• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szósta konferencja europejska nt. technologii wspomagających nauczanie, Palermo, Włochy

    09.06.2011. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 20 - 23 września 2011 r. w Palermo, Włochy, odbędzie się szósta konferencja europejska nt. technologii wspomagających nauczanie.

    Temat tegorocznej edycji brzmi "W kierunku wszechobecnego uczenia się". Środowisko wszechobecnego uczenia się to jakiekolwiek otoczenie, w którym uczniowie mogą zostać całkowicie zanurzeni w procesie nauczania. A zatem środowisko wszechobecnego uczenia się to sytuacja lub otoczenie wszechogarniającej lub wszechobecnej edukacji czy też uczenia się. Edukacja jest wszędzie wokół ucznia, który może nawet nie zdawać sobie sprawy z procesu uczenia się.

    Wydarzenie stworzy okazję dla naukowców, praktyków i ustawodawców zajmujących się technologią wspomagającą nauczanie, z Europy i ze świata, do spotkania się i wymiany opinii na temat bieżących problemów i postępów w tej dziedzinie.

    Na program konferencji złożą się wykłady plenarne, pokazy, warsztaty i spotkania projektowe. Zorganizowane zostanie również konsorcjum doktoranckie wraz z warsztatami.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dydaktyka to jedna z głównych gałęzi nauk pedagogicznych, która zajmuje się procesami nauczania i uczenia się, wszelkimi przedmiotami na kolejnych poziomach tych procesów, od przedszkola do studiów wyższych, a także mających miejsce poza instytucjami oświatowymi, przy zwykłych czynnościach. Jest to zatem nauka o systemie poprawnie uzasadnionych twierdzeń i hipotez dotyczących procesu, zależności i prawidłowości nauczania a uczenia się oraz sposobów kształtowania tego procesu przez człowieka Psychologia wychowawcza (pedagogiczna) – nauka zajmująca się badaniem psychologicznych zagadnień kształcenia (nauczania i uczenia się) i wychowania; między innymi zagadnienia doboru treści kształcenia i wychowania, procesu uczenia się, nauki czytania i pisania, rozwijania zdolności, nabywania pojęć, zainteresowań, przekonań i postaw. Dyskusja aktywizująca - jedna z technik szkoleniowych, która, prócz możliwości uczenia się uczestników od siebie lub wzajemnego inspirowania, zwiększa zaangażowanie całej grupy.

    Komunikacyjne nauczanie języka (CLT) jest to metoda nauczania języka drugiego i języka obcego, która kładzie nacisk na interakcję jako zarówno środek jak i ostateczny cel uczenia się języka. Jest ono również nazywane “komunikacyjną metodą nauczania języków obcych” lub po prostu "metodą komunikacyjną”. Program edukacyjny (ang. educational program) − program wspomagający proces nauczania i sprawdzanie wiedzy. Można wyróżnić: a) elektroniczne podręczniki − przekazują pewien zasób wiedzy; b) programy wspomagające powtarzanie i zapamiętywanie − tzw. nauczanie programowane (ang. drill and practice), pomocne np. przy nauce języków obcych; c) programy testujące.

    System dydaktyczny – całokształt zasad organizacyjnych oraz treść, metody i środki nauczania – uczenia się, tworzące spójną wewnętrznie strukturę i podporządkowanie realizacji społecznie akceptowanych celów kształcenia. Pedagogika religii – kierunek badań w ramach teologii i zarazem jej nauka pomocnicza, będącą częścią teologii pastoralnej (praktycznej) i uzupełnieniem katechetyki. Jej podstawowym zadaniem jest pomoc w usprawnieniu tzw. formacji religijnej człowieka poprzez włączenie do refleksji katechetycznej dorobku pedagogiki, a zwłaszcza koncepcji uczenia się i nauczania, psychospołecznych i rozwojowych uwarunkowań katechizacji, jak też alternatywnych metod nauczania. Jest to nauka opierająca się zarówno na dorobku teologii jak również pedagogiki, podejmująca zagadnienia praktyki i teorii szeroko pojętych procesów edukacji i socjalizacji religijnej.

