• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Papier

    07.09.2009. 14:58
    opublikowane przez: Krzysztof Pawlaczek

    O wynalezieniu papieru mówi nam stara chińska tradycja. Według kronik z czasów dynastii Han papier wynalazł dostojnik cesarski, Caj Lun, w 105 roku n.e. Przedtem Chińczycy pisali na jedwabiu albo na kawałkach bambusa. Na Zachodzie używano do tego celu pergaminu, wytwarzanego ze skór zwierzęcych. Nikt nie wie na pewno, czy Caj Lun rzeczywiście wynalazł papier, czy podpatrzył tylko proces jego produkcji, rozpowszechniony na chińskiej prowincji. Z pewnością jednak cesarz i jego sługa docenili wagę tego osiągnięcia. Chińczycy utrzymywali w tajemnicy proces produkcji papieru aż do roku 800 n.e., kiedy to muzułmanie najechali Chiny i wzięli do niewoli ludzi znających ów sekret. Technologia, którą tak długo skrzętnie ukrywano, jest w istocie dość prosta. Z rozbijanych w kadzi liści morwy powstawała włóknista papka, którą osadzano następnie na sicie sporządzonym z bambusowej siatki. Woda odparowywała, pozostawiając na siatce cienką warstwę włókien. Na koniec arkusze ściskano, by usunąć resztki wilgoci, i suszono. Europejczycy produkowali papier w podobny sposób, lecz zamiast liści morwowych używali lnianych szmat albo papki z kory drzewnej. Sito miało natomiast drucianą, a nie bambusową siatkę.

    Obecnie papier produkuje się masowo, a nie tak jak dawniej, w pojedynczych arkuszach na bambusowych albo metalowych siatkach. Ciągle jeszcze wytwarza się go 2. papki, która dzisiaj zawiera często duży procent makulatury.

    Grafika
    Źródło: Praca własna autora: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Paper.JPG&filetimestamp=20070225152438
    Licencja: GNU Free Documentation License w wersji 1.2. lub nowszej, Creative Commons 3.0, Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5, 2.0, 1.0
    Autor: http://commons.wikimedia.org/wiki/User:ChP94

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Papier czerpany – to rodzaj papieru wytwarzanego w procesie czerpania, na który składa się etap wyodrębnienia pojedynczych włókien z surowców roślinnych oraz etap formowania papieru z wodnej zawiesiny włókien, odwadnianej na sicie. Papier elektroniczny (e-papier) – rodzaj wyświetlacza, który swoimi gabarytami i elastycznością dąży do imitacji papieru. Na e-papierze można tworzyć notatki za pomocą odpowiednich narzędzi (np. elektryczny "ołówek") albo na którego powierzchni może być wyświetlany elektronicznie zapisany tekst. Chińskie pieniądze papierowe są najstarszym na świecie pieniądzem wykonanym z papieru; pojawiły się w Chinach najprawdopodobniej w VII wieku. Kroniki chińskie podają, że Chińczycy wynaleźli papier ok. 105 roku, ale mimo jego rozpowszechnienia przez długi czas w roli środka płatniczego występowały wyłącznie różnokształtne monety, wykonane z miedzi, jej stopów lub żelaza, znacznie rzadziej ze srebra i złota. Do powstania pierwszych pieniędzy papierowych niezbędne było udoskonalenie technologii produkcji papieru oraz rozwój kaligrafii (pisano tuszem za pomocą pędzelka sporządzanego z bambusowego kijka i włosia z sierści wielbłądziej). Pieniądze papierowe przez stulecia powstawały wyłącznie w Chinach; pierwszym znanym przykładem użycia pieniądza papierowego w Europie były monety tekturowe, sporządzone z okładek ksiąg parafialnych, tłoczone podczas oblężenia Lejdy przez wojska hiszpańskie w 1574 roku.

    Pergaminizowanie – proces technologiczny, w wyniku którego ze zwykłego papieru wykonanego z włókien celulozowych otrzymuje się papier pergaminowy, charakteryzujący się dość zmienionymi właściwościami w stosunku do papieru zwykłego, podwyższającymi szereg jego parametrów fizycznych, oraz cechujący się wysoką odpornością na wilgoć i tłuszcze (zarówno zwierzęce jak i mineralne). Papier piórkowy – papier przeznaczony głównie do druku książek o małej liczbie stron, aby wyglądały na grubsze. Jego pulchność (stosunek grubości do gramatury) dochodzi do 2,2 (zwykła pulchność papieru wynosi ok. 1,1). Papiery piórkowe produkowane są także w wersji gazetowej.

