• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Lublinie wystawa o miejskich wodociągach

    11.05.2011. 00:20
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Fragment rury drewnianej z XVI wieku, ryciny, wodomierze, plany sieci wodociągowej to niektóre eksponaty wystawy poświęconej historii i teraźniejszości wodociągów w Lublinie. Wystawę otwarto we wtorek na Politechnice Lubelskiej.


    ,,To nasza lokalna historia. W dziedzinie wodociągów Lublin ma się czym pochwalić, tutaj nie było żadnych zapóźnień" - powiedziała dr inż. Krystyna Schabowska z Politechniki Lubelskiej.

    Eksponaty na wystawie zatytułowanej ,,MPWiK Lublin: Początki - Teraźniejszość" pochodzą ze zbiorów tutejszego Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji.

    Najcenniejszym jest fragment drewnianej rury wodociągowej z XVI wieku, znaleziony w 1996 r. podczas prac przy ul. Zielonej. Rura ta ma średnicę 20 cm. Jest to właściwie pień sosnowego drzewa z wywierconym otworem.

    ,,To jest fragment z pierwszych wodociągów w Lublinie, które powstały ponad 500 lat temu. Tym wtedy +wiodła się+ woda w mieście" - powiedziała Schabowska.

    Połączenia między takimi rurami były wówczas wykonywane z żelaza, styki okładano mchem i zalewano smołą. Po wierzchu rury były smarowane dziegciem, aby zapobiegać gniciu.

    Na wystawie można też zobaczyć fotokopię umowy z 1506 r. między rajcami miejskimi a rurmistrzem Janem z Nowego Sącza na wykonanie tej pierwszej drewnianej sieci wodociągowej. ,,Lublin w tamtych czasach był miastem bogatym i stać go było na taki wodociąg" - powiedział Krzysztof Marczuk z MPWiK.

    Wodociąg wtedy miał długość około 5 km. Doprowadzał wodę do miasta z rzeki Bystrzycy. W jego skład wchodził m.in. rurmus, czyli urządzenie, za pomocą którego woda podnoszona była do wieży wodnej w najwyższym punkcie Lublina, a stamtąd grawitacyjnie spływała do punktów czerpalnych - m.in. do szpitala, klasztorów lubelskich i na obecną starówkę.

    Urządzenia dawnego wodociągu można obejrzeć na rycinach zamieszczonych na wystawie. Wodociąg mistrza Jana czynny był do 1673 r. Nowy wodociąg - m.in. ze studniami artezyjskimi, wieżą ciśnień, pompami na kotły parowe - został otwarty w 1899r., wybudował go inżynier Adolf Weisblat.

    Na wystawie zaprezentowano też m.in. stare wodomierze, a także plany sieci wodociągowej z 1932 r. - kiedy miała ona długość 63 km - oraz obecnej, o długości ponad 900 km. Można też zobaczyć elementy nowoczesnej sieci wodociągowej.

    Jednym z eksponatów jest wizualizacja metra sześciennego wody - jest to tysiąc litrowych butelek ułożonych w jeden blok.

    Wystawę prezentowaną w holu Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej można oglądać do 20 maja. REN

    PAP - Nauka w Polsce

    kop/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Tereny wodonośne Wrocławia – zamknięte tereny znajdujące się w zarządzie Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji Spółka S.A. we Wrocławiu, wykorzystywane do poboru wody dla potrzeb produkcji i dostaw wody wodociągowej do miejskiej sieci wodociągowej.

    Świdnickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. to spółka z udziałem miasta zaopatrująca w wodę mieszkańców miasta Świdnica. Głównym jej zadaniem jest dostarczanie wody pitnej dla mieszkańców oraz odbiór ścieków zarówno gospodarczych jak i przemysłowych. Realizacja tych zadań jest wykonywana w 98% w przypadku dostaw wody i 95% w przypadku odbioru ścieków. Historia przedsiębiorstwa sięga czasów przedwojennych. W okresie powojennym funkcjonowało jako Miejskie Wodociągi, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji a po okresie przekształceń własnościowych w Polsce przyjęło nazwę Świdnickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. ŚPWIK sp.z o.o. posiada w swych strukturach 2 ujęcia wody pitnej dla miasta. Zarządza siecią wodociągową o łącznej długości 173 km, na której wykonane jest 2671 przyłączy do budynków. Długość sieci kanalizacyjnej wynosi 147 km na której wykonane jest 2766 przyłączy do budynków. Miasto Świdnica zaopatrywane jest z dwóch ujęć wody podziemnych: przy ul. Bokserskiej oraz w Pszennie.

    Wodociągi w Raciborzu – Racibórz był pierwszym miastem na Górnym Śląsku, które posiadało wodociągi. Za pierwszy potwierdzony źródłowo wodociąg uważa się sztuczny kanał Psinka wzmiankowany po raz pierwszy w 1258 roku. Obecnie sieć wodociągowa w mieście liczy 235,7 km. Przeważająca część Raciborza korzysta z miejskiej sieci, którą administruje Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Raciborzu, a jedynie mieszkańcy Miedoni korzystają z sieci wodociągowej gminy Rudnik. Infrastruktura wodociągowa w Raciborzu jest obecnie nowoczesna i ekologiczna, spełniając zarazem najostrzejsze normy wyznaczone przez Unię Europejską. Miasto jako jedno z nielicznych w Polsce korzysta z trzech wydajnych ujęć wody podziemnej, dzięki czemu woda dostarczana odbiorcom jest dobrej jakości i nie potrzebuje złożonego procesu uzdatniania.

    Muzeum Wodociągów w Bydgoszczy – muzeum w Bydgoszczy prezentujące historię i działalność wodociągów w Polsce oraz sprzęt i akcesoria wodociągowo-kanalizacyjne, począwszy od okresu staropolskiego, aż po czasy współczesne.

    Zawór antyskażeniowy - to urządzenie mechaniczne, które umożliwia ochronę sieci wodociągowej przed zanieczyszczeniem w wyniku wystąpienia przepływu zwrotnego.

    Bateria kuchenna - jest to rodzaj baterii wodociągowej służący do zasilania w wodę bieżącą zlewozmywaka. Z uwagi na sposób montażu, baterie zlewozmywakowe można podzielić na: sztorcowe i ścienne. Do baterii zlewozmywakowej odnosi się większość podziałów jak w przypadku "baterii wodociągowych".

    Hydrant – urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór wody z głównych przewodów sieci wodociągowej. Hydrant jest wyposażony w zawór i złącze do węża, ma zastosowanie w celach gospodarczych oraz przeciwpożarowych. Rozróżnia się hydranty:

    Dodano: 11.05.2011. 00:20  


    Najnowsze