Ziewanie? Rodzinnie zaraźliwe :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Wyniki badań sugerują, że chemioterapia w czasie ciąży nie ma wpływu na dziecko

Przyszłość zapowiada zacieśnienie współpracy UE-USA w dziedzinie badań naukowych

Nowe możliwości badań nad lekami w Europie, Kraków, Polska

Ponad 3 tys. osób na wystawie MHP o Bitwie Warszawskiej

Naukowcy połączyli wyniki badań nad chorobą Parkinsona

Naukowcy zaprojektowali kamerę o możliwościach dorównujących ludzkiemu oku

Choroby to nie jedyna rzecz, która może być zakaźna - jest jeszcze ziewanie. Podczas gdy większość z nas od dawna dostrzegała to zjawisko, po części z powodu padania jego ofiarą, to nikomu nie udało się wyjaśnić naukowo tej zagadki... do tej pory. Naukowcy z Włoch przedstawili pierwszy dowód behawioralny na to, że ziewanie to szybko i często pojawiające się zjawisko wśród osób bliskich sobie emocjonalnie, takich jak przyjaciele czy członkowie rodziny. Wyniki ich badań zostały opublikowane w czasopiśmie PLoS ONE.

Naukowcy z Muzeum Historii Naturalnej przy Uniwersytecie w Pizie i z Instytutu Nauk i Technologii Kognitywnych Włoskiej Rady Krajowej ds. Badań Naukowych (ISTC-CNR) we Włoszech twierdzą, że zaraźliwość ziewania jest objawem emocjonalnego "zarażenia". Ich zdaniem spontaniczne ziewanie, nie wywoływane przez inne ziewnięcia, wyewoluowało już w tym samym czasie co ryby ościste, które liczą sobie ponad 200 mln lat.

"W zależności od danej grupy zwierząt, ziewnięcie może oznaczać stres, znudzenie lub oznakę zmiany aktywności, na przykład po przebudzeniu się lub przed położeniem się spać" - wyjaśnia Elisabetta Palagi z CNR-ISTC, współautorka raportu z badań. "Zaraźliwe ziewanie to całkowicie odmienne i bardziej 'współczesne' zjawisko, pojawiające się jak dotąd jedynie wśród pawianów dżelada, szympansów i ludzi. Postawiono również hipotezę, że dotyczy zwierząt o wysokich zdolnościach kognitywnych i afektywnych, takich jak psy. W przypadku ludzi, ziewanie często może być wywołane przez inne ziewnięcie mające miejsce w ciągu ostatnich pięciu minut."

Na potrzeby badań naukowcy pozyskali informacje od ponad 100 osób dorosłych z Włoch i Madagaskaru, obejmujące okres ponad 12 miesięcy. Dane obejmowały ponad 400 "ziewających par" różnej narodowości i o różnym stopniu zażyłości: obcy, znajomi, przyjaciele i krewni. Zespół obserwował ludzi w rozmaitych, naturalnych sytuacjach, w tym w pociągu, w pracy i w czasie posiłków.

"Energiczna analiza statystyczna oparta na linearnych modelach mieszanych... wykazała, że na występowanie zaraźliwości i jej częstotliwość (czy i jak często występuje) nie mają wpływu różnice w kontekście społecznym czy trybie postrzegania" - stwierdził autor naczelny dr Ivan Norscia z Uniwersytetu w Pizie. "To, co wydaje się mieć największy wpływ na zaraźliwość, to jakość relacji, która łączy ziewającego i 'ziewanego'. Tak naprawdę bardziej prawdopodobne jest, że dana osoba 'odziewnie', jeżeli ziewający jest bliską osobą. Badania ujawniły szczególną tendencję: wskaźnik zaraźliwości jest najwyższy w reakcji na krewnego, następnie na przyjaciół, po czym na znajomych i na końcu na obcych. Podobnie opóźnienie reakcji (utajnienie) - ile upływa czasu do reakcji na czyjeś ziewnięcie - jest krótsze w przypadku przyjaciół, krewnych i znajomych niż obcych osób."

Wypowiadając się na temat odkryć, Elisabetta Visalberghi z CNR-ISTC stwierdziła: "Wyniki badań znajdują potwierdzenie w kilku wskazówkach neurobiologicznych z wcześniejszych raportów. Raporty te wykazały, że niektóre obszary mózgu aktywowane w czasie postrzegania ziewania nakładają się z obszarami zaangażowanymi w przetwarzanie emocjonalne."

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Ziewanie - odruch polegający na wykonaniu głębokiego wdechu i wydechu związany ze zmęczeniem, brakiem pobudzenia lub potrzebą snu, jednak występuje także podczas niedotlenienia oraz przy wybudzaniu się. Ludzkie ziewanie jest silnym przekazem niewerbalnym, może posiadać różne znaczenia w zależności od sytuacji, w jakiej wystąpi. Przyczyny ziewania nie są dokładnie poznane. Jedna z teorii głosi, że ziewanie poprawia przepływ krwi i chłodzi mózg. pełny tekst

Rdzeń przedłużony (łac. medulla oblongata) - część mózgowia (dokładniej tyłomózgowia) o kształcie ściętego stożka, łączy rdzeń kręgowy z móżdżkiem. Skupione są w nim ośrodki nerwowe odpowiedzialne za funkcje odruchowe (mimowolne): ośrodek oddechowy, ośrodek ruchowy, ośrodek naczynioruchowy, ośrodek sercowy, ośrodek ssania, ośrodek żucia, ośrodek połykania, a także ośrodki odpowiedzialne za: wymioty, kichanie, kaszel, ziewanie, wydzielanie potu. pełny tekst

Zespół abstynencyjny przykre doznania psychologiczne oraz fizyczne, które pojawiają się po odstawieniu środka uzależniającego. Do typowych objawów należą: niekontrolowane drżenie mięśni, tiki nerwowe, mdłości, przyspieszona akcja serca; a w warstwie psychicznej stany lękowe, depresja, poczucie ogólnego rozbicia. Na zespół abstynencyjny z odstawieniem opiatów składają się: bezsenność, ziewanie, bóle mięśniowe, biegunka, wymioty, rozszerzenie źrenic, katar. Zespół abstynencyjny z odstawieniem środków rozwija się po 12 godzinach. pełny tekst

Autokataliza - zjawisko przyspieszenia reakcji katalitycznej pod wpływem jednego z produktów tej reakcji. Szybkość tej reakcji zatem wzrasta w miarę gromadzenia się produktów reakcji. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".