• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Terapia wykorzystująca komórki beta, Belgia

    09.12.2010. 18:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Sympozjum na temat terapii wykorzystującej komórki beta odbędzie się 27 stycznia w Brukseli w Belgii.

    Sympozjum, organizowane przez JDRF Centre zajmujący się terapią wykorzystującą komórki beta, przy wsparciu Komisji Europejskiej, dokona przeglądu wydarzeń w dziedzinie regeneracji komórek beta do celów leczenia cukrzycy.

    W programie sympozjum znajdą się sesje na temat:
    - przekształcania komórek macierzystych w komórki beta;
    - przekształcania różnicowego komórek endodermalnych w komórki beta;
    - przekształcania masy komórek beta w celach leczniczych;
    - prób klinicznych w zakresie cukrzycy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Beta odlewarowana (en. unlevered beta) - modyfikacja współczynnika beta obrazująca ryzyko systematyczne związane z posiadaniem akcji notowanych na giełdzie. Beta odlewarowana informuje o stopniu ryzyka związanego z ogólnym sposobem funkcjonowania spółki, jej potencjału rynkowego i ogólnych tendencji w jej rozwoju. Komórki B, komórki beta (β) – najliczniejsze z komórek endokrynowych tworzących miąższ wysp Langerhansa w trzustce. Należą do komórek APUD i są odpowiedzialne za wydzielanie insuliny i amyliny. Znajdują się głównie w centrum wysp trzustkowych, stanowiąc 70% wszystkich komórek wyspowych. Charakteryzują się okrągłymi, pęcherzykowatymi jądrami, rozwiniętą siateczką śródplazmatyczną szorstką i licznymi, różnej wielkości pęcherzykami (ziarnami) wydzielniczymi. ESBL (ang. Extended-Spectrum Beta-Lactamases) - beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania. Nie należy mylić tej grupy z enzymami o szerokim spektrum (klasycznymi beta-laktamazami).

    Komórki satelitarne – komórki macierzyste mięśni szkieletowych. Powstają z mioblastów, które nie zlały się do roboczych komórek mięśniowych, lecz ściśle do nich przylegają. U dorosłego człowieka ich jądra stanowią ok. 5% jąder komórek mięśniowych. Uaktywniają się przy uszkodzeniu lub trenowaniu mięśnia, prowadząc do regeneracji lub przerostu komórek mięśniowych. W warunkach doświadczalnych udaje się je różnicować do innych komórek niż mięśniowe. Terapia komórkowa - rozwijająca się w medycynie gałąź terapii, polegająca na wykorzystaniu ludzkich komórek do regeneracji uszkodzonych tkanek lub narządów pacjenta. Komórki te mogą pochodzić z tego samego pacjenta, lub od dawcy. Metoda ta różni się od przeszczepów tym, że korzysta się w niej nie z całych narządów lub tkanek, ale z wyizolowanych, oczyszczonych i czasem zmodyfikowanych komórek. Do terapii komórkowej często stosuje się komórki macierzyste lub progenitorowe, które posiadają wewnętrzny potencjał regeneracji uszkodzonych tkanek. Przykładowo, ostatnio pojawia się coraz więcej doniesień o skutecznym wykorzystaniu komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego do regeneracji mięśnia sercowego po zawale.

    Rakowe komórki macierzyste (ang. Cancer stem cells, CSCs) - to inicjalne, niezróżnicowane komórki rakowe (obecne w guzach i nowotworach układu krwiotwórczego), mające możliwość przekształcania się we wszystkie rodzaje komórek tworzących masę nowotworową.
    Jedna z teorii wyjaśniających proces nowotworzenia zakłada, że rakowe komórki macierzyste są prekursorami innych komórek nowotworowych i odgrywają kluczową rolę w powstawaniu raka. Komórki te, w przeciwieństwie do innych komórek rakowych, są rakotwórcze (same w sobie mają zdolność do wywoływania raka). Podejrzewa się, że CSCs są przyczyną występowania przerzutów i nawrotów choroby nowotworowej. Klasyczne beta-laktamazy - są to beta-laktamazy o szerokim spektrum substratowym (są tak także nazywane - nie należy ich mylić z enzymami o poszerzonym spektrum substratowym). Według klasyfikacji Karen Bush należą one do grupy 2b. Rozkładają penicyliny naturalne, większość ich pochodnych oraz cefalosporyny I generacji. Spośród beta-laktamów aktywność zachowują: monobaktamy, karbapenemy oraz cefalosporyny co najmniej II generacji.

    NDM-1 (skrót od ang. New Delhi metallo-β-lactamase) – enzym z grupy metalo-β-laktamaz uodparniający bakterie na wiele antybiotyków beta-laktamowych. Dotyczy to również karbapenemów, które używane były głównie do leczenia chorób powodowanych przez bakterie odporne na inne antybiotyki. Komórki iPS (ang. iPSC – induced pluripotent stem cells) – rodzaj pluripotencjalnych komórek macierzystych, które zostały sztucznie otrzymane z nie-pluripotentnych komórek (przeważnie komórek somatycznych dorosłego człowieka) przez wymuszenie ekspresji odpowiednich genów w tych komórkach.

    Podwójny rozpad beta – rozpad promieniotwórczy, w którym jądro w jednym procesie emituje dwie cząstki promieniowania beta.

    Antybiotyki beta-laktamowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa antybiotyków bakteriobójczych. Do tej grupy antybiotyków zaliczamy: penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy. Antybiotyki te mają wiązanie beta-laktamowe, które ulega rozerwaniu pod wpływem określonych enzymów, tzw. beta-laktamaz produkowanych przez niektóre bakterie – jednak spektrum substratowe poszczególnych enzymów jest różne.

    Test z cefinazą jest testem mikrobiologicznym, służącym do wykrywania obecności w komórkach bakteryjnych β-laktamaz. Penicylinazy (EC 3.5.2) – grupa enzymów należących do beta-laktamaz, warunkujących oporność niektórych bakterii na naturalne penicyliny – benzylową oraz fenoksymetylową. Działa poprzez hydrolizę pierścienia beta-laktamowego.
    Według klasyfikacji Karen Bush, enzymy tej grupy należą do klasy 2a.

    Komórki interstycjalne (łac. interstitium, od inter – między, sisto – umieszczam), komórki śródmiąższowe – niewyspecjalizowane, totipotencjalne komórki o charakterze embrionalnym, mogące poruszać się między warstwami oraz przekształcać w inne typy komórek.

    Dodano: 09.12.2010. 18:37  


    Najnowsze