• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ekopowłoki do zastosowań aeronautycznych

    23.01.2014. 16:58
    opublikowane przez: Redakcja

    Nadrzędnym zamierzeniem europejskiej polityki badań naukowych i innowacji jest przenoszenie osiągnięć oraz przełomowych odkryć z laboratorium na rynek. Dobrym tego przykładem jest projekt ECOPROT, którego celem jest uprzemysłowienie innowacyjnej procedury produkcji przyjaznych środowisku powłok antykorozyjnych nakładanych na stopy aluminium i magnezu do zastosowań w aeronautyce.

    W odróżnieniu od rozwiązań komercyjnych, które obecnie starają się przebić na rynku, ta powłoka zapewnia ochronę antykorozyjną porównywalną z toksycznymi chromianami, spełniając wysokie wymagania sektora aeronautyki. Nieco wyższa cena produktu w porównaniu do obecnych powłok zostanie skompensowana przez jego większą przyjazność dla środowiska.

    Nowy proces - który już opatentowano - został opracowany w toku projektu realizowanego w ramach 6PR o nazwie MULTIPROTECT. Mimo iż powłoka ma ogromny potencjał na lukratywnym rynku aeronautycznym, zwiększenie skali produkcji i osiągnięcie penetracji rynku okazało się trudne. Zadanie projektu ECOPROT polega zatem na uprzemysłowieniu procedury i rozpropagowaniu jej na rynku powłok na bazie ceru, przypominających wyglądem szkło, przyjaznych dla środowiska i samonaprawiających się .

    Prace nad projektem skupiły się najpierw na francuskim sektorze aeronautyki, aby poszerzyć go i objąć większy obszar geograficzny. Podniesiona zostanie skala procesu produkcji powłok do zastosowań przemysłowych, a produkty przejdą walidację według restrykcyjnych norm sektora aeronautyki.

    Przeprowadzona zostanie także analiza cyklu życia całego procesu z uwzględnieniem wszystkich etapów produkcji, od surowców po zużycie energii i wody oraz koniec okresu użytkowania. Wreszcie powstanie biznesplan, który zapewni ostatecznemu produktowi penetrację francuskiego rynku aeronautycznego, zanim trafi on na inne obszary geograficzne.

    Wynikiem końcowym ma być udana penetracja rynku przez nową powłokę ochronną na potrzeby przemysłu aeronautycznego, która zapewnia skuteczną ochronę antykorozyjną stopów metali i jest bezpieczniejsza dla środowiska. Nowy produkt nie wiąże się z powstawaniem wysoce toksycznych odpadów materiałowych, tak jak ma to miejsce w przypadku tradycyjnych powłok chromianowych wykorzystywanych w aeronautyce.

    Projekt ECOPROT został dofinansowany z unijnego &#132Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji&#148 (CIP). Skierowany głównie do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), program CIP wspomaga działania innowacyjne - w tym eko-innowacje - oraz zapewnia lepszy dostęp do funduszy i wsparcie w regionach. Eko-innowacje obejmują wszelkiego typu formy innowacyjności, które ukierunkowane są na znaczący i demonstrowalny postęp na drodze do osiągnięcia celu, jakim jest zrównoważony rozwój.
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Powłoka platerowa- powłoka ochronna metalowa otrzymywana przez jednoczesne działanie podwyższonej temperatury oraz obróbki plastycznej. Podczas tworzenia powłoki platerowej następuje ścisłe połączenie metalu powłoki i metalu chronionego. Powłoki te otrzymuje się m.in. metodą walcowania na gorąco. Powązki – obszar w północno-zachodniej części Warszawy leżący na terenie dwóch dzielnic - Woli i Żoliborza; także obszar MSI Powązki obejmujący teren Cmentarza Powązkowskiego (tzw. Stare Powązki) i Cmentarz Żydowski (pomiędzy Ostroroga i Okopową). Część Powązek leżąca na terenie Żoliborza została włączona do obszaru MSI Sady Żoliborskie. Ołowiowanie – nakładanie na powierzchnię przedmiotów metalowych, głównie stalistopów żelaza, powłoki ołowiu w celu ochrony przed korozją. Powłoki ołowiu stosowane są jako ochrona części aparatury i urządzeń na działanie par i roztworów związków siarki, fluoru i innych chemikaliów (np. elementów akumulatorów) oraz jako podwarstwa pod powłokę cynową. Wysoka toksyczność ołowiu i jego związków powoduje, że ołowiowanie ma przydatność wyłącznie do celów technicznych, jako ochrona elementów stalowych narażonych na agresywne środowiska m.in. w przemyśle chemicznym, eliminując je z wielu zastosowań np. ochrony przedmiotów codziennego użytku.

