• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Trwa konkurs o nagrodę Fundacji im. Tomasza J. Michalskiego

    08.02.2010. 14:36
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Po raz dziewiąty Fundacja im. Tomasza Jakuba Michalskiego nagrodzi wybitnych młodych pracowników nauki, których badania i działalność naukowa przyczyniają się do zwalczania chorób nowotworowych. Nagrody są przyznawane naukowcom pracującym Polsce, z wykształceniem z zakresu nauk medycznych, biologicznych, chemicznych i fizycznych, którzy nie ukończyli 40. roku życia.

    "Podstawą do przyznania nagrody są osiągnięcia badawcze, udokumentowane publikacjami w czasopismach o wysokiej randze naukowej. Osiągnięcia te mogą dotyczyć zarówno badań podstawowych, jak i zastosowań w praktyce klinicznej" - czytamy na stronie Fundacji im. Tomasz Jakuba Michalskiego (www.fundacjatjm.pl )

    Wnioski należy przysłać do 31 marca 2010 r. na adres: Polska Akademia Nauk, Oddział w Łodzi, ul. Piotrkowska 137/139, 90-434 Łódź, tel. (42) 636-80-18, fax (42) 636-24-15.

    ***

    Tomasz Jakub Michalski urodził się w Łodzi 21 lutego 1951 r., a zmarł w Chicago 1 listopada 1997 r. W 1974 r. ukończył studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Łódzkiego, a w roku 1979 uzyskał stopień doktora chemii w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi.

    Po odbyciu stażu naukowego na Uniwersytecie Northwestern w Evanston został samodzielnym pracownikiem naukowym w Argonne National Laboratory w Chicago. Prowadził tam badania w dziedzinie chemii chlorofilu.

    "W ostatnim okresie życia podjął decyzję o rezygnacji z pracy naukowej mimo, że uzyskał w niej znaczące sukcesy. Poświęcił się wyłącznie działalności literackiej, która była jego wielką pasją od wczesnej młodości. Walcząc z ciężką chorobą nowotworową, pisał do ostatniej chwili swojego życia. Jego notatki zostały zebrane i wydane w postaci książki +Fragmenty+" - czytamy na stronie Fundacji.

    Dotychczasowymi laureatami Nagrody im. Tomasz Jakuba Michalskiego są:

    - 2009 r. - dr hab. Tadeusz Dębniak z Zakładu Genetyki i Patomorfologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie (zespół naukowy prof. Jana Lubińskiego) za cykl prac dotyczących predyspozycji genetycznej do zapadania na nowotwory różnych narządów;

    - 2008 r. - dr nauk medycznych Tomasz Stokłosa z Zakładu Immunologii Centrum Biostruktury Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (zespół naukowy prof. dr. hab. n. med. Marka Jakóbisiaka) za cykl prac poświęconych badaniom molekularnych przyczyn lekooporności w przewlekłej białaczce szpikowej;

    - 2007 r. - prof. Tomasz Szczepański z Katedry i Kliniki Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (zespół naukowy prof. Danuty Sońta-Jakimczyk) za wybitne osiągnięcia w badaniach nad immunobiologią i hemato-onkologią dziecięcą ze szczególnym uwzględnieniem badań nad minimalną chorobą resztkową w białaczkach u dzieci;

    - 2006 r. - nagrody nie przyznano;

    - 2005 r. - doc. dr hab. Cezary Cybulski z Zakładu Genetyki i Patomorfologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie (zespół naukowy prof. Jana Lubińskiego) za opracowanie testów DNA służących do wykrywania wielonarządowej predyspozycji do nowotworów złośliwych, co stwarza ogromna szansę profilaktyki lub znacznej poprawy wyników leczenia;

    - 2004 r. - prof. Rafał Tarnawski z Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie, w Gliwicach za wybitne osiągnięcia w dziedzinie radiobiologii klinicznej;

    - 2003 r. - prof. Jakub Gołąb z Zakładu Immunologii Centrum Biostruktury, Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego za wyniki wszechstronnych badań w dziedzinie doskonalenia terapii fotodynamicznej nowotworów i wzmożenia efektywności tej stosunkowo mało inwazyjnej metody terapii;

    - 2002 r. - doc. dr hab. Piotr Kozłowski z Instytutu Chemii Bioorganicznej PAN w Poznaniu (zespół naukowy prof. W.J. Krzyżosiaka) za wyniki badań nad identyfikacją i charakterystyką wariantów sekwencji genów związanych z dziedziczną formą raka piersi i jajników oraz opracowanie i optymalizacja metod wykrywania mutacji w genach.