    Propagacja wsteczna – podstawowy algorytm uczenia nadzorowanego wielowarstwowych, jednokierunkowych sieci neuronowych. Podaje on przepis na zmianę wag dowolnych połączeń elementów przetwarzających rozmieszczonych w sąsiednich warstwach sieci. Oparty jest on na minimalizacji sumy kwadratów błędów uczenia z wykorzystaniem optymalizacyjnej metody największego spadku. Dzięki zastosowaniu specyficznego sposobu propagowania błędów uczenia sieci powstałych na jej wyjściu, tj. przesyłania ich od warstwy wyjściowej do wejściowej, algorytm propagacji wstecznej stał się jednym z najskuteczniejszych algorytmów uczenia sieci. Dydaktyka wojskowa - teoria nauczania i uczenia się w wojsku. Dział dydaktyki dorosłych badający fizjologiczne i psychologiczne aspekty procesu nauczania i uczenia się oraz społeczne uwarunkowania funkcjonowania instytucji oświatowych. W wojsku wyróżnia się trzy podstawowe poziomy kształcenia:

    Teoria społecznego uczenia się Alberta Bandury jest rozwinięciem teorii uczenia się. Według Bandury uczenie się zachowań zachodzi jednak nie tylko poprzez warunkowanie reaktywne i warunkowanie sprawcze, ale także poprzez obserwowanie zachowań innych ludzi. Ten sposób uczenia się można nazwać modelowaniem lub naśladowaniem.

    E–learning – nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie procesu dydaktyki za pomocą komputerów osobistych i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Doskonale uzupełnia również tradycyjny proces nauczania. E–learning to tylko jeden z elementów edukacji, dlatego edukacja w czasie rzeczywistym dotyczy znacznie obszerniejszego zasięgu usług niż e–learning.

    Hipnopedia - uczenie się w czasie snu; sposób uczenia się oparty na założeniu, że w początkowej fazie snu mózg ludzki jest w stanie odbierać sygnały i magazynować werbalne informacje, które z kolei w ciągu dnia mogą być przedmiotem ponownego uczenia się i szybszego utrwalania. Nocne "lekcje" eksponuje się wiec w okresie od zaśnięcia do zapadnięcia w głęboki sen i przed obudzeniem się, tj.: w okresach "płytkiego" snu. Badania nad hipnopedią znajdują się dopiero w stadium pocztowym. Robert Dilts (ur. 1955) — międzynarodowy trener, coach, konsultant od lat siedemdziesiątych XX wieku. Jest jednym z najbardziej znanych i wciąż tworzących trenerów w zakresie Neurolingwistycznego Programowania (NLP). Zajmuje się modelowaniem zachowań oraz strategii działań, uczenia się i komunikacji. Jest czołowym autorem wdrażającym oraz przenoszącym aplikacje i techniki NLP w obszarach edukacji, technik uczenia się, zdrowia, przywództwa. Jego osobisty wkład w obszarze NLP odnosi się do podstawowych założeń oraz technik NLP a w szczególności Strategii i Systemów Przekonań, został rozwinięty oraz jest znany jako Systemowe NLP.

    D-learning lub dLearning (ang. distance learning) – jest to metoda uczenia się na odległość. Charakteryzuje się ona odseparowaniem nauczyciela od ucznia oraz ucznia od grupy uczących się, zastępując bezpośrednią komunikację interpersonalną (typową dla konwencjonalnej edukacji) komunikacją, w której pośredniczy tradycyjna poczta i technologia komunikacyjna. Upośledzenie zdolności niewerbalnego uczenia się (NLD, NVLD, Nonverbal Learning Disabilities) - zaburzenie uczenia się (właściwiej wada neurologiczna) przypominająca całościowe zaburzenie rozwoju, mająca podłoże najprawdopodobniej związane z zaburzonym funkcjonowaniem prawej półkuli mózgu lub uszkodzeniem istoty białej.

    Dydaktyka ewolucyjna jest propozycją specyficznego podejścia do zagadnień związanych z procesami uczenia się i nauczania. Polega ono na rozpoznaniu, opisie i praktycznym wykorzystaniu mechanizmów ewolucji zarówno biologicznej jak i kulturowej. Podstawą jest tutaj założenie, że ogólny mechanizm zmian przystosowawczych (ewolucyjnych) jest podobny na każdym poziomie, na jakim istnieją obiekty zdolne do samodzielnej reprodukcji. W procesie przekazu kulturowego (nauczaniu i wychowaniu) chodzi o selektywny przekaz informacji. O kierunku zmian zachodzących w zasobach kulturowych decyduje jednak nie tyle jakość samych informacji ile jakość środowiska w jakim odbywa się ich przekaz (podobnie jak zmiany w częstości występowania genów w populacji zależą od cech środowiska w jakim przyjdzie funkcjonować posiadającym je organizmom). Takie podejście, po pierwsze, zwraca uwagę na fakt koewolucji genowo-kulturowej (przekaz kulturowy wyrasta z biologicznych cech gatunku ale także zmienia warunki w jakich zachodzi dobór warunkujących je genów), po drugie, przesuwa punkt ciężkości działań i rozważań dydaktyków w stronę warunków środowiska społecznego, w jakich dane informacje są przekazywane.

    Dodano: 09.06.2011. 17:17  


    Najnowsze