• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warsztaty nt. bezpieczeństwa i prywatności w sieciach współpracy, Cardiff, Wlk. Brytania

    02.09.2010. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 13-16 września 2010 r. w Cardiff, Wlk. Brytania, odbędą się warsztaty nt. bezpieczeństwa i prywatności w sieciach współpracy.

    Pojawienie się szybkich sieci, przetwarzania w chmurze, architektur zorientowanych na usługi, Web 2.0 oraz stale rozwijającego się wszechobecnego połączenia z mobilnym Internetem stworzyło warunki dla infrastruktury, na bazie której rozwijają się dynamiczne sieci współpracy.

    Nasilona współpraca między poszczególnymi osobami i całymi organizacjami często prowadzi do wymiany informacji i usług poza obszarem kontrolowanym przez danego właściciela. To stwarza silną motywację do badania infrastruktury, a w szczególności kwestii bezpieczeństwa, jakie niezbędne jest do ochrony informacji i zasobów dzielonych w tych środowiskach. Badania powinny zająć się między innymi wspólnie opracowywaną polityką bezpieczeństwa, utrzymaniem własności i kontrolą nad współdzieloną informacją, własnością intelektualną, wymaganiami prywatności oraz wymaganiami bezpieczeństwa informacji charakterystycznych dla danej treści.

    Bezpieczna współpraca stanowi niezbędny element e-nauki. Tego typu współpracę można nawiązywać w wielu dziedzinach naukowych, np. nauki biologiczne czy fizyka cząstek elementarnych, gdzie dane muszą być wymieniane w sposób bezpieczny i zgodnie z określonymi strategiami wykorzystania.

    Warsztaty mają zatem na celu zgromadzenie osób tworzących zróżnicowane środowisko, aby zidentyfikować najlepsze praktyki i wymieniać się informacjami. Wyniki prac mogłyby stworzyć bazę do zdefiniowania "mapy drogowej" w tym obszarze.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 (ang. United Nations Security Council Resolution 1373) - rezolucja, która została ona przyjęta przed Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych na 4385 spotkaniu, w dniu 28 września 2001 r., w związku z atakami terrorystycznymi, jakie miały miejsce w Stanach Zjednoczonych 11 września 2001 r., m.in. w Nowym Yorku na wieżę WTC oraz w Waszyngtonie na budynek Pentagonu. Potwierdziła fakt, że akty terroryzmu są zagrożeniem dla bezpieczeństwa i pokoju, jak również jasno określiła środki, które mają za zadanie zwalczanie terroryzmu. Zgodnie z postanowieniem Rady Bezpieczeństwa wszystkie państwa powinny zapobiegać tym, którzy planują lub współfinansują akty terrorystyczne, dokonywane na terenie ich państwa lub za sprawą jego obywateli. Państwa powinny także pociągnąć do odpowiedzialności karnej osoby, które brały udział w finansowaniu lub planowaniu aktów terroryzmu. Zobowiązuje również państwa do zamrażania rachunków bankowych osób powiązanych z organizacjami terrorystycznym, jak również współpracy, w zakresie przepływu informacji dotyczącymi działalności terrorystycznej z innymi państwami członkowskimi. Układ z Schengen – porozumienie, które znosi kontrolę osób przekraczających granice między państwami członkowskimi układu, a w zamian za to wzmacnia współpracę w zakresie bezpieczeństwa i polityki azylowej. Dotyczy również współpracy przygranicznej. G4 (G 4) – grupa czterech państw dążących do uzyskania stałego członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Ich współpraca ma jedynie charakter wzajemnego poparcia i koordynacji działań w osiągnięciu wspólnego celu.

    Bezpieczeństwo międzynarodowe - pojęcie z zakresu teorii stosunków międzynarodowych charakteryzujące bezpieczeństwo całej zbiorowości państw oraz system międzynarodowy, w jakim państwa te występują. Termin ten używany jest również dla określenia zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa narodowego. Na bezpieczeństwo międzynarodowe, oprócz sumy bezpieczeństwa pojedynczych państw, składają się też warunki, normy i mechanizmy międzynarodowe. Swym zakresem obejmuje ono także cele i wartości wspólne dla całego systemu międzynarodowego, tj. stabilność, pokój, równowagę i współpracę. Akt Końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie - dokument podpisany przez 35 szefów państw i rządów na zakończenie obrad Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w dniu 1 sierpnia 1975 roku. Był to pierwszy przypadek w czasie zimnej wojny, gdy na tak wysokim szczeblu państwa obu bloków zdecydowały się przyjąć wspólne zasady postępowania w stosunkach międzynarodowych. Jego sygnatariuszami stały się 33 państwa europejskie oraz Kanada i USA.

