezaur (Silesaurus) – rodzaj archozaura żyjącego w późnym triasie na terenie współczesnej Europy. Odkrycie skamieniałości co najmniej kilkunastu osobników pozwoliło na stosunkowo dokładną rekonstrukcję morfologii zwierzęcia, a także zbadanie mikrostruktury kości i fizjologii. Analizy te sugerują, że należał do grupy zwierząt zwinnych i aktywnych. Silezaur był prawdopodobnie średniej wielkości czworonożnym roślinożercą prowadzącym stadny tryb życia. Filogenetyczna pozycja rodzaju Silesaurus była przedmiotem intensywnych debat od chwili jego opisania. Niektórzy naukowcy klasyfikowali go jako prawdziwego dinozaura, jednak większość paleontologów uznaje go za bliską grupę zewnętrzną dinozaurów. Wszystkie znane skamieniałości należące bezsprzecznie do przedstawicieli tego rodzaju pochodzą z Krasiejowa w województwie opolskim. Mamut stepowy (†Mammuthus trogontherii) jest jednym z kilku gatunków wymarłych trąbowców zaliczanych do rodzaju mamut (Mammuthus). Wywodzi się od wcześniejszego mamuta południowego (†Mammuthus meridionalis) i dał początek późnoplejstoceńskiemu mamutowi włochatemu (†Mammuthus primigenius). Trąbowiec ten zasiedlał rozległe przestrzenie kontynentalnych stepów w okresie plejstocenu. Najliczniejsze szczątki tego gatunku pochodzą z regionu Morza Czarnego, ale znajdowane są również w wielu innych rejonach Europy i Azji. Fragmentaryczne szczątki znajdowano w Polsce centralnej i południowej Mamut stepowy jest jednym z największych poznanych trąbowców. Szacuje się, że osiągał wysokość w kłębie ok. 4,5 metra, a u starych samców prawdopodobnie nawet do 5 metrów, oraz wagę około 10 ton. Charakteryzował się stosunkowo bardziej smukłą sylwetką ciała w porównaniu z zimnolubnym mamutem włochatym. Prawdopodobnie także miał okrywę włosową, ale zapewne nie tak gęstą jak jego krewniak. Zęby trzonowe były doskonale przystosowane do rozcierania twardych stepowych traw, stanowiących podstawę jego pożywienia. Gatunek ten wymarł prawdopodobnie ok. 200 tysięcy lat temu. Kampus Uniwersytetu Opolskiego zwany także jako Miasteczko Akademickie Uniwersytetu Opolskiego (do 1994 roku Miasteczko akademickie Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu - kampus Uniwersytetu Opolskiego grupujący głównie wydziały opolskiej uczelni oraz domy studenckie. Zlokalizowany jest w centrum miasta miasta. Całość kompleksu jest sukcesywnie wznoszona od lat 50. XX wieku.

    Katedra Kultury i Języka Francuskiego Uniwersytetu Opolskiego (KKiJF UO) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Opolskiego. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z literaturoznawstwem romańskim, językoznawstwem romańskim, językoznawstwem stosowanym, translatoryką. Katedra oferuje studia na kierunkach: filologia romańska od podstaw. Aktualnie na instytucie kształci się studentów w trybie dziennym i studia zaocznezaocznym. Siedzibą katedry jest gmach Collegium Maius Uniwersytetu Opolskiego, mieszczący się przy placu Mikołaja Kopernika 11 w Opolu. Mamut kolumbijski (†Mammuthus columbi) – najlepiej poznany gatunek mamuta zasiedlający Amerykę Północną podczas okresu plejstocenu. Wywodzi się od wcześniejszego mamuta południowego (Mammuthus meridionalis), który przywędrował z Azji przez most lądowy Beringa ok. miliona lat temu. Zasiedlał tereny stepowe i preriowe na południe od lądolodu. Prawdopodobnie nie tolerował warunków panujących na tzw. stepie mamutowym w bezpośrednim sąsiedztwie czoła lądolodu. Obszary te były zdominowane przez lepiej dostosowanego do chłodu mamuta włochatego. Mamut kolumbijski osiągał rozmiary zbliżone do rozmiarów dzisiejszego słonia afrykańskiego (Loxodonta africana). Ważył 10 ton, mierzył 4,3 m w kłębie. Jego ciosy były jednak znacznie większe niż u dzisiejszych krewniaków. Długość ciosów dorosłych samców mogła wynosić nawet do 5 metrów. Również tryb życia tego wymarłego trąbowca był najprawdopodobniej bardzo podobny do typowego dla dzisiejszych słoni.

    Żywa skamieniałość (niepoprawnie: żywa skamielina) – pojęcie używane w stosunku do żyjących gatunków czy też grup roślin oraz zwierząt znanych poza tym jedynie ze skamieniałości i nie mających bliskich żyjących krewnych. Gatunki określane tym terminem przeżyły masowe wymieranie w przeszłości i z reguły ograniczają się do jednego czy kilku gatunków. Wydział Filologiczny Uniwersytetu Opolskiego (WF UO) - jeden z 8 wydziałów Uniwersytetu Opolskiego w Opolu powstały w 1996 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Filologiczno-Historycznego i podzielenia go na wyżej wymieniony oraz Wydział Historyczno-Pedagogiczny Uniwersytetu Opolskiego. Kształci studentów na trzech podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk humanistycznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.

    Akademicki Chór "Dramma per Musica" Uniwersytetu Opolskiego - chór Uniwersytetu Opolskiego prowadzony przez Elżbietę Trylnik. Skamieniałość śladowa, ichnofosylium (l.mnoga: ichnofosylia) – skamieniały ślad działalności życiowej zwierzęcia (np. żerowania, drążenia w osadzie, tropy, odchody).

    Orobates pabsti – czworonóg z kladu Diadectomorpha (siostrzanego do owodniowców), żyjący we wczesnym permie, ok. 290 mln lat temu. Czworonożny roślinożerca osiągający długość ok. 1 metra; najstarszy znany czworonóg, który przystosował się do diety o wysokiej zawartości błonnika. Jego skamieniałości odkryto w osadach formacji Tambach, na obszare Lasu Turyńskiego, niedaleko Gothy w Niemczech. Znany ze stosunkowo licznych skamieniałości, m.in. z dwóch kompletnych szkieletów, niekompletnej czaszki i fragmentu szczęki z zachowanymi zębami. Voigt, Berman & Henrici (2007) twierdzą, że skamieniałe odciski stóp odkryte na obszarze, gdzie odkryto też skamieniałości orobatesa, można uznać za odciski stóp właśnie tego zwierzęcia (i spokrewnionego z nim Diadectes absitus).

    Dodano: 12.03.2012. 10:19  


    Najnowsze