• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warsztaty grupy teledetekcji geologicznej nt. postępów w teledetekcji geologicznej, Frascati, Włochy

    13.09.2011. 22:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 7 - 9 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Warsztaty grupy teledetekcji geologicznej nt. postępów w teledetekcji geologicznej".

    Wydarzenie jest kierowane do osób zainteresowanych teledetekcją, w tym mapowaniem i monitorowaniem środowiska naturalnego, zasobami Ziemi, geologią i geozagrożeniami. Stworzy doskonałą okazję do spotkania interesariuszy z przedsiębiorstw i uczelni wyższych, wysłuchania prezentacji poświęconych zastosowaniom i technologii oraz udziału w dyskusjach na temat przyszłego ukierunkowania rozwoju teledetekcji.

    Zaplanowano następujące tematy:
    - badanie minerałów i programy do przetwarzania teledetekcji spektralnej;
    - wybieranie i ekstrakcja minerałów;
    - poszukiwanie ropy i planowanie;
    - mapowanie geologiczne Ziemi i innych planet;
    - monitorowanie/modelowanie procesów geologicznych;
    - geotechniczne i inżynieryjne zastosowania teledetekcji;
    - monitorowanie geozagrożeń, takich jak osuwiska i trzęsienia ziemi;
    - aplikacje mapujące i monitorujące środowisko, np. do aprobaty projektów wydobycia ropy lub gazu.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Teledetekcja (ang. remote sensing) to rodzaj badań wykonywanych z pewnej odległości (zdalnie) przy wykorzystaniu specjalistycznych sensorów (czujników). Badania teledetekcyjne można wykonywać z samolotów, przestrzeni kosmicznej lub z powierzchni ziemi. Metody teledetekcyjne dzielą się na aktywne i pasywne. W aktywnej teledetekcji sygnał jest wysłany z instrumentu, a po odbiciu od obiektu, odbierany i analizowany. Przykładami aktywnej teledetekcji jest aktywny radar, w którym wysyłane są mikrofale, lidar – w tym przypadku wysyłane jest światło, czy sodar lub sonar – wtedy wysyłane są fale akustyczne. Pasywnymi metodami teledetekcji są metody oparte na analizie sygnałów emitowanych przez obserwowany obiekt. Zdjęcie fotograficzne jest przykładem teledetekcji pasywnej. Terminu teledetekcja używa się zwykle przy pomiarach wykonywanych z pokładu satelitów czy też samolotów, ale dotyczy on także wszelkich innych pomiarów wykonywanych zdalnie. Techniki teledetekcyjne używają tzw. metod odwrotnych do oceny interesujących własności. Dla przykładu, ocena ilości deszczu z chmur może być dokonana na podstawie intensywności sygnału z radaru meteorologicznego. Dziedzina ta rozwija się bardzo intensywnie głównie na potrzeby robotyki (orientacja przestrzenna), bezpieczeństwa (obserwacja poprzez nieprzeźroczyste przeszkody np. ściany - (ang. through-the-wall detection)) i zdalna identyfikacja osób, przemysłu samochodowego (wykrywanie zagrożeń na drodze) (ang. automotive radar), logistyki (zdalna identyfikacja towarów), monitoringu środowiska naturalnego, medycynie i wielu innych dziedzin. Satelita meteorologiczny – sztuczny satelita Ziemi wyposażony w aparaturę do pomiarów własności fizycznych i chemicznych atmosfery i powierzchni Ziemi. Satelity meteorologiczne mogą być geostacjonarne (stacjonarne nad jednym punktem nad równikiem) lub krążyć na tzw. orbitach biegunowych. Satelity na orbicie synchronicznej ze Słońcem (ang. sun-synchronous) na orbicie biegunowej przelatują nad danym punktem Ziemi o mniej więcej tej samej porze. Pierwszym satelitą ściśle meteorologicznym był TIROS 1. Dotychczas instrumenty na satelitach meteorologicznych używane były do pasywnej teledetekcji atmosfery i powierzchni Ziemi. Obecnie (2006) istnieją plany wprowadzenia na orbitę instrumentów do aktywnej teledetekcji (radar i lidar), np. na satelicie Cloudsat w ramach konstelacji A-Train. Radar z syntetyczną aperturą (ang. SAR; Synthetic Aperture Radar) - radar służący do uzyskiwania obrazów nieruchomych obiektów o wysokiej rozróżnialności. Radar taki jest wykorzystywany do tworzenia obrazów powierzchni ziemi oraz innych planet z zastosowaniem technik teledetekcji.

    Kartografia geologiczna zajmuje się przedstawianiem budowy geologicznej skorupy ziemskiej w postaci map i planów geologicznych, przekrojów geologicznych oraz innych form wyników obserwacji i interpretacji zjawisk geologicznych.
    Z kartografii geologicznej korzystają wszystkie dziedziny geologii ale w szczególności geologia stosowana.
    Podstawową formą badań kartografii geologicznej jest zdjęcie geologiczne czyli terenowa obserwacja naturalnych i sztucznych wychodni skał, zwietrzeliny, ukształtowania terenu oraz późniejsze badania kameralane pobranych próbek i okazów.
    Największym sukcesem polskiej kartografii geologicznej jest stworzenie Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski w skali 1:50 000. Mapa ta zawiera poza arkuszem zasadniczym również liczne przekroje geologiczne i profile stratygraficzne oraz szkice dodatkowe jak: Krzywa spektralna (nazywana też charakterystyką spektralną) przedstawia zależność współczynnika odbicia promieniowania od długości fali. Jest ona wykorzystywana w teledetekcji satelitarnej do klasyfikowania obserwowanych obiektów.

