Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Piątek, 10 lutego 2012
Gabriel, Scholastyka, Jacek, Tomisława
 W 1920 roku gen. Józef Haller dokonał symbolicznych zaślubin Polski z Morzem Bałtyckim
 1925 - Polska podpisała konkordat z Watykanem
 1990 - na Kremlu spotkali się Michaił Gorbaczow i Helmut Kohl - przywódca ZSRR wyraził zgodę na zjednoczenie Niemiec
Nowe publikacje
WYRAŻENIA MAT/FIZ/CHEM - Poradnik (La)TeX
Dodano:
|27 Lis 2005|, 2005 13:19
|
|
|
Polecamy również:
Dla tego działu serwisu funkcja ta jest wyłączona
WSTĘP
Jak pewnie zauważyliście na forum istnieje możliwość wstawienia w poście czytelnych formuł matematycznych. System korzysta z języka TEX (czytaj: tech) i został wprowadzony aby wszystkim lepiej się pracowało i żebyśmy nie musieli domyślać się co autor miał na myśli pisząc posta. Używaj go, a ułatwi to korzystanie z forum także innym Użytkownikom.
Przykład[tex] \frac{a+b}{c} [/tex] da w rezultacie 
[tex] \frac{a+b}{c}[/tex] oraz użycie znaczników center da w rezultacie
 |
|
ZNAKI I SYMBOLE
znaki specjalne
Większość symboli matematycznych znajdujących się na klawiaturze można bezpośrednio wstawiać do wzoru + - / * = ' | < > ( ). Są jednak znaki specjalne : # $ % _ { } ~ ^ \, które mają inne przeznaczenie i bezpośrednie ich wprowadzanie może dać nieoczekiwane rezultaty. Aby wstawić je w trybie tekstowym przed znakiem należy użyć symbolu \.
PrzykładWpisanie [tex] \# [/tex], [tex] \% [/tex], [tex] \_ [/tex], [tex] \{ [/tex], [tex] \} [/tex] lub [tex] \~ [/tex] da w rezultacie  |
|
większe symbole matematyczne
W operatorach tych można wyróżnić to co znajduje się pod nim i nad nim. Uzyskasz ten efekt używając indeksu dolnego i górnego (najpierw dolny).
Przykład
[tex] \sum_{n=1}^{+\infty} \frac{1}{n^2} = \frac{\pi^2}{6} [/tex]  |
|
Zamiast sumy możesz także stosować symbole z tabelki poniżej:
 | \prod |  | \int |  | \oint |
 | \bigcap |  | \bigcup |  | \bigvee |
 | \bigwedge |  | \bigodot |  | \bigoplus |
 | \bigotimes |
litery greckie
 | \alpha |  | \beta |  | \gamma |  | \delta |
 | \epsilon |  | \varepsilon |  | \zeta |  | \eta |  | \theta |  | \vartheta |  | \iota |
 | \kappa |  | \lambda |  | \mu |  | \nu |  | \xi |  | \pi |  | \varpi |
 | \rho |  | \varrho |  | \sigma |  | \varsigma |  | \tau |  | \upsilon |
 | \phi |
 | \varphi |  | \chi |  | \psi |  | \omega |  | \Gamma |  | \Delta |  | \Theta |
 | \Lambda |  | \Xi |  | \Pi |  | \Sigma |  | \Upsilon |  | \Phi |  | \Psi |
 | \Omega |
relacje
 | \leq |  | \not \leq |  | \geq |  | \not \geq |
 | \equiv |
 | \not \equiv |  | \sim |  | \not \sim |  | \simeq |  | \not \simeq |
 | \approx |  | \not \approx |  | \subset |  | \subseteq |  | \supset |  | \supseteq |
 | \in |  | \ni |  | \parallel |  | \perp |
operatory binarne
 | \cdot |
 | \circ |  | \cap |  | \cup |  | \vee |
 | \wedge |  | \oplus |  | \ominus |
 | \otimes |  | \odot |  | \pm |  | \mp |  | \dagger |  | \ddagger |  | \times |
specyficzne symbole
 | \aleph |  | \forall |  | \hbar |  | \emptyset |  | \exists |
 | \imath |  | \jmath |  | \nabla |  | \ell |  | \backslash |  | \neg |  | \bot |
 | \| |  | \wp |  | \Re |  | \Im |  | \partial |  | \infty |  | \angle |
 | \sphericalangle |
SKŁADNIA LATEX
linijki i tekst
Ostatni znak specjalny z akapitu 'znaki specjalne' czyli \ użyty podwójnie \\ oznacza rozpoczęcie nowej linijki, zaś \ (ukośnik i spacja) daje w rezultacie odstęp jednej spacji.
Większe odstępy możesz uzyskać używając makr \quad i \qquad.
Przykład
- użycie \quad - użycie \qquad |
|
Tekst w trybie matematycznym możesz wprowadzić następująco: \mbox{tekst}
Przykład[tex] |x| = x \ \mbox{dla}\ x \geq [/tex]  co różni się trochę od
 , które zostało napisane bez makra \mbox{...}. |
|
indeks dolny i górny
Symbol poprzedzony znakiem '^' otrzyma indeks górny. Symbol poprzedzony znakiem '_' otrzyma indeks dolny. Symbol z obu indeksami jednocześnie wymaga obu znaków '_' i '^', w dowolnej kolejności.
specjalne indeksy górne i dolne
Pisząc wyrażenia matematyczne często potrzebne są różnego typu podkreślenia, otoczenia klamrą, czy też zaakcentowania symbolu. LaTeX posiada szereg makr służących do tego celu.
