Zmiany klimatu powiązane z masowym wymieraniem gatunków w minionych epokach :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Badania pokazują, że rośliny pochłaniają więcej dwutlenku węgla pod zanieczyszczonym niebem

Raport: przedsiębiorstwa muszą robić więcej, aby obniżyć emisje dwutlenku węgla

Plankton umożliwia zwiększone zużycie dwutlenku węgla w oceanie, wynika z badania

Konferencja nt. technologii obniżania emisji dwutlenku węgla, Jura Krakowsko-Częstochowska, Polska

Zaproszenie do składania ofert dotyczących infrastruktury potransakcyjnej i przejrzystości na rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla

Coraz więcej gatunków ptaków zagrożonych wyginięciem

Masowe wymieranie gatunków miało miejsce 200 milionów lat temu i mogło być spowodowane zmianami klimatu - sugerują wyniki nowych badań. Odkrycia rzucają nowe światło na tempo masowego wymierania i sugerują, że stosunkowo niewielkie zmiany w poziomie atmosferycznego dwutlenku węgla mogą wystarczyć do wywołania takiego zdarzenia.

Wyniki badań finansowanych częściowo z grantów mobilności naukowej Marie Curie Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE, opublikowano w ostatnim wydaniu magazynu Science.

Wymieranie triasowo-jurajskie stanowi jeden z pięciu kamieni milowych masowego wymierania gatunków w historii Ziemi. W owym czasie wymarło wiele gatunków morskich i pojawiły się pierwsze dinozaury.

Naukowcy sądzili wcześniej, że fale masowego wymierania następowały raczej powoli, na przestrzeni milionów lat. W ramach ostatnich badań naukowcy z Irlandii, Wlk. Brytanii i USA zbadali sześć grup skamielin roślinnych odkrytych na stanowisku Kap Stewart Group we wschodniej Grenlandii.

Zastosowali nową technikę analizy skał, aby sprawdzić co się działo przed i w czasie masowego wymierania. Ich badania wykazały, że pojawiały się sygnały ostrzegające o rozpadzie ekosystemów na długo przed wymieraniem gatunków. W badanym okresie zmalała zarówno liczba zbiorowisk roślinnych, jak i liczba poszczególnych roślin.

"Nagła utrata różnorodności flory [ďż˝] jest spójna z przewidywanymi reakcjami roślin na zmiany środowiskowe, które mają raczej katastrofalnie szybki niż stopniowy charakter" - napisali naukowcy.

"Różnice w obfitości gatunków na pierwszych 20 metrach klifów, z których pobrano skamieliny są mniej więcej zgodne z oczekiwaniami" - zauważył Peter Wagner ze Smithsonian National Museum of Natural History w USA. "Niemniej ostatnie 10 metrów pokazuje radykalną utratę różnorodności, która znacznie wykracza poza ewentualny błąd w pobieraniu próbek - ekosystemy liczyły coraz mniej gatunków."

Co więcej, redukcja dawnych zbiorowisk roślinnych zbiegła się ze wzrostem poziomu dwutlenku węgla i globalnym ociepleniem. Niemniej naukowcy zaznaczają, że wyższy poziom dwutlenku siarki pochodzącego z erupcji wulkanicznych mógł również odegrać rolę w procesie wymierania.

"Nie dysponujemy obecnie sposobem na wykrywanie zmian poziomu dwutlenku siarki w przeszłości, zatem trudno jest ocenić czy dwutlenek siarki, w połączeniu ze wzrostem poziomu dwutlenku węgla, miał wpływ na schemat procesu wymierania" - powiedziała Jennifer McElwain z University College w Dublinie, Irlandia. Inne możliwe przyczyny wymierania to upadek meteorytu i uwolnienie metanu na wielką skalę.

Niemniej powinniśmy wyciągnąć naukę z tego, co stało się w przeszłości - ostrzegają naukowcy. "Musimy zwracać uwagę na wczesne sygnały ostrzegawcze pogarszania się stanu współczesnych ekosystemów" - twierdzi dr McElwain. "Dowiedzieliśmy się z przeszłości, że wymieranie gatunków na wielką skalę - nawet 80% - może nastąpić bardzo niespodziewanie, jest jednak poprzedzone długim okresem zmiany ekologicznej."

Naukowcy potrzebują obecnie nowych danych o dawnych poziomach dwutlenku węgla i dwutlenku siarki, aby uzyskać dokładniejsze informacje o tym, co wydarzyło się 200 milionów lat temu.

Źródło: CORDIS

Więcej informacji:

Science:
http://www.sciencemag.org

Krajowa Fundacja Nauki:
http://www.nsf.gov

Źródło danych: Krajowa Fundacja Nauki; Science
Referencje dokumentu: McElwain, J.C. et al. (2009) Fossil plant relative abundances indicate sudden loss of late Triassic biodiversity in East Greenland. Science 324: 1554-1556. DOI: 10.1126/science.1171706.

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Wymieranie, ekstynkcja proces zanikania gatunków lub innej grupy taksonomicznej. Naturalny proces związany z istnieniem życia na Ziemi i towarzyszący jego istnieniu od samego początku. W skali milionów lat szacuje się tempo wymierania gatunków na zaniknięcie jednego gatunku co rok do pięciu lat. Na wielkość tę ogromny wpływ mają jednak okresowo następujące masowe wymierania. Pomiędzy nimi tempo wymierania jest niewielkie, szacowane na wymarcie jednego gatunku co kilkaset lat. Wpływem cywilizacji ludzkiej tłumaczy się zwiększone tempo wymierania gatunków dokumentowane od kilkudziesięciu tysięcy lat, zwłaszcza w okresie ostatnich kilkuset lat. Współcześnie, według różnych ocen, wymiera od 5 tysięcy do 500 tysięcy gatunków rocznie. pełny tekst

Równoważnik dwutlenku węgla (CO2e lub CDE) (Carbon dioxide equivalent) - to dwie, związane ze sobą lecz różne jednostki służące do opisywania globalnego ocieplenia, które może być spowodowane przez dany gaz cieplarniany, wykorzystujące równoważną ilość lub stężenie dwutlenku węgla jako poziomu odniesienia. pełny tekst

Równoważnik dwutlenku węgla (CO2e lub CDE) (Carbon dioxide equivalent) to dwie, związane ze sobą lecz różne jednostki służące do opisywania globalnego ocieplenia, które może być spowodowane przez dany gaz cieplarniany, wykorzystujące równoważną ilość lub stężenie dwutlenku węgla jako poziomu odniesienia. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".