    Mirosław Piotr Maj (ur. 31 maja 1969 w Warszawie) – polski ekspert bezpieczeństwa teleinformatycznego, ekspert Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) oraz Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, wieloletni kierownik CERT Polska, fundator i prezes Fundacji Bezpieczna Cyberprzestrzeń oraz współzałożyciel i wiceprezes zarządu ComCERT S.A., wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego i Polsko-Japońskiej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych w Warszawie. Kontakt operacyjny (KO) – kategoria osobowego źródła informacji Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa w latach 1945-1960 i 1970-1989. Jedna z kategorii tajnej, odpłatnej i świadomej współpracy o uproszczonych procedurach.

    Komisarz Praw Człowieka Rady Europy jest to niesądowa instytucja, która ma za zadanie wspierać promocję praw człowieka w edukacji, wspomagać ombudsmanów, ustalać braki w prawodawstwie, dostarczać informacji w zakresie praw człowieka. Komisarz współpracuje z międzynarodowymi i narodowymi organizacjami i instytucjami monitorującymi przestrzeganie praw człowieka. Głównymi partnerami Komisarza są: Organizacja Narodów Zjednoczonych i jej wyspecjalizowane agendy, Unia Europejska oraz Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Mechanizm wiedeński - procedura związana z środkami budowy zaufania i bezpieczeństwa ustanowiona w 1990 podczas szczytu paryskiego KBWE. Jest to dwufazowy mechanizm konsultacji i współpracy przewidziany na wypadek nadzwyczajnej aktywności wojskowej. Pierwsza faza zakłada, że jedno z państw uczestniczących zwraca się do drugiego państwa, na terenie którego doszło do nadzwyczajnych lub niezaplanowanych działań sił zbrojnych, z prośbą o wyjaśnienie przyczyn tych zdarzeń. Na państwo-adresata nałożony jest obowiązek udzielenia odpowiedzi w trybie 48-godzinnym. W przypadku, gdy państwo, które zainicjowało procedurę, nie jest usatysfakcjonowane odpowiedzią ma prawo zwrócenia się z prośbą o zwołanie konferencji dwustronnej lub konferencji kryzysowej z udziałem wszystkich państw Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.

    Systematyczna współpraca – jeden z instrumentów, za pomocą których Unia Europejska prowadzi wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa.

    Poświadczenie bezpieczeństwa - dokument tworzony w oparciu o Ustawę o ochronie informacji niejawnych umożliwiający danej osobie dostęp do informacji niejawnej, czyli objętej określoną klauzulą tajności (patrz: art. 5 ustawy). Wystawienie poświadczenia bezpieczeństwa odbywa się po przeprowadzeniu przez służby ochrony państwa (ABW lub SKW) oraz pełnomocnika ochrony szczegółowego postępowania sprawdzającego.

    Stała współpraca strukturalna (ang. permanent structured cooperation, fr. coopération structurée permanente) – mechanizm umożliwiający państwom członkowskim Unii Europejskiej, które spełniają wyższe kryteria zdolności wojskowej oraz zaciągnęły w tej dziedzinie większe zobowiązania, na pogłębioną współpracę w zakresie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Umocowanie i ramy prawne dają jej art. 42 ust. 6 oraz art. 46 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokół w sprawie stałej współpracy strukturalnej ustanowionej na mocy artykułu 42 Traktatu o Unii Europejskiej (Protokół nr 10). Funkcja bezpieczeństwa – w bezpieczeństwie teleinformatycznym elementarna właściwość, jaką mechanizm bezpieczeństwa powinien zapewniać chronionym zasobom. Poszczególne mechanizmy mogą różnić się zakresem oferowanych funkcji bezpieczeństwa oraz ich poziomem.

    System bezpieczeństwa zbiorowego - system instytucjonalny, którego celem jest zapobieganie konfliktom pomiędzy państwami członkowskimi. Obejmuje on swym zasięgiem wszystkie państwa danego obszaru, niezależnie od ich różnorodności. Pierwszą historyczną próbą utworzenia tego rodzaju systemu było powołanie Ligi Narodów w 1920 roku. Obecnymi przykładami takich konstrukcji są Organizacja Narodów Zjednoczonych (zasięg uniwersalny) oraz Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (zasięg regionalny).

    Dodano: 02.09.2010. 16:17  


    Najnowsze