Przykład[tex] \underline{x^2+y_2} [/tex] da w rezultacie
[tex] \overline{x^2+y_2} [/tex] da w rezultacie  |
|
Aby zamiast zwykłej kreski pojawiła się klamra należy użyć konstrukcji \underbrace{...} oraz \overbrace{...}.
Przykład[tex] \underbrace{a_1 + a_2 + a_3} + a_4 [/tex] da w rezultacie

[tex] \overbrace{a_1 + a_2 + a_3} + a_4 [/tex] da w rezultacie  |
|
Niekiedy nad symbolami potrzebne są akcenty. Tabela poniżej przedstawia najważniejsze z nich.
 | \hat o |  | \check o |  | \tilde o |
 | \acute o |  | \grave o |
 | \dot o |  | \ddot o |  | \breve o |  | \bar o |
 | \vec o |
ułamki
Istnieją trzy formy składu ułamków: I. Zapisywana normalnie, np.: 1/3. II. Korzysta z polecenia \frac{licznik}{mianownik}. III. Wykorzystując makro {licznik \over mianownik}.
Przykład [tex] 1/3 [/tex] da w rezultacie
[tex] \frac{ax^2+bx+c}{x-a_2} [/tex] da w rezultacie  [tex] {ax^2+bx+c \over x-a_2} [/tex] da w rezultacie  |
|
pierwiastki
Aby złożyć pierwiastek kwadratowy należy użyć prostej konstrukcji \sqrt{...}.
Przykład[tex] \sqrt{a^2-b_2} [/tex] da w rezultacie  |
|
Pierwiastek sześcienny bądź innego stopnia może być stworzny na dwa sposoby: I. Wykorzystując makro \root{stopień}\of{wyrażenie II. Stosując makro \sqrt[stopień]{wyrażenie}.
Przykład[tex] \root{4}\of{x^2-y_2} [/tex] da w rezultacie
[tex] \sqrt[4]{x^2-y_2} [/tex] da w rezultacie
 |
|
grupowanie wyrażeń - (nawiasy klamrowe)
Bardzo ważnym elementem podczas pisania wzorów jest grupowanie wyrażeń za pomocą nawiasów klamrowych. Użycie konstrukcji e^x+y da w wyniku , zaś e^{x+y} będzie wyglądało odrobinę inaczej : . Błędy takie mogą często prowadzić do nieporozumień, więc używaj nawiasów klamrowych - na pewno nie zaszkodzą, mogą tylko pomóc.
funkcje - uwaga na trygnometryczne
Aby nie mylić funkcji np. sinus o symbolu sin z iloczynem trzech wyrażeń s,i,n do zapisu funkcji używaj konstrukcji przedstawionych w tabeli poniżej.
| \sin | \cos | \tan | \cot | \sec | \csc | \arcsin | \arccos | | \arctan | \sinh |
\cosh | \tanh | \coth | \lim | \sup | \inf | | \limsup | \liminf | \log | \ln | \lg | \exp | \det | deg | | \dim | \hom | \ker | \max | \min | \arg | \gcd | \Pr |
tablice, macierze itp.
Do tworzenia tabelek służą konstrukcje \begin{array} (na początku tabelki) i \end{array} (na końcu).
Przykład[tex] \begin{array}{ccc} 1 & 0 & 1 \\ 0 & 1 & 0 \\ 1 & 0 & 1 \\ \end{array} [/tex]
da w rezultacie  |
|
Użyta powyżej konstrukcja {ccc} służy do centrowania tekstu w komórkach tabeli.
Jeżeli Twoją tabelkę chcesz otoczyć nawiasami użyj konstrukcji:
Przykład[tex] \left\{\begin{array}{ccc} 1 & 0 & 1 \\ 0 & 1 & 0 \\ 1 & 0 & 1\\ \end{array}\right] [/tex]
co da w rezultacie  |
|
Zamiast nawiasu klamrowego możesz wprowadzić inny typ nawiasu zmieniając znak { występujący za konstrukcją \left na np'[' czy (. Podobnie należy postąpić ze znakiem nawiasu za konstrukcją \right.
Możesz także pozostawić jedną ze stron bez nawiasów tak jak w przykładzie :
Przykład[tex] |x| = \left\{\begin{array}{cc}x \mbox { dla } x \geqslant 0 \\ -x \mbox{ dla } x \leqslant 0 \end{array}\right [/tex]
da w rezultacie:  |
|
podwójne litery
W matematyce aby wyróżnić zbiory np. liczb wymiernych czy rzeczywistych, podwaja się niejako litery oznaczające te zbiory. Zamiast R lub Q piszemy lub
. Efekt ten w LaTeXu uzyskasz używając makra \mathbb{...}.
LITERATURA
Poradnik pobrano i zmodyfikowano na potrzeby wersji LaTeX używanej na tym forum - za zgodą serwisu Matematyka.ORG Oryginał znajduje się pod adresem: http://matematyka.org/
|
|
|
^ |
|
 |
|
Komentarze: brak |
|
Powered by
phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
|