• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wystrzelono pierwsze satelity unijnego systemu inteligentnej nawigacji Galileo

    25.10.2011. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W piątek, 21 października, wraz z wystrzeleniem na orbitę pierwszej pary satelitów europejskiego, globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, z kosmodromu Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) w Kourou w Gujanie Francuskiej, otwarto nowy rozdział w historii. Program Galileo ma na celu zapewnienie obywatelom i przedsiębiorcom bezpośredniego dostępu do satelitarnego sygnału nawigacyjnego zasilanego z Europy.

    Historycznej powagi dodaje okazji fakt, że dwa europejskie satelity zostały wystrzelone z rosyjskiej wyrzutni rakietowej Sojuz - tej samej, którą wykorzystano w przypadku Sputnika i Jurija Gagarina. Obydwa satelity przekroczyły docelową orbitę na wysokości 23.000 kilometrów po upływie 3 godzin i 49 minut od startu.

    Po raz pierwszy wyrzutnia Sojuz została wykorzystana poza kosmodromami Bajkonur w Kazachstanie czy Plesetsk w Rosji, gdyż wystrzał ze stanowiska w pobliżu równika umożliwia Sojuzowi wyniesienie do 3 ton ładunku na "orbitę przejściową do geostacjonarnej", wymaganą zazwyczaj przez komercyjne satelity komunikacyjne, w porównaniu do 1,7 tony, które może unieść z Bajkonuru.

    "To wyniesienie na orbitę ma ogromne znaczenie dla Europy: umieściliśmy na orbicie dwa pierwsze satelity Galileo, systemu który zapewni naszemu kontynentowi pozycję światowej klasy gracza w strategicznej dziedzinie nawigacji satelitarnej, która ma olbrzymie perspektywy gospodarcze" - komentuje Jean-Jacques Dordain, Dyrektor Generalny ESA.

    Te dwa satelity to pionierskie komponenty nowej konstelacji, które złożą się na inteligentny system nawigacji satelitarnej dla Europy. Wystrzelone z Sojuza dwa satelity Galileo są częścią etapu walidacji orbitalnej (IOV), w czasie której segmenty kosmiczne, naziemne i użytkowe systemu Galileo poddawane będą kompleksowym testom. Ostatecznie dołączą do nich inne satelity, by stworzyć flotę 30 urządzeń i należy mieć nadzieję, że system ten przyniesie wiele korzyści gospodarczych oraz pobudzi dalszych wzrost i innowacje.

    Wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej Antonio Tajani, odpowiedzialny za przemysł i przedsiębiorstwa, powiedział: "To moment napawający dumą wszystkich Europejczyków. Dzisiejsze wyniesienie na orbitę jest dowodem na sprawność Europy w sektorze działalności kosmicznej. Wzywam teraz przemysł europejski i MŚP do skorzystania bez zwłoki z istotnych możliwości gospodarczych oferowanych przez system - bierzmy się teraz za innowacje! Obywatele europejscy mogą się już szykować, bo Galileo stanie się wnet częścią naszego codziennego życia."

    Kiedy tylko system rozpocznie funkcjonowanie, co ma nastąpić w 2014 r., zapewni udoskonalone usługi, począwszy od precyzyjniejszej nawigacji samochodowej, poprzez skuteczniejsze zarządzanie transportem drogowym i pracą służb poszukiwawczo-ratowniczych, po bezpieczniejsze transakcje bankowe i niezawodne dostawy energii elektrycznej. Chociaż nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, skuteczne funkcjonowanie tego typu usług w dużym stopniu opiera się na technologiach nawigacji satelitarnej. Wedle przewidywań system ma wygenerować około 90 mld EUR dodatkowych przychodów dla przemysłu w ciągu kolejnych 20 lat.

    Europejski system nawigacji satelitarnej Galileo to system cywilny, w odróżnieniu od systemu GPS (ang. Global Positioning System) wykorzystywanego w USA, którym zarządza wojsko. Galileo jest interoperacyjny i kompatybilny z GPS.

    Satelity są obecnie kontrolowane przez ESA i francuską agencją kosmiczną Centre National d'Études Spatiales (CNES). Wystrzelenie kolejnych dwóch satelitów Galileo zaplanowano na lato 2012 r.

    Jean-Jacques Dordain wyjaśnił, że wyniesienie na orbitę jest symbolem "współpracy ESA i Rosji ze znaczącym i nieodzownym wkładem Francji oraz współpracy ESA z Unią Europejską w ramach wspólnej inicjatywy unijnej".

    Dodał: "To wyniesienie na orbitę konsoliduje zasadniczą rolę Europy we współpracy kosmicznej na szczeblu światowym. A wszystko to stało się możliwe dzięki wizji i zaangażowaniu państw członkowskich ESA."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej, zwany również Organem Nadzoru GNSS (ang. European GNSS Supervisory Authority), jest jedną z agencji wspólnotowych. Został powołany do życia na mocy Rozporządzenia Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. Jego głównym zadaniem jest zarządzanie publicznymi interesami oraz wszystkimi aspektami związanymi z bezpieczeństwem i niezawodnością systemu radionawigacji satelitarnej, który obecnie realizowany jest poprzez programy GALILEO i EGNOS. Agencja jest również organem wydającym zezwolenia prywatnym posiadaczom koncesji, którzy będą odpowiedzialni za wprowadzenie systemu w życie i zarządzanie jego działaniem. Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej ma pełnić także funkcje doradczą w stosunku do Rady w kwestiach związanych z zarządzaniem a w szczególności z zapewnieniem bezpieczeństwa i ochrony systemu Galileo.
    GIOVE-A (skrót od Galileo In-Orbit Validation Element) nazywany wcześniej GSTB-V2/A (skrót od Galileo System Test Bed Version 2) – pierwszy z serii satelitów wchodzących w skład europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, tworzonego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i Unię Europejską (UE). Galileo – europejski system nawigacji satelitarnej w trakcie budowy. System ma być równoważną alternatywą do amerykańskiego systemu GPS i rosyjskiego GLONASS, lecz w przeciwieństwie do nich będzie kontrolowany przez instytucje cywilne.