    Więcej informacji na stronie: www.fundacjatjm.pl

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jan Lubiński (ur. 7 stycznia 1953 r. w Przechlewie), prof. dr hab. n. med., lekarz specjalista w dziedzinie patomorfologii oraz genetyki klinicznej. Kierownik Zakładu Genetyki i Patomorfologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie oraz działającego przy tej uczelni Międzynarodowego Centrum Nowotworów Dziedzicznych. Konsultant krajowy w dziedzinie genetyki klinicznej. Prezes spółki Read-Gene SA notowanej na giełdzie NewConnect. Marek Leszek Kowalski (ur. 30 czerwca 1952 roku w Tomaszowie Mazowieckim) - polski lekarz-naukowiec, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, kierownik Katedry Immunologii Klinicznej i Mikrobiologii oraz Kliniki Immunologii, Reumatologii i Alergii, dyrektor Centrum Badań nad Zdrowym Starzeniem Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Karol Lesław Grela (ur. 23 listopada 1970 w Warszawie) – polski chemik organik, profesor, nauczyciel akademicki. Zajmuje się zagadnieniami syntezy organicznej, metatezy olefin i chemii metaloorganicznej. Tytuł zawodowy magistra inżyniera uzyskał w 1994 roku na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Stopień naukowy doktora nauk chemicznych uzyskał w 1998 roku w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk (promotor prof. Mieczysław Mąkosza). Następnie odbył staż podoktorski (1999–2000) w Instytucie Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für Kohlenforschung) w Mülheim (Niemcy) pod kierunkiem prof. Aloisa Fürstnera. Habilitacja w IChO PAN w 2003. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego uzyskany w 2008. Od 2012 roku związany z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego gdzie jest nauczycielem akademickim. Kieruje badaniami naukowymi zespołu w Laboratorium Syntezy Metaloorganicznej w Centrum Nowych Technologii III na warszawskiej Ochocie.

    Medal im. Prof. Andrzeja Waksmundzkiego – honorowe odznaczenie nadawane od roku 2001 za osiągnięcia z zakresu chromatografii i technik pokrewnych, przyznawane corocznie za wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie chromatografii przez Komitet Chemii Analitycznej Polskiej Akademii Nauk (KChA PAN) na podstawie nominacji Komisji Analizy Chromatograficznej i Technik Pokrewnych KChA PAN. Bogumił Kazimierz Brzezinski (ur. 22 maja 1943) − chemik polski, profesor dr hab. W 1967 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracował następnie na tej uczelni, w 1972 obronił doktorat, w 1982 habilitował się. W 1991 został profesorem nauk chemicznych. Obecnie kieruje Zakładem Biochemii na Wydziale Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1975−76 w ramach Stypendium Fundacji Aleksandra Humboldta odbył staż naukowy na Uniwersytecie w Monachium. Wielokrotnie odbywał staże na Uniwersytecie im. Alexandra Humbolta w Berlinie. Przez lata współpracował z Prof. Zundelem. W latach 1990−1996 był prodziekanem Wydziału Chemii UAM. Prof. Brzezinski jest promotorem 9 prac doktorskich.

    Nagroda KLIO (zwana Noblem dla historyków) – nagroda przyznawana od 1995 za wybitny wkład w badania historyczne przez jury w składzie: prof. Tomasz Szarota (przewodniczący, od 1996), prof. Barbara Grochulska (1998-2006), prof. Tomasz Kizwalter (od 2007), prof. Jan Kieniewicz (od 1996), prof. Andrzej Paczkowski (1995), prof. Henryk Samsonowicz (od 1995), prof. Jerzy Skowronek (1995), prof. Janusz Tazbir oraz red. Tomasz Łubieński (od 2005), red. Marian Turski (od 1995) i red. Tadeusz J. Żółciński (1995-2004). Sekretarzem jest od 1995 r. Zbigniew Czerwiński (Warszawa). Inicjatorem fundatorem nagrody jest Porozumienie Wydawców Książki Historycznej. Nagroda wręczana jest w ramach Targów Książki Historycznej. Maciej Lewenstein (ur. 1955 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk o specjalności fizyka statystyczna, optyka kwantowa, sieci neuronowe. Magister Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego z 1978. Doktorat w Essen University (promotor prof. Fritz Haake) w 1983. Rozprawę habilitacyjną wykonał w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk w 1986. Pracował jako PostDoc z laureatem Nagrody Nobla, prof. Royem Glauberem na Uniwersytecie Harvarda, potem zatrudniony był w Saclay (francuskim Centrum Badań Jądrowych - CEA), następnie jako profesor na Uniwersytecie w Hanowerze. Od 2005 r. pracuje w Instytucie Fotoniki (ICFO) w Castelldefels i Katalońskiej Instytucji Badań i Studiów Zaawansowanych w Barcelonie. Tytuł profesorski otrzymał 11 maja 1993 w dziedzinie nauk fizycznych.