    Masa papiernicza włókna pochodzenia organicznego w postaci koloidalnej zawiesiny o ściśle określonej smarności (stopniu zmielenia) i gęstości. Powstaje w procesie produkcji papieru na tak zwanym etapie kadzi maszynowej, w której są już połączone wszystkie masy włókniste (masa celulozy z masą ścieru drzewnego, i z masą z oczyszczonej i rozwłóknionej makulatury). Gotowa masa papiernicza z kadzi maszynowej poprzez wlew jest dostarczana na sito w celu spilśnienia w postać nieodwodnionego papieru. Papier bezdrzewny to rodzaj papieru określanym pod względem zawartości ligniny. Papier bezdrzewny jest pozbawiany ligniny występującej we włóknach drzewnych, a do produkcji tego papieru używa się celulozy. Usuwanie ligniny odbywa się metodami: siarczynową i siarczanową. Papier bezdrzewny w porównaniu do drzewnego jest odporniejszy na procesy starzenia się, ale jest bardziej przezroczysty.

    Papier (z gr. πάπυρος (pápyros), łac. carta papirea) – spilśniona na sicie masa włóknista pochodzenia organicznego o gramaturze od 28 do 200 g/. Wytwarzany poprzez ułożenie na sicie włókien. Papier jest wytwarzany w formie arkuszy lub wstęgi nawijanej w zwoje. Po uformowaniu masy na sicie jest odwadniany, prasowany, suszony i gładzony w podzielonych etapach ciągłego procesu wytwarzania. Klasa papieru to rodzaj klasyfikacji papieru stosowany przed laty. Klasyfikacja ta wskazywała z jakich surowców włóknistych był wyprodukowany papier.

    Papier syntetyczny jest syntetyczną imitacją papieru wytworzoną z polimerów, np. z polipropylenu z nieorganicznymi dodatkami i wypełniaczami. W odróżnieniu od papierów wyprodukowanych na bazie włókien naturalnych, papier syntetyczny cechuje bardzo wysoka odporność na środki chemiczne, promienie UV, wodę, tłuszcz, odporność na przedarcie. Te jego cechy sprawiają, że jest dobrym materiałem do produkcji np. map, instrukcji, przywieszek. Łączy zalety trwałej folii z wyglądem i fakturą papieru i daje się zadrukować i obrabiać po druku na wzór papieru. Na wzór papieru wyróżnia się papiery syntetyczne jednowarstwowe i wielowarstwowe, powlekane i niepowlekane. Papier syntetyczny powstał w latach sześćdziesiątych. Używany jest nie tylko jako podłoże drukowe, ale znajduje też inne zastosowania, np. zastępuje tradycyjny papier japoński w modelarstwie (syntetyczny papier japoński). Istnieją też papiery półsyntetyczne: dwie warstwy celulozy przedzielone są warstwą polimerowej folii.

    Dyskusja szablonu:Gubernatorzy stanu Kalifornia: Ta grafika jest naruszeniem praw autorskich i niedługo zostanie usunięta z Commons:. Dziękuję. Commons:User:Angr 22:24, 7 cze 2006 (CEST)

    Uznanie Autorstwa (ang. Attribution) – warunek Creative Commons, który zezwala na wykorzystanie utworu pod warunkiem umieszczenia w nim odpowiedniej informacji o autorze utworu. Tym warunkiem objęte są wszystkie obecnie stosowane licencje Creative Commons. Papier typu Kraft – papier siarczanowy, wytwarzany z makulatury lub włókien pierwotnych, dostępny w gramaturach: 32, 50, 60, 70, 80, 90, 100-125 g/m2. Produkowany jest w kolorach szarym, beżowym, białym, oraz fakturach : gładkiej i prążkowanej. W dystrybucji dostępny jest w zwojach lub arkuszach.

    Dodano: 07.09.2009. 14:58  


    Najnowsze