• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W kierunku światowej inicjatywy w zakresie interakcji geny-środowisko w cukrzycy/otyłości w konkretnych populacjach, Bruksela, Belgia

    20.12.2011. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 9 - 10 lutego 2012 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się wydarzenie pt. "W kierunku światowej inicjatywy w zakresie interakcji geny-środowisko w cukrzycy/otyłości w konkretnych populacjach".

    Cukrzyca wywołuje poważne komplikacje zdrowotne i jest piątą najczęstszą przyczyną śmierci na świecie. Do roku 2030 liczba osób na świecie cierpiących na cukrzycę typu 2 ma wzrosnąć do około 900 milionów. Aby temu przeciwdziałać, coraz więcej uwagi poświęca się badaniom nad środowiskiem i genetycznymi czynnikami ryzyka cukrzycy i otyłości w konkretnych populacjach.

    Unia Europejska wspiera, poprzez Siódmy Program Ramowy, szereg projektów naukowych, które dążą do lepszego poznania cukrzycy typu 2 i zwalczenia jej. Każdy z projektów koncentruje się na innym regionie świata. W czasie konferencji to globalne podejście zostanie rozwinięte poprzez prezentacje aktualnego stanu i poszukiwanie możliwości jeszcze większego zacieśnienia międzynarodowej współpracy oraz powołania nowych partnerstw.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy. Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów). Otyłość brzuszna – zwana inaczej "otyłością centralną", "otyłością typu jabłko", "otyłością trzewną", "otyłością wisceralną", "otyłością androidalną". Jest częściej spotykana u mężczyzn niż u kobiet. Jej powikłaniami mogą być:

    Metformina (INN) – lek z grupy biguanidów zaliczany do doustnych leków przeciwcukrzycowych. Jest stosowany w cukrzycy typu 2, szczególnie jeśli towarzyszy jej nadwaga lub otyłość.
    Metformina jest stosowana w lecznictwie od 1957 roku. Retinopatia cukrzycowa (łac. retinopathia diabetica) – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka pojawiające się w przebiegu cukrzycy, zaliczane do mikroangiopatii cukrzycowej. Zmiany te rozwijają się wprost proporcjonalnie do długości cukrzycy oraz jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w patogenezie mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze. Istotne są procesy prowadzące do nasilenia stresu oksydacyjnego i nadmierne wytwarzanie czynników wzrostu (IGF-1, PEDF).

    Pramlintyd – (ang. pramlintide acetate) – nowy lek hipoglikemiczny stosowany w leczeniu cukrzycy, u pacjentów u których dotychczasowe leczenie insuliną nie przynosi wyrównania kontroli glikemii. Został zarejestrowany i dopuszczony, przez FDA, do stosowania w leczeniu cukrzycy w USA 16 marca 2005 do leczenia cukrzycy 1 i 2 typu. Przeciwciała przeciwwyspowe - to przeciwciała przeciwko antygenom wysp trzustkowych Langerhansa, biorące udział w autoimmunologicznym ich uszkodzeniu, doprowadzając do rozwoju cukrzycy typu 1 lub cukrzycy LADA.

    Tolbutamid – metylowa pochodna sulfonylomocznika, lek należący do doustnych leków hipoglikemizujących, który był szeroko stosowany w leczeniu cukrzycy typu II. Zespół Mauriaca – zespół objawów spowodowany skrajną postacią niewyrównania cukrzycy typu 1 u dzieci (wynika z przewlekłego niedoinsulinowania), polegający na upośledzeniu wzrastania i organomegalii (spleno- i hepatomegalii). W związku z postępem w diagnostyce i leczeniu cukrzycy termin ma znaczenie historyczne. Zespół opisał Leonard Pierre Mauriac.

    Inhibitory dipeptydylo-peptydazy 4 (ang. dipeptidyl peptidase-4 inhibitors) – grupa doustnych leków hipoglikemizujących, działających przez blokowanie enzymu dipeptydylo-peptydazy 4 (DPP-4). Znajdują zastosowanie w farmakoterapii cukrzycy typu 2. Pierwszy lek z tej grupy, sitagliptyna, został dopuszczony przez FDA do stosowania na terenie USA w 2006 roku. W marcu 2007 Komisja Europejska udzieliła pozwolenia na dopuszczenie preparatu do obrotu w całej Unii Europejskiej, pod koniec tego roku została wprowadzona na australijski rynek leków do leczenia cukrzycy typu 2.

    Otyś (forma żeńska Otyś/Otysiowa, liczba mnoga Otysiowie) – polskie nazwisko. Nosi je około 59 osób. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Warszawy.

    Leki inkretynowe – leki stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2, wywierające swój efekt hipoglikemiczny poprzez oddziaływanie na układ inkretynowy. Efekt białego fartucha – reakcja pacjenta w obecności personelu medycznego związana z nagłym wzrostem ciśnienia krwi. Obserwowana w przypadkach nadciśnienia tętniczego, w okresie ciąży, w cukrzycy II typu.

    Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (ang. nonalcoholic fatty liver disease, NAFLD) - stłuszczenie wątroby którego przyczyną są inne czynniki niż nadmierne spożycie alkoholu. Podstawowymi czynnikami ryzyka prowadzącymi do NAFLD jest otyłość (i powiązany z nią zespół metaboliczny) oraz cukrzyca typu 2 (i powiązana z nią insulinooporność). Stłuszczenie wątroby prowadzić może w konsekwencji do zapalenia wątroby, a następnie w przebiegu choroby do zwłóknienia i marskości.

    Dodano: 20.12.2011. 16:49  


    Najnowsze