• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zatem, na ile jesteśmy innowacyjni?

    01.06.2010. 22:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W jaki sposób można zmierzyć europejską innowacyjność? Na to szeroko nakreślone pytanie odpowiedzi udzielić ma grupa wybitnych przedsiębiorców innowacyjnych i ekonomistów zgromadzonych przez Máire Geoghegan-Quinn, Europejską Komisarz ds. Badań Naukowych, Innowacji i Nauki. Odpowiedni wskaźnik pomiaru byłby pomocny w śledzeniu postępów Europy w jej dążeniach do przekształcenia się w innowacyjną gospodarkę.

    Panel Wysokiego Szczebla pracuje pod kierunkiem profesora Andreu Mas-Colell, Sekretarza Generalnego Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN) i profesora na Universitat Pompeu Fabra w Hiszpanii. Zadanie 13 członków polega na doradzaniu Komisarz Geoghegan-Quinn i Komisji Europejskiej w zakresie odpowiedniej metody (lub metod) oceny i pomiaru postępów Europy w drodze do innowacji.

    W czasie wiosennego posiedzenia Rady Unii Europejskiej (które odbyło się w dniach 25-26 marca 2010 r.) unijni liderzy (głowy państw i rządów, Przewodniczący Rady Unii Europejskiej oraz Przewodniczący Komisji Europejskiej) omawiali nową, unijną strategię na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, znaną pod nazwą "Europa 2020". Rada ustaliła główne elementy strategii (które zostaną formalnie przyjęte w czerwcu 2010 r.), w tym nadrzędne cele, które stanową przedmiot wspólnych dążeń i ukierunkowują działania zarówno UE, jak i jej państw członkowskich.

    Jednym z nich jest poprawa warunków prowadzenia prac badawczo-rozwojowych (B+R) poprzez zapewnienie łączonych inwestycji publicznych i prywatnych w tym sektorze na poziomie 3% PKB (produktu krajowego brutto). W ramach tego celu unijni liderzy ustalili, że należy opracować wskaźnik odzwierciedlający B+R i intensywność innowacyjną.

    W czasie spotkania Rada ustaliła, że powodzenie wdrożenia nowej strategii zależy w dużej mierze od skutecznych mechanizmów monitorowania. Uzgodniono, że rozwój makroekonomiczny, strukturalny oraz wzrost konkurencyjności w ramach nowej strategii będzie uwzględniany wraz z ogólną stabilnością finansową.

    Obok analizy porównawczej postępów w realizacji strategii Europa 2020 wskaźnik pomiaru odzwierciedli również ogólne wyniki w zakresie badań naukowych i innowacji (w tym przyczyny różnic między państwami członkowskimi), umożliwi komparację wyników Europy na tle innych regionów i krajów oraz dostarczy danych do wdrożenia "Strategii Badań Naukowych i Innowacji w Europie", którą Komisarz Geoghegan-Quinn zaproponuje jesienią 2010 r.

    W skład Panelu Wysokiego Szczebla wchodzą następujący, wybitny innowacyjni przedsiębiorcy i ekonomiści: Dr Martin Curley (Irlandia), dyrektor Intel Labs Europe oraz starszy, naczelny inżynier w Intel Corporation; Profesor Dominique Foray (Francja/Szwajcaria), który kieruje katedrą ekonomii i zarządzania innowacjami Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL); Profesor Bronwyn Hall (Holandia/USA), profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley oraz profesor ekonomii technologii i innowacji Uniwersytetu w Maastricht, Holandia; Dr Hugo Hollanders (Holandia), ekonomista i starszy pracownik naukowy UNU-MERIT (Uniwersytetu Narodów Zjednoczonych i Uniwersytetu w Maastricht); Dr Branko Huc (Słowenia), współzałożyciel i dyrektor zarządzający słoweńskim przedsiębiorstwem typu start-up, Lenis d.o.o; Profesor Henning Kagermann (Niemcy), przewodniczący Acatech (Niemieckiej Akademii Nauki i Inżynierii); Profesor Franco Malerba (Włochy), profesor ekonomii przemysłowej Uniwersytetu Bocconi; Dr Erkki Ormala (Finlandia), wiceprezes ds. środowiska biznesowego, relacji korporacyjnych i odpowiedzialności w Nokia Corporation; Dr Helmar Rendez (Niemcy), kierownik dystrybucji jednostek biznesowych w Vattenfall Business Group Central Europe; Dr Ammon Salter (Wlk. Brytania), starszy wykładowca specjalizujący się w zarządzaniu innowacją w Innovation & Entrepreneurship Group przy Imperial College Business School; Marek Serafin (Polska), członek zarządu ds. petrochemii, PKN Orlen; oraz Diogo Vasconcelos (Portugalia), wybitny członek Internet Business Solutions Group (IBSG) Cisco.