    Fryta – stop lub spiek szkliwa ceramicznego rozdrobniony do postaci granulatu lub łusek, dodawany do szkliwa podczas procesu szkliwienia wyrobów ceramicznych. Fryty wytwarza się w celu poprawienia właściwości powłoki na gotowych wyrobach (podczas powtórnego wypalania wyrobów nie powstają gazy, które są przyczyną powstawania porów w powłoce, przy zastosowaniu fryt otrzymywana jest bardziej gładka powierzchnia powłoki). Dodatkowo fryty obniżają temperaturę konieczną do zeszkliwienia powłoki, poprawiają barwę przez zwiększenie równomierności jej nasycenia, pozwalają na otrzymanie większego połysku. Powłoka ochronna – warstwa wytworzona na powierzchni metalu lub innego materiału konstrukcyjnego w celu zabezpieczenia go przed korozją. Powłoki są klasyfikowane na podstawie:

    Powłoka walencyjna – ostatnia, najdalej odsunięta od jądra powłoka elektronowa atomu. Elektrony na niej są najsłabiej związane z atomem i mogą uczestniczyć w tworzeniu wiązań chemicznych. W przypadku elektronów znajdujących się niżej zazwyczaj nie jest to możliwe, choć są od tego liczne wyjątki. Efekt Augera (samojonizacja) – zjawisko emisji elektronów przez atom, zachodzące dzięki energii uwolnionej na skutek wypełniania luk w niskich powłokach elektronowych przez elektrony z wyższych powłok. Luki te mogą powstawać na skutek wychwytu elektronu z wewnętrznej powłoki przez jądro. Przyczyną pojawienia się luk na niższych powłokach może być również wybicie elektronu przez inną cząstkę, kwant promieniowania rentgenowskiego lub promieniowania γ.

    Powłoka galwanicza – powłoka elektrolityczna. Powłoka z metalu lub stopu nałożona na inny metal lub stop. Powstaje w wyniku redukcji prądem elektrycznym na katodzie jonów metalu. Promieniowanie charakterystyczne – linie spektralne atomów charakterystyczne dla danego pierwiastka, powstające po wybiciu elektronu z dolnych powłok elektronowych, gdy następuje przejście elektronu z wyższych powłok na wolne. Zjawisko związane jest z tym, że po wybiciu elektronu z niskiej powłoki (np. K lub L) następuje wzbudzenie atomu (atom bez elektronu z powłoki K ma większą energię niż z), które po pewnym czasie zanika w wyniku kaskadowego przejścia elektronów na niższe powłoki.

    Masa asfaltowa – mieszanka asfaltu z kauczukiem syntetycznym albo żywicami syntetycznymi. Materiał stosowany jest jako powłoka zabezpieczająca i konserwująca pokrycie dachowe z papy, do wykonywania powłok izolacji przeciwwilgociowej, powłoka antykorozyjna itp. Masy asfaltowe stosuje się także do wypełniania szczelin dylatacyjnych.

    Kościół pw. św. Karola Boromeusza na Powązkach znajduje się w Warszawie w dzielnicy Wola przy ul. Powązkowskiej 14 w rejonie Powązek.

    Powłoka wspólna (łac. integumentum commune) – powłoka ciała, układ narządów osłonowych pokrywających całe ciało kręgowców (Vertebrata). U człowieka składa się z powłoki właściwej czyli skóry (łac. cutis) oraz przydatków skóry (łac. adnexa cutis), do których zalicza się gruczoły skóry (łac. glandulae cutis), włosy (łac. pili) i paznokcie (łac. ungues). Elektron walencyjny - elektrony znajdujące się na ostatniej, najbardziej zewnętrznej powłoce atomów, która nazywana jest powłoką walencyjną. Liczba oraz poziomy energetyczne elektronów walencyjnych decydują w dużym stopniu o właściwościach atomów a tym samym i pierwiastków chemicznych.

    Model powstania innowacji wg J. Schmooklera – model opisujący kreowanie nowych osiągnięć naukowych w oparciu o koncepcję popytową. Koncepcja popytowa głosi, że głównym czynnikiem tworzącym innowacje są potrzeby, których rozpoznanie, a następnie przekazanie informacji o ich istnieniu z rynku do placówek naukowo-badawczych, powoduje rozpoczęcie procesu tworzenia nowych wyrobów, technologii i usług. Pasywacja – proces, w którym substancja aktywna chemicznie w danym środowisku wytwarza na swojej powierzchni powłokę pasywną, utworzoną z produktów reakcji chemicznej tej substancji z otoczeniem. O pasywacji mowa jest wtedy, gdy powłoka ta jest całkowicie odporna na dalsze reakcje z tym środowiskiem i jednocześnie na tyle szczelna, że stanowi barierę ochronną dla reszty substancji, którą otacza.

    Pochowani na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach – spis imion i nazwisk, których szczątki znajdują się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Patyna, śniedź, grynszpan szlachetny – produkt korozji atmosferycznej miedzi i jej stopów w wilgotnym powietrzu. Powierzchniowa warstwa patyny tworzy powłokę koloru od jasnozielonego do szarozielonego. Jej głównym składnikiem (przy powstawaniu w niezanieczyszczonej atmosferze) jest węglan hydroksomiedzi(II) – [Cu(OH)]2CO3. Patyna jest powłoką trwałą, jako ostatni etap procesu pasywacji. Cały proces pokrywania się powierzchni metalu nalotem patyny trwa kilkadziesiąt lat, choć pierwsze objawy mogą zacząć pojawiać się już po kilku miesiącach.

    Dodano: 23.01.2014. 16:58  


    Najnowsze