• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • ,,Wojsko w Polsce Ludowej - konferencja IPN

    24.11.2011. 08:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Powojenna historia Wojska Polskiego, jego uwikłanie polityczne i wpływ na życie społeczno-polityczne to tematy konferencji, która rozpocznie się w czwartek we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowały wrocławski IPN oraz Instytut Historyczny Uniwersytetu Wrocławskiego.




    Jak poinformował PAP Paweł Piotrowski z wrocławskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, celem dwudniowej konferencji jest przedstawienie głównych zagadnień związanych z powojenną historią Wojska Polskiego. ,,Referenci będą starali się odpowiedzieć na zasadnicze pytania dotyczące stopnia samodzielności Polski i jej sił zbrojnych w okresie powojennym, zajmą się też relacjami pomiędzy wojskiem a społeczeństwem" - wyjaśnił Piotrowski.

    Jego zdaniem, nie ulega wątpliwości, że siły zbrojne PRL były jednym z najważniejszych filarów władzy komunistycznej w kraju i wielokrotnie brały udział w tłumieniu masowych protestów społeczeństwa. ,,Uwidoczniło się to szczególnie w dekadzie lat 40. i 50., kiedy to zarówno wojskowy wymiar sprawiedliwości, jak i służby specjalne zwalczały w sposób brutalny wszelkie przejawy sprzeciwu wobec panującego systemu. Miały w tym okresie miejsce bezprzykładne akty terroru, mordów sądowych, osadzania niewinnych ludzi w więzieniach" - tłumaczył.

    Według historyka IPN, wojskowi byli też często włączani w akcje polityczne i propagandowe mające na celu przekonanie społeczeństwa do panującego ustroju. ,,Armię włączano także w system represji, m.in. poprzez powoływanie kleryków i młodzieży pochodzącej ze środowisk obcych Polsce Ludowej do służby oraz kierowanie do pracy w tzw. batalionach górniczych, wykonujących katorżniczą pracę w kopalniach węglowych na Śląsku" - przypomniał Piotrowski.

    Zaznaczył, że równocześnie w wojsku służyły miliony młodych Polaków pozostających w przeświadczeniu, że spełniają patriotyczny obowiązek obrony ojczyzny. ,,To wszystko powoduje, że wizerunek powojennej armii nie jest w powszechnym odbiorze społecznym jednostronny. Dlatego spojrzenie na wojsko, jakie w swoich wystąpieniach przedstawią referenci, może dać asumpt do ożywionej dyskusji, jak też do próby zdefiniowania roli armii w dziejach Polski Ludowej" - uznał Piotrowski.

    Podczas konferencji zostanie przedstawionych 20 referatów. Naukowcy będą rozmawiać m.in. o etapach rozwoju Wojska Polskiego w okresie powojennym, jego miejscu w Układzie Warszawskim, obrazie Wojska Polskiego w filmie fabularnym, o wojskowym wymiarze sprawiedliwości w okresie stalinizmu.

    Konferencja zakończy się w piątek.

    PAP - Nauka w Polsce

    pdo/ hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Propaganda – działania propagujące określone postawy i zachowania oraz promujące osiągnięcia danych ludzi, grup czy też ustroju. W odniesieniu do Polski Ludowej występowała od 1945 do 1989 r., czyli przez cały okres jej istnienia. Wzorowana była na propagandzie radzieckiej, a tradycje swoje czerpała z propagandy Polski międzywojennej. Miała kluczowe znaczenie w sferze polityki, życia społecznego, gospodarczego i kulturalnego – stanowiła obok innych działań główny instrument władzy państwowej w Polsce. Propaganda PRL oprócz wpływu na treść przekazu informacyjnego, miała za zadanie kształtowanie postaw jednostek i zwalczanie propagandy kościelnej i języka codziennego. Jej celem było takie ukształtowanie postaw społeczeństwa, aby podlegało samokontroli (bez udziału służb bezpieczeństwa), wychowanie społeczeństwa w uwielbieniu dla władzy (którą ukazywano jako spełnienie procesu dziejowego i najwyższy cel marzeń) – przy jednoczesnej nienawiści do wszystkiego, co od ówczesnej władzy państwowej nie pochodziło lub uniemożliwiało jej ogarnięcie całości życia społecznego. Ci, którzy nie ulegali propagandzie, traktowani byli na równi z wrogami i zastraszani siłą władzy, która „wszystko wie i wszystko przewidziała”. Historia i społeczeństwo – przedmiot szkolny. Jest to nauka o historii z połączeniem nauki o społeczeństwie. Przedstawia historię powszechną oraz przemiany danego państwa, np. Polski od czasów starożytnych, po średniowiecze oraz nowożytność do współczesności z uwzględnieniem opisu społeczeństwa tych epok. Opinia publiczna – reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne, wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości. Dotyczy spraw ważnych dla społeczeństwa, często kontrowersyjnych. Jest zmienna, może ulec zmianom nawet w krótkim okresie.