    Prace geologiczne - projektowanie i wykonywanie badań oraz innych czynności, w celu ustalenia budowy geologicznej kraju, a w szczególności poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin oraz wód podziemnych, określania warunków hydrogeologicznych, geologiczno-inżynierskich, a także sporządzanie map i dokumentacji geologicznych oraz projektowanie i wykonywanie badań na potrzeby wykorzystania ciepła Ziemi lub korzystania z wód podziemnych. Jest to definicja legalna zawarta w Prawie geologicznym i górniczym. W skład prac geologicznych wchodzą także roboty geologiczne. "Katalog czynności składających się na prace geologiczne jest otwarty, a zakres definicji wyznacza jedynie cel prac geologicznych, którym jest ustalenie budowy geologicznej kraju". Nauka o promieniowaniu atmosferycznym jest działem fizyki atmosfery zajmującym się całością zjawisk oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego w atmosferze: m.in. optyki atmosferycznej, optyki warstwy ocean-atmosfera, równaniem transferu promieniowania, rozpraszaniem na hydrometeorach i molekułach powietrza, zjawiskami optycznymi w atmosferze. Nauka o promieniowaniu atmosferycznym stanowi podstawę zrozumienia widzialności w atmosferze, oddziaływania promieniowania słonecznego z chmurami i aerozolami, obserwacji satelitarnych, aktywnej i pasywnej teledetekcji, oraz zrozumienia bilansu energetycznego ziemi. Mimo że operuje klasycznymi metodami fizyki, rozwinęła specjalistyczne metody pomiarowe i teoretyczne.

    Przyspieszeniomierz, akcelerometr, akceleromierz, przetwornik przyspieszenia – przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych. Przyspieszeniomierz, w przeciwieństwie do urządzeń bazujących na teledetekcji, mierzy własny ruch. Stosowany do badania ruchu części maszyn i przeciążeń samolotów, a także w nawigacji bezwładnościowej. libLAS to biblioteka służąca do odczytu i zapisu plików z danymi geoprzestrzennymi zakodowanymi w formacie ASPRS LAS, w wersjach 1.0 i 1.1 (skrót ASPRS pochodzi od nazwy Amerykańskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji). Jest to format binarny o sekwencyjnym układzie danych. Format ASPRS LAS wykorzystywany jest do przechowywania i przetwarzania danych uzyskiwanych podczas lotniczego skaningu laserowego z wykorzystaniem technologii Lidar.

    Prawo do korzystania z informacji geologicznej - uprawnienie udzielane przez podmiot, któremu przysługuje prawo do informacji geologicznej, upoważniające do korzystania z informacji geologicznej. W praktyce legitymowanie się prawem do korzystania z informacji geologicznej jest konieczne w celu pozyskania koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub podziemne składowanie odpadów, bowiem niezbędnym elementem wniosków o udzielenie koncesji] na ww. rodzaje działalności jest załączenie dowodu na przysługiwanie prawa do korzystania z informacji geologicznej (art. 26 ust. 2 pkt 1, art. 27 ust. 2 PGG).
    Prawo to może przysługiwać:

    Poszukiwania geologiczne - polegają na badaniu możliwości występowania kopalin użytecznych, wynikającej z budowy geologicznej terenu oraz objawów występowania minerału użytecznego na powierzchni ziemi w postaci odłamków skał, nalotów, zabarwień gleby, charakterystycznej roślinności itp.

    Geologia historyczna – dział geologii obejmujący naukę o rozwoju Ziemi (a zwłaszcza skorupy ziemskiej) i świata organicznego w przeszłości geologicznej. Zajmuje się też rekonstrukcją środowiska geograficznego różnych obszarów Ziemi w różnych momentach przeszłości (paleogeografia). GEODETA – Magazyn Geoinformacyjny, wcześniej: GEODETA – Magazyn Geodezyjny – polski miesięcznik prezentujący aktualne zagadnienia z zakresu: geodezji, kartografii, katastru, GIS-u, fotogrametrii, teledetekcji, nawigacji satelitarnej i geoinformatyki. Przedstawia najnowsze rozwiązania techniczne stosowane w kraju i za granicą, informuje o pracach polskich naukowców, zmianach w prawie oraz sytuacji panującej na krajowym rynku geoinformacji. Ukazuje się od czerwca 1995 roku. Wydawcą jest firma GEODETA Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

    Diastrofizm to w geologii ogół procesów powodujących mechaniczne deformacje skorupy ziemskiej w jej geologicznej ewolucji (np. wypiętrzenie lub zapadnięcie się całych obszarów, fałdowanie, powstawanie uskoków, trzęsienie ziemi, zmiany linii brzegowej lądów i mórz, transgresja i regresja morza).

    Dodano: 13.09.2011. 22:26  


    Najnowsze