Lista brakujących ogniw ewolucji - lista hipotetycznych form o cechach pośrednich pomiędzy współczesnymi organizmami, które powinny występować wśród skamielin, jeśli proces ewolucji zachodził w rzeczywistości. pełny tekst

Darwinopterus rodzaj pterozaura żyjącego w środkowej jurze na obecnych terenach Azji. Wykazywał kombinację cech typowych dla wczesnych, przeważnie długoogonowych form, jak również bardziej zaawansowanych, wyłącznie krótkoogonowych pterodaktyli i przypuszczalnie stanowi formę przejściową pomiędzy tymi grupami. pełny tekst

Australopithecus sediba gatunek hominida żyjącego na przełomie pliocenu i plejstocenu w południowej Afryce. Został opisany w 2010 roku przez Lee Bergera i współpracowników w oparciu o niekompletny szkielet młodocianego (MH1), choć prawdopodobnie bliskiego osiągnięcia pełnej dorosłości osobnika obejmujący fragmentaryczną czaszkę, żuchwę i szkielet pozaczaszkowy. Pierwszą odnalezioną skamieniałością był prawy obojczyk, odkryty 15 sierpnia 2008 roku przez Matthew Bergera. Szczątki drugiego, dorosłego osobnika, obejmujące pojedynczy ząb szczękowy, fragment żuchwy oraz niekompletny szkielet pozaczaszkowy, desygnowano na paratyp. Wiek tych skamieniałości datuje się na przełom pliocenu i plejstocenu, około 1,951,78 mln lat. Odnaleziono je w jaskini Malapa w Republice Południowej Afryki. Ogólną budową Australopithecus sediba przypominał inne australopiteki poruszał się na tylnych kończynach, osiągał niewielkie rozmiary, miał stosunkowo długie ręce z dużymi powierzchniami stawowymi, a jego kończyny były prymitywnie zbudowane. Cechy czaszki upodabniają go w szczególności do A. africanus. W kości miednicznej A. sediba występowało wiele cech zaawansowanych obecnych u przedstawicieli rodzaju Homo, a niewystępujących u innych australopiteków. Objętość czaszki MH1 wynosi prawdopodobnie około 420 cm3, a jego mózg był w co najmniej 95% tak duży, jak mózg w pełni dorosłego osobnika. Berger i współpracownicy spekulują, że A. sediba powstał z A. africanus w wyniku kladogenezy około 32,4 mln lat temu. Ze względu na liczne cechy zaawansowane, łączące A. sediba z wczesnymi przedstawicielami rodzaju Homo, autorzy sugerują, że może on być przodkiem tego rodzaju lub jego bliskim krewnym. Stwierdzają jednak, że nie można precyzyjnie ustalić pozycji filogenetycznej A. sediba. pełny tekst

Eupodophis rodzaj wczesnego węża żyjącego w późnej kredzie, około 90 mln lat temu. Eupodophis descouensi, gatunek typowy rodzaju, ze względu na występowanie u jego przedstawicieli dwóch tylnych kończyn, uznawany jest za formę przejściową pomiędzy jaszczurkami a beznogimi wężami. pełny tekst