    Panel będzie się również konsultować z ekspertami OECD (Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju). W jego pracach weźmie także udział personel Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych (DG RTD) i Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu (DG ENTR) przy Komisji Europejskiej oraz ekonomiści z innych działów Komisji.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Máire Geoghegan-Quinn (ur. 5 września 1950 w Galway) – irlandzka polityk, od lutego 2010 komisarz ds. badań, innowacji i nauki w Komisji Europejskiej José Barroso. Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu (CITTRU) powstało w 2003 roku. Rolą tej jednostki Uniwersytetu Jagiellońskiego jest wspieranie rozwoju nowoczesnej nauki m.in. poprzez marketing innowacji i badań naukowych, popularyzację wiedzy i promocję nowych metod komunikacji naukowej oraz aplikowanie o fundusze na rozwój uczelni.

    Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERBN, ang. European Research Council, ERC) – niezależna instytucja mająca na celu wspieranie wysokiej jakości badań naukowych poprzez wspieranie najlepszych naukowców, inżynierów i pracowników akademickich, niezależnie od dziedziny badań. Działa w ramach siódmego programu ramowego Unii Europejskiej w dziedzinie badań naukowych. Ustanowiona w lutym 2007 roku na mocy decyzji Rady 2006/972/WE (Dz. Urz. UE L 400 z 19.12.2006).

    Prof. zw. dr hab. Jan Sulmicki (ur. 1945) – profesor zwyczajny Szkoły Głównej Handlowej Warszawie (Zakład Strategii Zarządzania w Handlu Zagranicznym, Instytut Handlu Zagranicznego i Studiów Europejskich) i Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Specjalista w zakresie długookresowych zmian w gospodarce światowej, finansów międzynarodowych, integracji europejskiej (m.in. badacz zagadnień związanych z integracją walutową Polski w Unii Europejskiej) oraz w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem. Andrzej Klasik (ur. 17 grudnia 1943 roku w Rudzie Śląskiej (dzielnica Godula) - profesor ekonomii, rektor Górnośląskiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości im. Karola Goduli w Chorzowie, kierownik Katedry Badań Strategicznych i Regionalnych Akademii Ekonomicznej w Katowicach; specjalista z zakresu zarządzania strategicznego oraz zarządzania rozwojem lokalnym i regionalnym; ekspert w zakresie przygotowania i wdrażania strategii rozwoju oraz programów operacyjnych.

    CAF (ang. The Common Assessment Framework), Wspólna Metoda Oceny - jest narzędziem kompleksowego zarządzania jakością (TQM) przeznaczonym dla administracji publicznej. Opracowano je w oparciu o Model Doskonałości Europejskiej Fundacji Zarządzania Jakością (EFQM). Metoda CAF zakłada, że osiąganie celów organizacji jest uzależnione od jakości przywództwa, strategii i planowania, ludzi, partnerstwa i zasobów oraz procesów. Są to tzw. kryteria potencjału, w ramach których organizacja powinna podejmować określone działania, aby funkcjonować efektywnie. Działania te ocenia się w odniesieniu do wyników osiąganych przez organizację (zdefiniowanych w ramach tzw. kryteriów wyników). Metodę CAF opracowali eksperci powołani przez dyrektorów generalnych urzędów odpowiedzialnych za administrację w krajach członkowskich Unii Europejskiej (Zespół na rzecz Innowacji w Usługach Publicznych - IPSG, działający w ramach nieformalnej Sieci UE ds. Administracji Publicznej - EUPAN). Metoda powstała w 2000 roku, w latach 2002 i 2006 roku przedstawiono kolejne zrewidowane wersje (CAF2002 i CAF2006). Obecnie aktualna wersja to CAF2013, ogłoszona podczas Europejskiego Spotkania Użytkowników CAF w Oslo w roku 2012. W Europejskim Instytucie Administracji Publicznej (EIPA) działa Centrum Zasobów CAF[1], które prowadzi szkolenia oraz, we współpracy z IPSG, prace nad popularyzacją i rozwojem Metody. Zrównoważona karta wyników Roberta S. Kaplana i Davida P. Nortona (ang. Balanced scorecard) – jest instrumentem zarządzania strategicznego, który umożliwia umiejscowienie długookresowej strategii firmy w systemie zarządzania przedsiębiorstwem poprzez mechanizm pomiaru. Jest to swego rodzaju alternatywna propozycja do tradycyjnych systemów finansowych, która opisuje i wyjaśnia, co powinno być w przedsiębiorstwie mierzone aby jak najlepiej ocenić efektywność firmy w realizowaniu strategii, a także by móc jak najszybciej ocenić adekwatność samej strategii. Zrównoważona karta wyników przekłada misję i strategię na cele oraz system mierników zestawionych w różnych perspektywach wydzielonych w przedsiębiorstwie.