    Atomizm społeczny - pogląd na społeczeństwo i życie społeczne, według którego społeczeństwo stanowi luźny zbiór nie powiązanych ze sobą jednostek i jest czymś wtórnym w stosunku do wchodzących w jego skład indywiduów. Społeczeństwo – polski lewicowy tygodnik ukazujący się na przełomie lat 1907-1910. Gazeta była kontynuatorką Przeglądu Społecznego, lwowskiej gazety która wychodziła w latach 1886-1887. Gazeta podejmowała tematy naukowe i społeczno-polityczne, wydawana w Warszawie. Pod względem ideowym zbliżona do partii socjalistycznych szczególnie Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy oraz Polskiej Partii Socjalistycznej - Lewicy.

    Społeczeństwo przemysłowe (inaczej: społeczeństwo industrialne) to specyficzny rodzaj społeczeństwa, który wykształcił się w okresie nowoczesności - po rewolucji przemysłowej (wcześniejsze społeczeństwa są określane jako społeczeństwa tradycyjne). Społeczeństwa przemysłowe charakteryzuje malejąca liczba osób zatrudnionych w rolnictwie, dominująca rola przemysłu i inne zjawiska społeczne wynikające z procesu industrializacji (rosnąca produktywność, poprawa warunków życia, zmniejszanie się znaczenia instytucji rodziny, sekularyzacja, urbanizacja). Cecha istotną jest też wzrost heterogeniczności społeczeństwa, ze względu na podział pracy wymagany w przypadku produkcji masowej, charakterystycznego sposobu wytwarzania w tego typu społeczeństwach. Odnowiciele społeczeństwa – tytuł nadawany osobom wspominanym w luterańskim kalendarzu liturgicznym w dowód uznania za szczególne działania na rzecz odnowy społeczeństwa ludzkiego i stosunków w nim panujących.

    Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieli się na 5 zakładów. Posiada uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z historią i teorią dziennikarstwa, zagadnieniami komunikacji społecznej, analizą dyskursu publicznego i badaniami nad gatunkami w mediach, mediami a kulturą, etyką dziennikarstwa, komunikacją międzykulturową oraz Creative Writing. Prawa cywilizacyjne – prawa rządzące metodami ustroju życia zbiorowego, lub prawidłowości rządzące poziomem rozwoju, osiągnięć społeczeństwa w danym okresie historycznym, ze szczególnym uwzględnieniem kultury materialnej i techniki, będącej wskaźnikiem opanowania przez ludzi sił przyrody i wykorzystywania jej bogactw

    Instytut Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Nauk Społecznych UWr.

    Społeczeństwo masowe – typ współczesnego społeczeństwa biernych odbiorców kultury masowej. Powstaje jako skutek oddziaływania negatywnych procesów związanych z industrializacją i urbanizacją. Następuje dezintegracja tradycyjnych struktur społecznych wraz z ich wartościami, normami i kontrolą społeczną, upadek religii, zmiana stylu pracy na zmechanizowaną i monotonną. Społeczeństwo masowe jest zatomizowane.

    Doktryna polityczna - to wynikający z danej ideologii uporządkowany zbiór poglądów na życie polityczne danego społeczeństwa z zagadnieniami władzy i ustroju państwa na czele. Społeczeństwo otwarte – pojęcie wprowadzone przez francuskiego filozofa Henri Bergsona. W społeczeństwie otwartym polityka rządu podlega ocenie społecznej i zmienia się pod jej wpływem. U podstaw społeczeństwa leżą prawa jednostki i wolność stowarzyszeń, sprawy dotyczące społeczności nie są skrywane, a wiedza na ich temat jest ogólnie dostępna.

    Historia społeczna – dziedzina badań historycznych zajmująca się dziejami społeczeństw oraz funkcjonujących w ich ramach klas i grup społecznych. Szczególnie bliskie związki łączą ją z socjologią, antropologią, demografią historyczną, historią kultury materialnej oraz historią gospodarczą, z którą często jest określana wspólnie jako historia społeczno-gospodarcza Stratyfikacja (przez socjologów nazywana "stratyfikacją społeczną"), inaczej "uwarstwienie społeczne" - pojęcie wyrażające fakt, że wszelka społeczność składa się z poziomów pozostających ze sobą w relacjach nadrzędności i podporządkowania. Mierzona jest dostępnością do pięciu podstawowych zasobów społecznych, jakimi są: władza, pieniądze, prestiż, wykształcenie oraz zdrowie. Mówiąc prościej, stratyfikacja oznacza, że każde społeczeństwo ma pewien system rang: pewne warstwy stoją wyżej, inne zaś niżej. Ich suma stanowi system stratyfikacyjny danego społeczeństwa. Historia zna cztery podstawowe systemy stratyfikacji społeczeństw ludzkich: niewolnictwo, system kastowy, system stanowy i system klasowy.

    Dodano: 24.11.2011. 08:04  


    Najnowsze