    Europejska Polityka Kosmiczna – działania, którym celem jest wspieranie rozwoju potencjału kosmicznego Unii Europejskiej i jej wykorzystania dla realizacji jej celów, obejmujące obecnie w szczególności rozwój systemów nawigacji satelitarnej Galileo i globalnego monitoringu dla potrzeb środowiska i bezpieczeństwa GMES (Global Monitoring for Environment and Security). Transit 1B – amerykański technologiczny satelita wojskowy, który testował system nawigacji dla okrętów podwodnych US Navy przenoszących pociski balistyczne typu UGM-27 Polaris. Podczas tej misji po raz pierwszy wykonano powtórne odpalenie silnika rakietowego w przestrzeni kosmicznej i zademonstrowano przydatność satelity w nawigacji. Były to pierwsze próby systemu nawigacji satelitarnej, który potem przekształcił się we współczesny system GPS.

    STS-34 (ang. Space Transportation System) – piąty lot amerykańskiego wahadłowca kosmicznego Atlantis i trzydziesty czwarty programu lotów wahadłowców. Głównym celem misji było wyniesienie na orbitę sondy Galileo przeznaczonej do badania Jowisza. STS-61-G - anulowana misja promu Atlantis. Na początku planowana na czerwiec 1986 jako jeden z pięciu lotów w tym miesiącu. Następnie z powodu problemu z płytkami wahadłowców przełożona na grudzień 1986 r. Po katastrofie Challengera wykreślona z planu lotów. Celem misji miało być wyniesienie satelity Galileo.

    Global Positioning System (GPS) - właściwie GPS-NAVSTAR (ang. Global Positioning System – NAVigation Signal Timing And Ranging) – jeden z systemów nawigacji satelitarnej, stworzony przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych, obejmujący swoim zasięgiem całą kulę ziemską. System składa się z trzech segmentów: segmentu kosmicznego - 31 satelitów orbitujących wokół Ziemi na średniej orbicie okołoziemskiej; segmentu naziemnego - stacji kontrolnych i monitorujących na ziemi oraz segmentu użytkownika - odbiorników sygnału. Zadaniem systemu jest dostarczenie użytkownikowi informacji o jego położeniu oraz ułatwienie nawigacji po terenie. EGNOS (ang. European Geostationary Navigation Overlay Service) – budowany przez Europejską Agencję Kosmiczną, Komisję Europejską i EUROCONTROL europejski system satelitarny wspomagający (ang. SBAS – Satellite Based Augmentation System) systemy GPS i GLONASS, a w przyszłości Galileo. Najważniejsze zadania to transmisja poprawek różnicowych i informowanie o awariach systemu GPS. System znacznie zwiększy dokładność i wiarygodność pozycji uzyskiwanej z GPS, co będzie miało szczególne znaczenie dla lotnictwa. Odpowiednikami EGNOS w Ameryce Północnej jest WAAS (Wide Area Augmentation System), w Indiach – GAGAN (GPS-Aided Geosynchronous Augmented Navigation System – ma zostać uruchomiony do 2013 roku), a w Japonii – MSAS (Multi-functional Satellite Augmentation System).

    Orbita okołobiegunowa (lub biegunowa) – orbita satelity przebiegająca nad biegunami lub w ich pobliżu. Orbita taka, w zależności od jej promienia (zatem i okresu obiegu), przecina płaszczyznę równika przy każdym obrocie w innym miejscu (Ziemia, przy każdym obrocie satelity, obraca się o stały kąt). Umożliwia to obserwację całej powierzchni planety, dlatego na orbicie polarnej umieszcza się m.in. satelity meteorologiczne, szpiegowskie.

    Orbita cmentarna – rodzaj orbity, na którą kierowane są statki kosmiczne, które osiągnęły kres swojego resursu. Zużyte satelity oraz rakiety nośne, nawet jeśli nie są uszkodzone, stanowią kosmiczne śmieci, które zagrażają obiektom pracującym na niskiej orbicie okołoziemskiej lub orbicie geostacjonarnej. Zgodnie z postanowieniem Europejskiej Agencji Kosmicznej z 2002 roku, każdy statek kosmiczny, po upływie 25 lat od zakończenia swojej misji, powinien zostać deorbitowany i spłonąć w atmosferze lub zostać wyniesiony 300 kilometrów powyżej pierścienia orbity geostacjonarnej i pozostawiony na orbicie cmentarnej.

    Czas istnienia satelity – okres przebywania sztucznego satelity na orbicie ciała niebieskiego; jeden z parametrów opisujących ruch sztucznego satelity.

    Dodano: 25.10.2011. 16:37  


    Najnowsze