Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Piątek, 1 czerwca 2012
Konrad, Magdalena, Świętopełk, Alfons
 W 1980 telewizja informacyjna CNN rozpoczęła emisję
Międzynarodowy Dzień Dziecka
W 1915 urodził się Jan Twardowski
Nowe publikacje
Znikająca postać
Dodano:
|22 Cze 2011|, 2011 18:43
|
|
|
Siedzisz w swoim pokoju. Nie ma w nim nikogo prócz ciebie, czujesz się bezpiecznie – w końcu wszystkie drzwi i okna są dobrze zamknięte. Twoją uwagę zwraca jednak COŚ – zupełnie realne i prawdziwe. Prawdziwe tak, jak twoje przebywanie w zamkniętym pokoju. Trudno powiedzieć czy to jest istota, jej fragment, czy coś zupełnie innego. Pewne jest jedno, to COŚ było w twoim pokoju i nie są to żadne halucynacje. Pojawiło się na chwilę i znikło.
Sprawdzenie wszystkich ścian i okien nie przynosi żadnego odkrycia...
Aby wyjaśnić jedno z możliwych rozwiązań tej zagadki, muszę się odnieść do matematycznego pojęcia – wymiaru. Nie potrzeba nam formalnej definicji, wystarczy dobrze skalibrowana intuicja.
Co to znaczy, że coś jest trójwymiarowe?
Na potrzeby naszych przemyśleń przyjmiemy, że element jest trójwymiarowy, jeśli zmieści się w całości w przestrzeni trójwymiarowej, na przykład w pokoju czy na łące. Trzeba przy tym dobrze rozumieć sens słowa „zmieści”. Nie chodzi nam o to, że na przykład samolot (który jest oczywiście 3-wymiarowy) nie zmieści się (w również 3-wymiarowym) pokoju. Być może banalnie stwierdzimy, że trójwymiarowy byt ma długość, szerokość i wysokość. I nic więcej. Być może spyta ktoś, a czego tu chcieć więcej? Za chwilę sprawa nieco się rozjaśni...
Element nazwiemy dwuwymiarowym, jeśli zmieści się w przestrzeni dwuwymiarowym, czyli na płaszczyźnie. Tym samym od bytu dwuwymiarowego wymaga się, aby miał co najwyżej szerokość i długość. I nic poza tym. Jasnym jest, że wspomniany samolot nie może być przez nas uważany za dwuwymiarowy, ponieważ „nie zmieści się” na płaskiej płaszczyźnie (będzie odstawała jego wysokość).
Analogicznie jest z przestrzenią jednowymiarową – element musi zmieścić się w tym wypadku na prostej. Taki element może być albo punktem, albo odcinkiem, albo półprostą, albo całą prostą. Takie to 4 „rasy” mogą „żyć” w jednowymiarowym świecie.
Jak patrzy się w dwóch wymiarach?
Pytanie może wydać się dziwne lub lekko podejrzane, ale nie przejmujmy się tym. Wyjaśnimy istotę na dwóch przykładach: teoretycznym i praktycznym. Wyobraź sobie pewien element z przestrzeni trójwymiarowej. Niech to będzie prostopadłościan (autorowi wygodnie go narysować  ) Zejdźmy z nim na płaszczyznę, do świata dwuwymiarowego (rysunek poniżej).
 Umieśćmy na tej płaszczyźnie dwoje oczu – OKO1 patrzy wprost na ścianę boczną prostopadłościanu, OKO2 na krawędź boczną. Czy jedno i drugie oko widza to samo? Tak i każde oko zobaczy w dobrym przybliżeniu to samo – odcinek.
Przy okazji warto zauważyć, że prostopadłościan tak położony względem przestrzeni dwuwymiarowej, staje się kwadratem w tej przestrzeni.
Czas na przykład praktyczny, czyli zadanie do wykonania przez ciebie, drogi czytelniku. Połóż na stole monetę (lepiej o większym nominale), odejdź metr od niego i ukucnij tak, aby twój wzrok był na wysokości blatu. Twoje oczy patrzą teraz dokładnie tak, jak OKO1 i OKO2. Jak teraz wygląda koło monety?
Jak to możliwe, że w pokoju pojawiła się postać?
Spróbujmy naszą historię przenieść do przestrzeni dwuwymiarowej. Wówczas twój pokój może wyglądać w tak:
 Patrzysz tylko i wyłącznie w obrębie dwóch wymiarów, więc nie masz wątpliwości, że pokój jest zamknięty. Jednak każda osoba ze świata trójwymiarowego może bez problemu zobaczyć, co dzieje się w zamkniętym (przynajmniej dla postaci w nim przebywającej) pokoju. Można również bez problemu włożyć w środek pokoju choćby palec, co może wywołać podobną konsternację, jak w przypadku naszej historii.
Analogia narzuca się samoistnie – wystarczy, że w pokoju z naszej historii pojawi się „osoba” z czwartego wymiaru (albo ze świata o wymiarze większym niż 4). Wówczas pomimo zamkniętego w naszym wyobrażeniu pokoju, widzi nas i może się bez problemu nam pokazać.
***
A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: Pokój wam!. Następnie rzekł do Tomasza: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!. Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój!. Powiedział mu Jezus: Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
J 20, 26-29
Czy wiesz że...?
wersja BETA
Słupy Pokoju są stawiane jako pomniki pokoju przez członków i sympatyków Towarzystwa Modlitwy o Pokój Światowy. Popularyzują one przesłanie Niech ludzkość świata żyje w pokoju.
pełny tekst
Zagadka zamkniętego pokoju podgatunek powieści detektywistycznej, w którym zbrodnia wydaje się być popełniona w niewytłumaczalnych okolicznościach. Gatunek swoją nazwę zawdzięcza często wykorzystywanemu motywowi zamkniętego pomieszczenia. W takim przypadku zwłoki znajduje się w zamkniętym od wewnątrz pokoju, z którego nie ma innej drogi ucieczki, a dalsze oględziny wykluczają samobójstwo. Zagadka zamkniętego pokoju nie zawsze ma miejsce w pomieszczeniu. Równie często wykorzystywanym tematem są ślady (a raczej ich brak) np. na śniegu. Tutaj z kolei zwłoki znalezione zostają na otwartej przestrzeni. Na śniegu widoczne jedynie ślady ofiary i - podobnie jak w poprzednim przypadku - czynności na miejscu zbrodni wykluczają samobójstwo. Dodatkowo sprawę komplikuje ustalenie, że śmierć zadana została z bliska.
pełny tekst
Misja pokojowa - jest to działanie stosowane między innymi przez Organizację Narodów Zjednoczonych środkami o charakterze militarnym, w celu utrzymania lub przywrócenia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, bądź to przez zmianę sytuacji stanowiącej groźbę dla pokoju, bądź to dla ułatwienia pokojowego załatwienia sporu, bądź to dla zainicjowania akcji w związku z groźbą naruszenia pokoju.
pełny tekst
Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".
|
|
|
^ |
|
 |
|
Komentarze: brak |
|
Powered by
phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
|
Do druku