    Aktywna polityka przemysłowa (pozytywna, ofensywna) polega na pobudzaniu wzrostu innowacyjności, przemian strukturalnych w przemyśle oraz podnoszeniu efektywności i konkurencyjności międzynarodowej przedsiębiorstw przemysłowych, a także na zaangażowaniu państwa w pomoc w badaniach nad rozwojem nowych technologii. Działania ofensywne są ukierunkowane na czynnikowo-produktową restrukturyzację przemysłu, obejmującą wycofywanie się z produkcji nieefektywnej oraz promowanie nowoczesnych dziedzin przemysłu, gałęzi i branż zaawansowanej techniki, które wywierają korzystny wpływ na całą gospodarkę (na przykład procesy pozwalające na zmniejszenie zużycia energii czy surowców, chroniące środowisko naturalne). Udział władz publicznych w prowadzeniu aktywnej polityki przemysłowej przejawia się także w finansowaniu badań naukowych, ułatwianiu przenikania innowacji technicznych między gałęziami przemysłu, zapewnianiu dopływu odpowiednio wykwalifikowanej siły roboczej, rozwoju infrastruktury, dostawach urządzeń i komponentów oraz podejmowaniu programów restrukturyzacyjnych całych gałęzi. Komitet Crest (ang. Scientific and Technical Research Committee) – Komitet Badań Naukowo-Technicznych, organ doradczy wysokiego szczebla wspomagający zarówno Radę Unii Europejskiej, jak też Komisję Europejską we wszystkich sprawach dotyczących polityki UE w dziedzinie badań i rozwoju technicznego. Komitet został powołany do życia przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej rozporządzeniem Rady UE 14 stycznia 1974 r.

    COST – Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (European Cooperation in Science and Technology), jest międzyrządową instytucją europejską, powołaną w celu rozwijania międzynarodowej współpracy w zakresie badań naukowych prowadzonych w ramach poszczególnych krajowych programów. COST stanowi najstarszy europejski program w dziedzinie naukowej, gdyż został on utworzony już w 1971 r. Obecnie obejmuje on 36 członkowskich krajów Unii Europejskiej oraz krajów współpracujących.

    Jerzy Rokita (ur. 24 stycznia 1936 w Warszawie) - polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, w latach 1982-1990 rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach. Kierownik Katedry Zarządzanie Przedsiębiorstwem na tej uczelni. W swojej pracy naukowej skupia się na na zarządzaniu przedsiębiorstwem oraz zarządzaniu strategicznym.

    Tadeusz Markowski (ur. 28 marca 1949 w Łodzi) - polski ekonomista i urbanista, profesor, prezes (od września 2006) Towarzystwa Urbanistów Polskich, przewodniczący (od listopada 2001) Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju przy prezydium PAN, przewodniczy (od 2003) Polskiej Sekcji Europejskiego Stowarzyszenia Badań Regionalnych (European Regional Science Association), wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego, promotor i recenzent licznych prac magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych. Pełni (bądź pełnił) szereg funkcji w wielu organizacjach naukowych i społecznych. Jest autorem licznych publikacji naukowych, przede wszystkim z zakresu ekonomii, zarządzania i gospodarki przestrzennej, organizatorem i współorganizatorem ogólnopolskich i międzynarodowych konferencji naukowych. Przewodniczący Rady Europejskiej jest wybierany przez Radę Europejską większością kwalifikowaną na okres 2,5 roku z jednokrotną możliwością odnowienia kadencji, przy czym Przewodniczący Rady Europejskiej musi pochodzić spoza grona Rady Europejskiej. Nowym uprawnieniem przewodniczącego jest reprezentowanie Unii na zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, ale bez uszczerbku w stosunku do Wysokiego Przedstawiciela ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa.

    Innowacyjne Regiony Europy (ang. Innovating Regions in Europe - IRE) to sieć zainicjowana przez Komisję Europejską w 1996 roku, mająca na celu wsparcie regionów w realizacji polityki innowacji, wymiany doświadczeń pomiędzy regionami, w tym szczególnie w zakresie budowania regionalnych strategii innowacji.

    Dodano: 01.06.2010. 22:12  


    Najnowsze