    Tomasz Ganicz (ur. 27 sierpnia 1966) – polski chemik, specjalizujący się w chemii organometalicznej, zwłaszcza w polimerach ciekłokrystalicznych oraz krzemoorganicznych, pracownik Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk. Leszek Korporowicz - socjolog. Profesor Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydziału Nauk Społecznych Szkoły Wyższej im. Bogdana Jańskiego oraz Katedry Stosowanych Nauk Społecznych Politechniki Śląskiej. W latach 2010-2012 dyrektor Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1983 do 2008 r. pracownik naukowy w Zakładzie Socjologii Kultury Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczeń i współpracownik jednej z najbardziej cenionych postaci współczesnej polskiej socjologii, prof. Antoniny Kłoskowskiej. Praca doktorska opublikowana przez Oficynę Naukową w 1993 r. pt. Tworzenie sensu. Język, kultura, komunikacja. Praca habilitacyjna opublikowana przez Instytut Socjologii w 1996 r. pt. Osobowość i komunikacja w społeczeństwie transformacji podejmowała problematykę kulturowych wymiarów globalizacji, wielokulturowości. Autor prowadzi w Zakładzie Socjologii Kultury badań nad komunikacją międzykulturową, przeobrażeniami wartości społecznych oraz nad dynamiką rozwoju kulturowego jednostki oraz grup, procesami kształtowania tożsamości kulturowej. W latach dziewięćdziesiątych prof. Korporowicz uczestniczył w rozwoju polskich badań ewaluacyjnych (studiów nad badaniem wartości i skuteczności programów społecznych). Pod jego redakcją ukazała się wydana przez Oficynę Naukową w 1997 r. praca pt. Ewaluacja w edukacji; inicjował powstanie Polskiego Towarzystwa Ewaluacyjnego. Do 2009 roku był prorektorem Szkoły Wyższej im. Bogdana Jańskiego.

    Małgorzata Ewa Muc-Wierzgoń (ur. 17 sierpnia 1959 w Stąporkowie) - polska lekarka, prof. dr hab. n. med. o specjalności chorób wewnętrznych i diabetologii. Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1977 w Liceum Ogólnokształcącym w Wodzisławiu Śląskim. Następnie podjęła studia medyczne na Wydziale Medycznym Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, które ukończyła z wyróżnieniem w 1983. W 1999 uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych na podstawie przedstawionego dorobku naukowego oraz rozprawy Modelowanie aktywności biologicznej czynnika martwicy nowotworów (TNF alfa) i jego rozpuszczalnych receptorów w wybranych schorzeniach o przebiegu ostrym i przewlekłym. Tytuł naukowy profesora nauk medycznych uzyskała w 2005. Mieszka w Gliwicach.

    SPZOZ Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 2 im. Wojskowej Akademii Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi – Centralny Szpital Weteranów – szpital wybudowany w 1937 w Łodzi, którego działalność i tradycje są związane z działalnością wojskowej służby zdrowia, obecnie stanowiąc bazę dydaktyczną m.in. dla nauki studentów Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i szkolenia lekarzy wojskowych w ramach Centrum Szkolenia Wojskowych Służb Medycznych w Łodzi.

    Artur Mezglewski (ur. 1960) – ksiądz katolicki, prawnik i kanonista, specjalista prawa wyznaniowego, prawa administracyjnego i karnego. Odbył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej (Filia w Rzeszowie) oraz studia na Wydziale Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL na kierunku prawo kanoniczne. W 1997 uzyskał stopień doktora nauk prawnych w zakresie prawa, zaś w 2004 r. stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa. W latach 2005-2008 był kierownikiem II Katedry Prawa Administracyjnego na Wydziale PPKiA KUL JP II. W 2006 r. został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego KUL. W latach 2006-2009 był kierownikiem Zakładu Prawa Wyznaniowego i Kanonicznego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego. W latach 2008-2010 był kierownikiem Katedry Prawa Wykroczeń i Postępowań Dyscyplinarnych na Wydziale PPKiA KUL JP II. Od roku 2012 ponownie profesor Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego. Zakład Historii Wychowania Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – powstał 1 września 1967 roku w ramach Katedry Pedagogiki UAM. Pierwszym kierownikiem był prof. dr hab. Stanisław Michalski, jego następcą do 2000 roku był prof. dr hab. Jan Hellwig. Obecnie Zakład mieści się na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM w Poznaniu. Pracami zakładu kieruje od 2000 roku prof. Wiesław Jamrożek.

    Dodano: 08.02.2010. 14:36  


    Najnowsze